Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Dossiers PVDA

Thursday23 November 2017

Wednesday, 06 February 2013 11:00

Links sociaal darwinisme

In een interview met PVDA-voorzitter Peter Mertens dat recent in De Standaard is verschenen, doet hij enkele opmerkelijke uitspraken: uitspraken die de newspeak van het "Nieuw Comunisme" duidelijk weergeven.

Marxisme lijkt op darwinisme, aldus Mertens.

Deze bewering is op het eerste zicht controversieel omdat bijvoorbeeld De Wever het sociaal darwinisme aanhangt, verwoord door Dalrymple. En sociaal  darwinisme is voor de liberale school een logisch gevolg van de "struggle of the fittest". Maar Mertens gebruikt de verwijzing naar het darwinisme vanuit een totaal andere invalshoek, namelijk een die de natuurlijke en wetenschappelijke onvermijdelijkheid van het marxisme moet aantonen. Dit dus als eindpunt van de menselijke ontwikkeling en de menselijke geschiedenis.

De overmijdelijkheid ook van het feit dat de huidige concentratie van monopoliekapitaal naar het communisme moet leiden. Deze stelling omvat een oud marxistisch dogma en Mertens gebruikt Darwin hier om het communisme als een normaal en evolutionair proces voor te stellen.

Op een subtiele wijze wordt hier door de voorzitter van de communistische PVDA een revisionistische stelling ingenomen. Geen revolutie, maar evolutie. Dat dit volledig in tegenspraak is met het leninisme, dat weet hij ook wel. Maar om iemand een rad voor de ogen te draaien is het goed gevonden.

Wel gevaarlijk op termijn dus, omdat ook extreemliberalen (N-VA) de terminologie gebruiken. Voor Darwin zelf echter is dit nooit een optie geweest: een sociaal economische finaliteit af te bakenen of voorop te stellen... Hij heeft nooit de menselijke evolutie als een terugkeer naar een primordiale maatschappij met aan de basis een communistische samenleving als een onvermijdelijk en wetenschappelijk gegeven voorgesteld. Wel integendeel, dit zou een retrograde ontwikkeling inhouden. Of politiek uitgedrukt: dit zou een reactionaire stelling zijn.

Maar de nieuwe communisten zoals Mertens citeren liever niet meer rechtstreeks uit de werken van Marx of Lenin. Ze nemen hun toevlucht tot meer populaire wetenschappers die de vooruitgang van de mensheid als een gevecht van de sterke tegen de zwakke verklaren, waarbij de uistchakeling van de sterke de mogelijkheid geeft om een nieuwe mens te creëren.

Dat dit een omwenteling van het darwinisme betekent, dat doet niet ter zake. In de realiteit denken communisten immers top-down. De sterke mens -hiermee bedoeld de elite van de partij- die de zwakke overwinnaar van de evolutie -de massa- zal vertegenwoordigen en leiden.

En dat is wat communisten willen, nog steeds. Een nieuwe mens creëren op basis van een sociaal-economische doelstelling. Het verouderde idee dat nu nog zichtbaar is in China en dit gebaseerd op een mechanische indeling en industriële organisatie van de werkende massa.

En wanneer dit niet op een natuurlijke wijze kan gebeuren, iets wat bij ons zeker vandaag het geval is met een minimale industriële economie, dan hebben de communisten in heden en verleden de natuur altijd een handje geholpen. Door  het vermoorden en uitroeien van miljoenen die geen nieuwe mens wensten te worden. Zo kon men het proces versnellen.

Daarom neemt Mertens Darwin als voorbeeld en niet Marx. Zo kan hij de schuld van het communisme minimaliseren voor het feit dat waar zij de macht uitgeoefend hebben (of nog steeds uitoefenen) miljoenen mensen omgebracht werden (of omgebracht worden). Zoals in Noord-Korea vandaag gebeurt door uithongering.

Het is dan niet het communisme dat daarvoor de verantwoordelijkheid draagt, neen, het is louter een proces van natuurlijke selectie. Aangestuurd door een "wetenschappelijke onvermijdelijkheid."

Published in Artikels
Sunday, 16 December 2012 12:08

Linkse partijen zijn volksvreemd

De politieke elite is reeds volledig de band met de bevolking kwijt, ze vertegenwoordigen alleen nog een momentopname die door de massa met de verkiezingen wordt geuit. Verplicht dan nog, anders zou men zien hoe weinig representatief de politieke elite is. Het vertrouwen van de bevolking in politici is historisch laag. Men heeft terecht het gevoel dat zij niet langer het volk vertegenwoordigen, eerder henzelf en de particratie. 

Nu de politieke klasse steeds meer uit volksvreemde elementen bestaat (dat kan je dubbel interpreteren, maar blijkbaar trekken de klassieke partijen hoe dan ook niet genoeg eigen volksmensen met talent meer), is het geloof en vertrouwen in de politieke klasse nog meer aangetast. Bijna op de rand van het irrelevante. En deze trend zal ook vlug zichbaar worden bij de vreemde bevolkingsgroepen. Ook zij zullen hun politieke vertegenwoordigers op een bepaald ogenblik uitspuwen.

Onderstaande foto maakt dit duidelijk. De achterban van deze vreemde politica moet wel gruwen van waar zij voor staat. Dit zal ongetwijfeld leiden tot een radicalisering en afwijzing van deze generatie politici van vreemde origine door de eigen volksmensen. En wat de burgerij als een middel tot integratie en verzoening tussen politieke elites van verschillende etnische achtergrond voor ogen heeft, zal zich zo tegen deze elite keren.

Een partij als de PVDA+ is zich daar terdege van bewust - marxisten zijnde. Zij mikken op het revolutionaire potentieel van het ingevoerde proletariaat. Het eigen proletariaat vond men toen reeds te burgerlijk. En dat doen ze sinds ze zich tot een leninistische partij hebben hervormd in de jaren '70 van de vorige eeuw - reden waarom ik indertijd afstand van de partij nam.

Voor hen is het logisch dat zij zich hebben omgevormd tot een vreemdelingenpartij. Het marxisme is een antinationale ideologie en dus van nature volksvreemd. De andere -ook linkse- partijen zullen net zoals de rest van de burgerlijke partijen op een mooie dag lelijk opschrikken. Dan zullen ze beseffen dat ook zij de macht compleet verloren zijn. En het eigen volk zal in slavernij leven. Overheersd door vreemde elites, geholpen door een collaboratiebeweging van internationalisten.

Net als door de eeuwen heen zal ons volk niks te vertellen hebben in eigen land. Multicultuur wordt dan een complete dictatuur.

Daarom onze oproep: vorm de weerstand!

 

Yasmine Kherbache: het gezicht van de volksvreemde sociaaldemocratie

 

 

Published in Blog
Tuesday, 13 November 2012 11:46

Waarom die haat tegen het socialisme?

Deze vraag is ironisch, gezien wij van liberalen de vraag krijgen waarom wij zo anti-neoliberaal zijn in plaats van anti-socialistisch. Het N-SA is in heden en verleden altijd consequent geweest: wij zullen de eersten zijn om in een gezamenlijk front tegen het supranationale kapitaal te stappen. Bovendien steunen wij (en krijgen wij steun van) post-socialistische bewegingen, die veelal in Latijns- en Zuid-Amerika gebaseerd zijn. Maar er zijn ook tal van "linkse" individuen in onze contreien waar wij een goede verstandhouding mee onderhouden, al houden zij dat wel voor zichzelf.

Echter, wij moeten voortdurend dezelfde vaststelling maken: links collaboreert met het kapitaal. De analyse die links hanteert naar "het fascisme" (wat zij ons noemen) toe is dat wij de stoottroepen van het kapitalisme zouden zijn. Dat is de realiteit op zijn kop zetten. De grondeis van socialisten is het internationale socialisme, zelfs al noemen zij dat nu 'andersglobalisme'. Dat maakt het (vandaag supranationale) kapitaal de objectieve bondgenoot van links. Immigratie, een kapitalistisch instrument, wordt eveneens dogmatisch gesteund door links.

Links werd ooit begrepen als de verdediging van het proletariaat, de strijd tegen de uitbuiting door de bourgeois, de elites. Maar door mee te gaan in het inter-/transnationalisme en de bijhorende immigratiepolitiek, zijn wij de facto 'het nieuwe links' geworden en zij "de stoottroepen van het kapitaal".

Zolang 'links' weigert te accepteren dat internationalisme en immigratie instrumenten van het kapitaal zijn, zal samenwerking altijd moeilijk blijven. Laten wij dit ontleden door op de vier voornaamste aspecten verder in gaan.

1. Antiracisme in dienst van het kapitaal

Voor sommigen betekent links zijn dat zij een prioriteit geven aan "de antiracistische strijd" (AFF, ALS, Comac, LSP, Blokbuster) en daarvoor communiceren zij gretig met de mainstream pers en justitie (CGKR bijvoorbeeld). Nu horen wij sommigen alweer zeggen "Wat is er mis met antiracisme?" Wel, tegen racisme zijn is niets mis mee, maar antiracisme is een autoritaire visie op wat racisme is én hoe het moet bestreden worden. Dus dan staan onze mensen tussen Occupy Stad-X om te debatteren over het supranationale kapitaal... waarna al snel blijkt dat economie veel te moeilijk is en het toch allemaal de schuld moet zijn van die racistische, mysogenistische kapitalisten en hun fascistische stoottroepen. U weet wel: jobs, geen racisme; baas in eigen buik en onze zwarte medemens moet dreadlocks hebben en de djembe spelen op onze bijeenkomsten (want alternatieve stereotypes zijn niet racistisch).

Nogmaals, voor het N-SA is immigratie een instrument van het kapitaal tegen wat simpelweg "de blanke arbeider" kan worden genoemd: de oorspronkelijke arbeider waar de sociale beweging uit is voortgekomen en wie zij hoorde te dienen. Immigratie drukt de lonen en vernietigt de sociale verworvenheden. Met de holle trotskistische slogans doen socialisten aller slag mee aan hun heel eigen racisme van links, dat in de hand speelt van het supranationale kapitaal. Antiracisme is dus eveneens racistisch.

2. De vakbondsstrijd in dienst van het kapitaal

'Links' weigert de collaboratie door de corrupte vakbondstop in vraag te stellen. Wij steunen de vakbondsstrijd onvoorwaardelijk omdat wij de arbeiders steunen, maar voor het leiderschap hebben wij geen vriendelijke woorden. Zij zitten immers verwoven met de politieke- en kapitaalselites. Niet alleen duikt ook hier weer dat bedrieglijke anti-racisme op en wordt het bestendigd in het beleid, zij stellen de supranationale context evenmin in vraag. De Internationale, weet u wel?

De enige manier om de arbeider te beschermen binnen de context van de Europese Unie (vrij verkeer van goederen, mensen en kapitaal - vooral naar Duitsland) en de globalisering, is door nationalisme. Het vrije verkeer moet stoppen en sectoren moeten binnen een nieuw-solidaristisch kader (in de geest van de Wet van 20 september 1948) genationaliseerd worden.

Arbeid, natie, orde. Maar voor socialisten is dat... fascisme! En dus verkiest men dat onze industrie verhuist, om zich vervolgens blind te staren op het wanneer en tegen welke voorwaarden. De feiten spreken hier voor zich.

3. Geopolitiek in dienst van het kapitaal

Misschien een laatste bemerking bij onze socialistische kameraden is hun banden met contrarevolutionaire krachten, zoals de Moedjahedeen in Iran en elders. Maar ook de banden tussen de PVDA+ en China leiden voortdurend tot belangenvermenging. Zij willen niet mee met de tijden, de internationale strijd is vandaag een voor de multipolaire wereld, de As van Verzet dat voorbij de oude paradigma's gaat. Vandaar onze steun aan (het oude) Libië, Syrië, Iran, Rusland, Venezuela, Libanon etc. Maar zo'n wereld wil men niet erkennen omdat zij veelal rechts van de waarden is of toch op zijn minst patriottisch.

4. Dogma in dienst van het kapitaal

Maar maak hen dat maar eens duidelijk. Het dogmatische karakter van bovenbeschreven principes houdt immers een belangrijke regel in: hier wordt in geen geval over gedebatteerd. Er zijn in het verleden trotskisten en socialisten geweest die een debat probeerden te organiseren over deze zaken, maar ofwel werden zij tegengehouden door hun ideologische leiders, ofwel werden zij stande pede uit hun respectievelijke organisaties gezet vanwege ook maar met ons te praten.

Mensen zijn vandaag zowel meer links alsook meer nationalistisch aan het worden. Maar links weigert het nationalisme en dus zijn zij vandaag de stoottroepen van het kapitaal dat zij beweren te bestrijden. En nationalisten die de valkuilen van het systeem hier niet bij inzien, die vallen dan voor van die achterlijke naïviteit zoals "ik ben nationalistisch, maar economisch ben ik eerder een PVDA'er" of "ik ben nationalistisch, maar ik ben tegen racisme". En dat soort wordt dan per definitie lid van de neoliberale N-VA.

De situatie is pervers door dergelijk dogma. Maar wij zijn degenen die hier consequent blijven, niet zij.

Published in Q&A
Friday, 02 November 2012 11:08

De maskers vallen af: PVDA+

 

In een column op de website van de "Vlaamse Liberalen" maakt VLOTT-voorzitter Hendrik Boonen een analyse van de verkiezingen en dan vooral met betrekking tot de electorale vooruitgang van de PVDA+. Dat het extreem-liberaal vehikel van het Vlaams Belang zich daarbij vooral zorgen maakt over het  ondemocratisch karakter van de PVDA+ is, gezien haar ultraliberale ( ze noemen zich niet voor niks "Vlaamse liberalen") standpunten normaal maar toont tegelijk aan dat liberalen een eigenaardig idee hebben over democratie.

Voor klassieke liberalen is dat normaal omdat zij via dit systeem deze democratie en de macht in handen kunnen houden en zo hun economische belangen vrijwaren. Maar voor een aanhangsel van het VB doet het toch een beetje vreemd aan als men daar de lof van de liberaaldemocratie zingt. Heeft Hendrik Boonen dan nog nooit van het cordon sanitaire gehoord? Nochtans een instrument bij uitstek van de liberaaldemocratie in dit land om politieke tegenstanders, zoals de financiers van Vlott (Vlaams Belang), buiten elk uitvoerend beleidscentrum te houden? Dat is wat liberaaldemocratie in de praktijk inhoudt.

En het is niet beter in Duitsland, waar nationalisten constant worden vervolgd. Nochtans wordt dat land als een baken van de liberaaldemocratie binnen Europa door alle Europese liberalen de lucht in geprezen. Dat een aanhangsel van een nationalistische partij -die zich nota bene juist dringend moet hervormen- de lof laat zingen door haar ultraliberale vleugel op de liberaaldemocratie, voorspelt niks goeds voor wat de hervormingen kunnen inhouden. Als men De Wever op zijn liberale zijde wil pakken, dan zal je immers al snel in de goot belanden. Dat liberale bochtenwerk van De Wever kan je niet beconcurreren zonder bont en blauw uit de ring te komen. Nog minder kan je de PVDA+ bestrijden door je als liberaaldemocraat binnen een liberaaldictatuur op te stellen. En dat geldt zeker voor Belangers en zij die aan die kar hangen.

Het gevaar ligt in dat zij de moederpartij doen kantelen omdat hun invalshoek noch een antwoord biedt op de PVDA+ noch (zoals ik reeds betoogde) zoden aan de dijk brengt tegen de politiek van de N-VA. Het origineel is altijd beter dan de kopie, heeft Dewinter altijd beweerd. Welnu, het pro-Europese liberalisme van de N-VA zal je niet counteren door achter hen aan te lopen. En het antiliberaal discour van de PVDA+ is zelf compleet immuun voor dergelijke aanpak.

Hendrik Boonen betreurt verder dat de PVDA+ wel eens de doodgravers zouden kunnen zijn van "de verdraagzame en democratische" samenleving. Zoals ik reeds heb aangetoond bij het vermelden van het cordon sanitaire als middel tot machtbehoud van de elite, bestaat die ideale liberale samenleving niet: Nu niet en morgen niet.

Nochtans heb ik mijnheer Boonen anders gekend in het verleden om nu dit te moeten lezen. Is het dan zo democratisch dat men onze steden, jobs, geld, uitkeringen, woningen... transfereert naar ingevoerde mensen en dat ten koste van het eigen volk? Is het democratisch dat men onze soevereiniteit naar een transnationaal niveau (EU) heeft getransfereerd? Is het democratisch dat men transfers van middelen organiseert binnen de nationale staat zonder dat daar machtuitbreiding tegenover staat? Om maar enkele voorbeelden te noemen.

Neen, mijnheer Boonen, wij bedanken voor dit soort van liberaaldemocratie. Er is geen verdraagzaamheid in dit land, er volstrekt zich een bezetting. Enerzijds door ingevoerde mensen  en anderzijds door het opgevenvan elke soevereiniteit. En zoals wij reeds schreven in het verleden: liberalen vinden deze gang van zaken piekfijn in orde. Dat is waar liberalisme nu eenmaal voor staat. En het is dus zeer verwonderlijk dat liberalen zich bekennen tot nationalisme. Het is tegennatuurlijk en het wordt alleen gebruikt om, zoals de N-VA dat doet, haar stinkende liberale soep beter te kunnen verpatsen.

Dat mijnheer Boonen een poging doet om andere partijen attent te maken op het antidemocratische karakter van de PVDA+ en daarom zichzelf in een wit kleedje van maagd steekt die de ware democraat moet omhullen, is aandoenlijk. Maar het zal geen ene moer helpen. Want de agenda van de liberaaldemocratie en die van de marxisten hebben daarvoor teveel raakpunten. Het vervellen van de natiestaat tot transnationale staat en de invoer van vreemdelingen, om maar deze te vermelden. Daar gaan beide extremen voor, daar vormen liberalen en communisten een front. Voor ons is het goed dat er nu een fractie van de burgerij aan het woord is die niet meer verhult waar ze naartoe willen. Dat de PVDA+ daarmee het onverdraagzaam karakter van het systeem zal willen gebruiken om tegenstanders zoals wij radicaal aan te vallen is juist goed. Dat kan tot een hergroepering van nationale krachten leiden, weg van het status quo die het Vlaams Belang in de soezige slaap van het dik betaalde parlementarisme heeft gewiegd. En als dat niet lukt, dan zullen er andere krachten die oude tante uit de weg duwen.

De opkomst van de PVDA+ was onvermijdelijk. Ze toont aan dat revolutionaire krachten weer aan zet komen. En dat zal aanzetten tot een tegenkracht. Voor ons mag die verrotte liberaaldemocratie weg. En terwijl we daar mee bezig zijn zullen we ook de zweer die elke liberaaldemocratie op het gezicht draagt -met name het communisme- uitduwen.

Dus laat ons niet in debat gaan met liberaaldemocratie en communisten. Laat ons herbronnen en laat ons herorganiseren voor de strijd die reeds begonnen is. De strijd om het voortbestaan van volkeren en naties. Weg van de liberaaldemocratie en weg met het communisme, dat daarvan de pestvariant is.

Er moet geen cordon komen rond deze partij. Dat is ondemocratisch. Maar alle andere partijen zouden inhoudelijk in debat moeten gaan met de PVDA+. Dan zal blijken dat waar zij voor staan, wel eens de ondergang van een verdraagzame en democratische samenleving zou kunnen betekenen. Citaat: Hendrik Boonen.

Published in Artikels

Volgens cijfers die te lezen staan in het Zwartboek van het Communisme (Stéphane Courtois red.), vonden 94 miljoen mensen de dood onder de verschillende communistische regimes in de wereld.

En net zij die zich anders de pleuris werken om de moord op 6 miljoen Joden door de strot te duwen van iedereen die het nog maar waagt om een discussie over immigratie te beginnen, uitgerekend zij bejubelen nu een partij die massamoord als erfenis draagt. Zulke mensen hebben blijkbaar totaal geen scrupules als het erom gaat een partij te steunen die in ons land een regime wil vestigen dat 15 keer zoveel mensen over de kling heeft gejaagd in de recente geschiedenis als het aantal dat aan die andere ideologie wordt toegeschreven.

Blijkbaar is de ene moordenaar echter de andere niet. Voor mij toont het de haat van de zogezegde academische elite en het kunstenaarsprofitariaat tegenover onze eigen arbeidersklasse aan. Tenslotte bestaat het kunstenaarsmilieu uit leden van de hogere middenklasse, en dan vooral luiaards die aan werken een broertje dood hebben. Dus wat kan hun de arbeidersklasse (slachtoffer van het overgrote deel der moorden gepleegd in naam van het communisme) schelen?

Nu beledigen die kunstenaars en universiteitsclowns ook nog eens de nagedachtenis van alle slachtoffers die gevallen zijn in naam van het communisme. En dit door hun steun te betuigen aan de ideologische erfgenamen van die holocaust. Er zullen geen sancties komen en er zal ook geen gehuil van verontwaardiging komen zoals wanneer dat gebeurt als een negationist uiting geeft aan zijn twijfel over de aard en de bestemming van de concentratiekampen in het "Derde Rijk".

Daar zijn opnieuw de twee gezichten van het establishment. Liberaaldemocratie werkt op die manier: je hebt vrijheid van spreken voor de elite en haar clowns ... en je hebt dictatuur en censuur voor hen die niet aan het circus willen meedoen. Zoals wij. Negationisme is toegelaten voor moorden gepleegd op het gewone volk, sterker nog: zij wensen dat ook hier op een dag duizenden zouden worden vermoord na een communistische machtsovername. Dat is blijkbaar een leuke optie voor BV's. Gelukkig zijn het alleen maar halve gekken en complete geschiften die hun steun aan een communistisch moordenaarssysteem geven.

De enige troost in dit verhaal is dat zij de eersten zullen zijn die afgemaakt zullen worden als hun vrienden aan de macht komen.

God bestaat dan toch.


"Hou Antwerpen mee op een linkse, sociale koers!" - 20 bekende Antwerpenaars steunen Peter Mertens

Jan Blommaert, initiatiefnemer stemoproep - professor Universiteit Tilburg

An Nelissen, Vlaamse actrice Nigel Williams, standup-comedian

Warre Borgmans, woordkunstenaar - acteur van o.a. "Windkracht Tien", "Kulderzipken"

Marnix Peeters, journalist - Schrijver van o.a. "De dag dat we Andy zijn arm afzaagden"

Rachida Lamrabet, schrijfster van o.a. "Vrouwland" en "Een kind van God". Paul De Looze, voormalig sp.a-schepen openbare werken Antwerpen

Celia Ledoux, schrijfster van o.a. "Mama" en "Slaap je al door" - Columniste

Ben Rottiers, acteur o.a. Pol De Tremmerie in "De Kampioenen"

Eric Baranyanka, podiumkunstenaar

Monika Triest, feministe - onderwijsdeskundige - auteur

Johan Felix, districtsburgemeester Hoboken (sp.a)

Thomas Decreus, filosoof - onderzoeker KUL - medeorganisator Shamebetoging

Bülent Öztürk, filmregisseur - maker van de documentaire "Beklemek" - (Waiting)

Matthias Tricot (aka Buda Civalizee), DJ - Civalizee Foundation

Rachida Ahali, schrijfster van o.a. "Vrijdag couscousdag"

Paul Schrijvers, woordkunstenaar

Karim Zahidi, docent Universiteit Antwerpen

Bernard van Lent, accordeonist van wijlen Wannes Van de Velde

Jelle Versieren, onderzoeker Universiteit Antwerpen

 

Published in Artikels
Monday, 24 September 2012 18:36

Dolkstoot in de rug nationale arbeidersklasse

De communisten van de PvdA+ hebben zaterdag met een opkomst van 8.000 man (het dubbele van de IJzerwake) bewezen dat het communisme terug  een reëel gevaar vormt voor de nationale arbeiders- en middenklasse in ons land.

Deze partij is koploper wanneer het gaat om vreemdelingen op haar kieslijsten te zetten: bijna 20 procent. Zo dienen de communisten als het mes dat in de rug van de eigen arbeidersklasse wordt gestoken.

Deze massale vreemde aanwezigheid op haar lijsten toont  aan dat deze partij zich als geen ander prostitueert voor het vreemdelingenlegioen in ons land. Dit niet in de laatste plaats omdat ze bij de eigen arbeidersklasse niet op al te veel steun moet rekenen.

Als het eigen volk niet te overtuigen valt om te kiezen voor het extreemlinkse avontuur, dan kiezen de communisten voor een nieuw volk. Naar  aloud concept, Stalin Style. En zo wis je de volkseigen arbeidersklasse van de kaart.

Op deze manier biedt de partij aan vreemdelingen een actiemiddel en platform om tegen de autochtone arbeidersklasse ingezet te worden. Dit met als doel onrechtstreeks bij te dragen tot de verarming van deze arbeiders, waarna dezelfde partij dan kan claimen dat externen de schuld dragen aan die verrarming en zo de arbeiders  naar een rode dictatuur duwen. Onder de kundige leiding en supervisie van  partijsatrapen van het stalinisme, welteverstaan.

Het is een perverse politiek: de kapitalisten aanmoedigen om zoveel mogelijk vreemdelingen in te voeren... die dan de natuurlijke concurrenten worden van het eigen volk. En tegelijkertijd de arbeidersklasse in haar totaliteit oproepen om te strijden tegen zij die langs nationalistische weg onze arbeiders  steunen. Dat is dan de antifascistische poot van hun leugenverhaal.

Alles wat ons verdeelt, zeggen de communisten, maakt ons zwakker.

Maar zij die de arbeidersklasse echt verdelen en verzwakken zijn zij die faciliteiten geven aan de door het kapitalisme ingevoerde vreemdelingen, zoals de PvdA+ dat met haar lijstvorming overduidelijk aantoont. 

De communisten verzwakken niet alleen de inkomens en de werkgelegenheid van de eigen arbeidersklasse. Ze verzwakken met hun vreemdelingenpolitiek ook de draagkracht en de wil van grote groepen in onze samenleving tot solidariteit met de eigen bevolking. Waardoor het gehele mechanisme van sociale zekerheid op de helling komt te staan.

Als men weet dat immigratie een kapitalistische noodzaak is om lonen en arbeidsvoorwaarden van de eigen werkende bevolking laag te houden -een soort permanente stakingsbreker- dan is de houding van de communisten er een van collaboratie met dat kapitalisme.

Met de aanwezigheid van 8.000 mensen op hun partijfeest, hebben de communisten de leugen weerlegd dat de tegenstellingen tussen communisme en nationalisme tot het verleden behoren. De tegenstelling is in geheel Europa weer springlevend. En deze keer kunnen de communisten rekenen op de steun van een transnationale Europese elite die ook af wil van wat zij 'bekrompen nationalisme' noemen. Dus de strijd zal dubbel en dubbelhard zijn.

Wij hebben nooit geloofd dat na het afbreken van de muur het einde van de ideologische geschiedenis was aangebroken.

En voor zij die zich op sleeptouw laten nemen voor een late versie van de kruistochten op te voeren, nog dit. Jullie  zullen met het gezicht naar de moskee gericht een mes in de rug krijgen van een vijand die jullie gezien noch erkend hebben.

Het heroplevend communisme.

Sluit dus aan bij zij die wel de juiste vijanden erkenen en herkennen: de nationale weerstand.

Published in Artikels

 

Wie het nieuws een beetje volgt, zal de laatste weken wel van het LIBOR-schandaal gehoord hebben. Kort samengevat: LIBOR (London Interbank Offered Rate) is dé wereldwijde referentie voor prijszetting van veranderlijke interestvoeten op leningen tot één jaar. Een selectie van 16 megabanken geven onafhankelijke schattingen van de interestvoet en datagigant Thomson Reuters komt elke dag met een berekening op basis van die schatting. En zo wordt bepaald tegen hoeveel de een kan lenen en de ander een rendement op investering kan verwachten (leningen op korte termijn zijn bepalend voor de financiële markt).

Je kan al vragen beginnen stellen bij een klein panel van banken dat de wereldwijde rentevoet bepaalt op basis van arbitraire schattingen en... verrassing, dat is precies waar het mis is gegaan. Nu blijkt dat die grote banken (Barclays en the usual subjects zoals JPMorgan, RBS en Citi) al eventjes hun "schattingen" op elkaar afstemmen. Je weet wel, kartelvorming, zoals in zowat elke sector op de planeet verboden is, op bepaalde openlijk (i.t.t.) schimmige oligopolies (olie, diamanten) na. Case in point: stel dat alle autofabrikanten besluiten duizend euro extra aan te rekenen voor hun stationcars en je ziet het probleem voor de kleine man.

En je ziet de omvang van het probleem wanneer je beseft dat bijvoorbeeld ook de derivatenmarkt van USD 1.200 triljoen (= 1.200 miljoen miljoen) nogal onderhevig is aan deze korte termijnmarkt. En hedgefunds. En professionele portofolio's. En obligaties. En... nou ja, en het wordt nog leuker, ze doen dit nu al op dagbasis sinds 2005, dus nog voordat de internationale kapitaalmarkt hondsdol werd in 2008. En raad eens wat een bepalende variabel was in de bailouts voor de banken destijds? Niet voor niets werd het opvallende gedrag van LIBOR destijds al in vraag gesteld, maar een kniesoor die daar om maalt in tijden van acute crisis natuurlijk!

Waarom deden zij dit? Omdat lage interestvoeten blijk geven van gezonde financiën, zowel wat betreft de markt als de banken zelf. Maar dit houdt een groot operationeel risico in - alsook een serieuze middelvinger naar de belangen van investeerders, die toch niet helemaal onbelangrijk zijn om de kapitaalmarkt draaiende te houden.

De ironie is dat centrale banken zelf 'schuldig' zijn aan deze praktijk, aangezien zij andere rentevoeten bepalen door hun controle over de munt en de obligatiemarkt én dit via supranationale instellingen (ECB, IMF) op elkaar afstemmen! In het geval van de Federal Reserve betreft het zelfs een gelijkaardig conglomeraat van private banken, maar ook IMF en ECB zijn afhankelijk van de private kapitaalmarkt voor hun fondsen. En als we nog wat verder in de matrix duiken, dan zien wij dat er inmiddels bewijs is van de Engelse centrale bank (Bank of England) die met Barclays heeft zitten smoezelen!

Dus even zien of we nog volgen: centrale banken werken samen, werken samen met private banken die samenwerken en zo elk tarief op de financiële markt bepalen.

Als schoolvoorbeeld van corporate governance kan het wel tellen. Wiens belangen worden hier nu behartigd? Die van burgers of die van overheden? Die van investeerders of die van banken? Waar stopt de een en waar begint de ander?

En waar zijn onze eurocraten (en internationalisten, m.n. PVDA) vandaag over bezig? Juist, eurobonds en geld drukken om de rentevoeten beheersbaar te maken want, hou je vast, dat is in het belang van de kleine man!

Bonus: De betrokken banken zijn zelf ook nog steeds niet blakend van gezondheid. Naast de boetes, zal het naar schatting een deuk in het rendement van meer dan 20% voor de komende twee jaar betekenen! Dat wordt nog interessant als Schotland onafhankelijk wordt in 2014 en als eerste daad mag aankloppen bij het IMF voor een Ierse behandeling vanwege haar zinkend vlaggenschip RBS. Die selectieve 'onafhankelijkheid' heeft een bittere nasmaak, ongeacht de hoeveelheden whisky of whiskey je het mee weg probeert te spoelen.

Concluderend kunnen wij opnieuw concluderen dat wij in een financiële democratie leven. Het leenkapitaal is een supranationaal kartel met belangen tegengesteld aan die van de natie en haar burgers. Publiek of privaat, zij bepalen de regels en wij hebben te gehoorzamen.

Ons antwoord blijft dan ook principieel: de transformatie van de wereldwijde kapitaalmarkt nastreven door de totale oorlog aan leenkapitaal te verklaren.

Iets minder zou onzinnig zijn.

Wat, te idealistisch? Kijk in dat geval eens naar hoe China het doet. Zij bepaalt wel haar eigen spelregels, al is dat ook niet ideaal.

Voor wie meer over Libor wil weten: een chart van accountingdegree.net

Published in Artikels

 

De Europese Unie kan structureel nooit werken. Vroeger werd je verguisd voor zo'n stelling, vandaag mag iedereen het zeggen. Fundamenteel komt het hierop neer. Het Verdrag van Maastricht, de grondslag voor de Europese Unie, werd onder héél specifieke voorwaarden geratificeerd door de BRD, namelijk: fiscale discipline op nationale basis en dus nooit of te nimmer euro-obligaties of Federal Reserve-esque drukpersen. Maar de keerzijde van de euromunt is dat de Germaanse industriegigant hierdoor een internationale afzetmarkt cadeau kreeg. De euro is goedkoper in Duitsland omdat haar buren minder productief zijn, waardoor haar export relatief goedkoper is en waardoor de netto kapitaalstroom dus naar Duitsland gaat.

Dat dit verhaal tot nog toe door is kunnen blijven gaan is omdat wij onze fondsen ook uit Duitsland halen, anders zouden we snel zonder zitten. Met andere woorden: wij lenen van Duitsland om van Duitsland te importeren. En wij (vooral wij, België en Nederland, dus) bouwden onze economische infrastructuur uit om te exporteren naar Duitsland. Met andere woorden, wij lenen van Duitsland om onafgewerkte producten naar Duitsland te exporteren en afgewerkte producten vervolgens terug te importeren.

Wij hadden onze eieren ook niet allemaal in de Duitse mand hoeven te leggen, maar dat zou een pro-nationaal beleid vragen en tegen de geest van de Europese Unie ingaan. Enkel Duitsland (en Frankrijk een petit peu) heeft dat recht. Of waarom denkt men dat wij hier over het neokolonialisme van het leenkapitaal en het Vierde Rijk spreken?

De vlucht vooruit

Wat men nu bespreekt is de facto het opheffen van het Verdrag van Maastricht om de vlucht vooruit te nemen van een monetaire unie naar een politieke. Dit noemt men een 'fiscale unie,' maar hoe kan je politiek onafhankelijk staan wanneer je geen zeg hebt over je eigen geld? Dat is zoals een kind dat zich onafhankelijk noemt omdat het elke week zakgeld krijgt. Of een werkloze dat zich onafhankelijk voelt door een uitkering. En zo'n structurele maatregel moet natuurlijk absoluut nu en onmiddellijk in zeven haasten gebeuren want de crisis is acuut. Een modelvoorbeeld van wat Naomi Klein de 'Shock Doctine' noemt.

Het probleem Griekenland is even van de tafel, al ware het maar omdat de internationale kapitaalmarkten deze 2% van de Europese economie ondertussen wel hebben ingecalculeerd. Maar Spanje, de vierde grootste economie van Europa, hangt als een zwaard van Damocles boven de zoveelste Europese top die op de dag van dit schrijven begint. Zonder Spanje is het Eurogeddon, dus in deze zin is de situatie inderdaad acuut. En het voorspel spreekt boekdelen. Herman van Rompuy gaf een voorzet en Duitsland reageert (op brutale wijze en nog voordat iedereen aan tafel zat) dat er absoluut geen sprake kan zijn van een schuldenunie. Toch zal het zo vlak voor de zomer wel weer op een commedia dell'arte uitdraaien waarin iedereen na afloop zichzelf weer op de borst kan kloppen. En op naar de volgende top.

De kans van 2014

De strijd die nu gevoerd wordt is er een tussen het voortzetten van de Duitse concurrentievervalsing of het overgaan op collectieve valsmunterij. En dat alles in de naam van economische integratie. En neen, hier heeft u niets over te zeggen. De verdeeldheid in de ivoren torens is nog nooit zo groot geweest, maar men wakkert een vuur aan dat snel op de bevolking kan overschieten. In 2014 zal er dus een kans zijn.

Tenminste, indien patriottische partijen wakker worden geschud en het belang van het volk beginnen te verdedigen, maar dan moet het tegelijk gedaan zijn met de andere platitudes waar hun geloofwaadigheid onder lijdt. Het Front National heeft alleszins een mooie aanzet gegeven, maar ook daar kan het beter. De kern van de zaak is dat de legitieme boodschap van pro-nationale partijen op dit moment nog gedelegitimiseerd wordt door de achterhaalde overhead. Kijk bijvoorbeeld naar hoe het Vlaams Belang een rechtzaak tegen het ESM heeft gespannen in dezelfde week als de beruchte Zwanactie. Dewinter is alvast niet voor dat eerste bij TerZake komen opdraven. Het probleem blijft hier wel dat deze lege retoriek gemakkelijk de media haalt - terwijl de rest doodgezwegen wordt - maar met wat fantasie kan dit ook in het voordeel worden gebruikt.

De toon die men hier moet slaan is immers afhankelijk van het publieke sentiment. Dat Gouden Dageraad immigranten uit de ziekenhuizen wil verdrijven leidde tot internationale verontwaardiging. Maar Belgische dokters kunnen al maanden in de Artsenkrant lezen dat er Derde Wereldtoestanden gaande zijn in Griekse ziekenhuizen. Men moge het dus delegitimeren, deze boodschap resoneerde genoeg bij het kiespubliek om nu meer zetels dan de stalinistische KKE te halen, terwijl die laatste met dezelfde modus operandi historisch veel sterker uitgebouwd was dan Gouden Dageraad. Dit is de boodschap die bij een dergelijk fenomeen moet worden meegenomen, niet hoe "verantwoordelijk" die partij zou zijn, aldus het gezwans van Filip Dewinter.

Daarvoor hoef je Gouden Dageraad nog niet eens te steunen, overigens. Gouden Dageraad is geen bende neonazi's, het is 7% van de Griekse kiezers. En als die 7% neonazi's zijn, dan verandert dat nog niets. Die 7% heeft een mandaat gegeven aan een politieke partij, wij hebben het land waar de democratie geboren is geen lessen te lezen.

Het slaat alleszins beter aan bij de bevolking dan wat het enige Europarlementslid van het Vlaams Belang, Philip Claeys, nu doet. Je hoort hem bijna nooit en nu lanceert de man zowaar een besparingsplan! Hoewel dit de efficiëntie en effectiviteit van de Europese instellingen ongetwijfeld zal helpen en... Tja, dat is het eigenlijk. In de plaats van oppositie tegen de Europese Unie te voeren, wil Claeys blijkbaar de Vincent van Quickenborne van Europa worden zodat zij haar "geloofwaardigheid" (sic) kan terugwinnen! Aan zijn eigen geloofwaardigheid als oppositievoerend politicus hecht Claeys duidelijk minder belang. Al moet het niet verbazen als de antivakbondsleider, euroliberaal, partijsaboterend ego en Europees medewerker Rob Verreycken er voor iets tussenzit. Men kan zich afvragen of Claeys daar niet gewoon een zitje warmhoudt voor Filip Dewinter, maar als de Europese campagne van het Vlaams Belang nogmaals over Turkije en het spook van de islamisering van Europa gaat, dan zou een nieuwe partij in Vlaanderen meer kans maken.

Dreigt deze kans overigens niet door links gekaapt te worden? Peter Mertens haalt met zijn slim geschreven boek de laatste tijd terug de media en de PVDA komt volgens de laatste peilingen nu al uit op 3,4%. De bevolking moet daar alleszins niet op het heil rekenen, dat is ook makkelijk te bewijzen. Zij trekken uniform de kaart van de euro-obligaties zonder twee keer na te denken over wie het beleid vervolgens zal bepalen. Het internationale socialisme is en blijft de voorhoede van het supranationale kapitalisme.

De vlucht vooruit zal hoe dan ook genomen worden om tenminste tot 2014 de Europese Unie aan de kunstmatige beademing te houden. Hoe het Europese landschap er dan uit zal zien, dat weet niemand. Maar met de subsidies die Gouden Dageraad nu krijgt van de Griekse staat, met de afschaffing van de kiesdrempel in Duitsland (NPD) en interessante ontwikkelingen in de fluistergangen van nationalistische partijen in het Europees Parlement, is het wel zeker dat het aantal nationalisten in het EP explosief zal toenemen.

En dat zal dan de kans zijn voor een écht alternatief op en tegenbeweging voor de Europese Unie.

Er is dus werk aan de winkel!

Published in Artikels

 

De PVDA (en dan vooral haar voorzitter) wordt door de burgerij al een tijdje gepromoot als verstandige mensen die een valabel alternatief naar voren schuiven dat, gepaard met gerechtvaardigde kritiek op de crisis, het erkennen waard is.

Daarbij is het voor de liberale en internationalistische fractie van de burgerij belangrijk dat de PVDA, naast een bondgenoot ter uitbreiding van de immigratie, ook en vooral een fanatieke bondgenoot is tegen elke vorm van nationalisme.

De aan het buitenland verkochte elite (de EU-transnationalisten) kunnen dus rekenen op de steun van de communisten op twee van de belangrijkste domeinen die hun winstmaximalisaties moeten garanderen. Lage lonen door een surplus aan werkkrachten en een transnationale afzetmarkt voor haar producten.

Dat de voorzitter van de PVDA daarbij soms kemels schiet en ronduit contradictoire en onsamenhangende oplossingen naar voren schuift, dat is daarbij van geen tel. Neem nu de eis van de PVDA voor het nationaliseren van banken. Wie gaat die banken nationaliseren en van wie worden ze eigendom? De nationale staat en het volk van die nationale staat, zo zou je toch zo denken.

En als je beroep doet op de nationale staat en het volk van die nationale staat dan heb je toch nationalisme?

Maar zo ziet de PVDA dat niet, of zo wil ze dat niet zien, want het gevaar bestaat dat er  dan een deel van haar kleinburgerlijke achterban uit de intellectuele middenklasse zou afhaken. En belangrijker nog, dan zou een deel van de machtselite de partij niet meer als een bondgenoot zien om haar transnationale Europese belangen mee te verdedigen.

Nochtans zijn de erfgenamen van het maoïsme zich maar al te bewust van het feit dat communisten, als het hen past, niet terugdeinzen voor enige nationalistische reflexen.

In de publicaties van de partij worden de banden met China en het vroegere maoïsme niet meer nadrukkelijk in de kijker gezet. Deels omdat het een band zou blootleggen met een land dat wat kolonialistische uitbuiting betreft elke verbeelding tart. En verder omdat het een duidelijk voorbeeld is van het protokapitalisme van de communistische voorhoede en de corrruptie die het genereert.

Maar ook omdat de partij de geschiedenis graag naar de hand zet (lees: vevalst) of liever verzwijgt.

De PVDA wil dan ook niets meer geweten hebben van het feit dat de communistische partij en de latere grote roerganger Mao in de jaren '20 van de vorige eeuw een tijd lang functionaris geweest is van de ultranationalistische beweging Kuomintang (KMT) van oprichter Sun-Yat Sen.

De Communistische Partij van China moedigde zelf het dubbellidmaatschap van de KP en de KMT aan. Zo had de KP zeven afgevaardigden in het "centraal uitvoerend comitée" van de KMT en had Mao een directeursfunctie aan het door de KMT geleide Boerenopleidingscentrum.

Maar volgens Peter Mertens leidt nationalisme steeds tot rascisme en fascisme, dat is een beetje een rare gedachtensprong. Want als dat echt zo is, wat moeten we dan denken van de Chinse communisten waar de partij zulke goede banden mee heeft?

En wat moeten we dan denken van de PVDA zelf?

Zijn zij dan cryptofascisten?

Voor mij is dat niks nieuws.

Maar voor de burgerlijke aanhang en voor de vele komieke zielen uit de amusementswereld die als  democratische voorvechters dienst doen op lijsten van de PVDA moet dat toch even schrikken zijn.

Stel je voor, daar sta je dan te blinken op een verkiezingslijst van de PVDA. Eentje vol  met rode cryptofascisten, verkleed als clowns met rode neuzen.

Rood, zoals het bloed van de miljoenen arbeiders, systematisch vermoord onder het communisme.

Published in Artikels

De familie Van Rompuy doet dienst bij alle fracties van de elite. Van zij die pleiten voor het Europees grootkapitaal tot zij die knielen voor het Chinese staatskapitaal.

De vraag is dan ook of er tussen beide wel een verschil bestaat?

 

 

LEUVEN - Tine Van Rompuy, zus van EU-topman Herman en Vlaams parlementslid Erik trekt bij de komende gemeenteraadsverkiezingen in Leuven de lijst van de PVDA+.

Van Rompuy stelde zich de voorbije jaren ook al kandidaat voor deze partij bij de Europese- en regionale verkiezingen. Ze was bij de federale verkiezingen in 2010 zelfs nationaal lijsttrekker voor de senaat. Het is de eerste keer dat ze opkomt bij gemeenteraadsverkiezingen.

Tijdens een persontmoeting in Leuven stelde Van Rompuy vanmorgen dat de PVDA+ in Leuven de ambitie heeft om voor het eerst een verkozene te halen. De partij trekt naar de kiezer met de slogan "eerst de mensen niet de winst".

"Dit betekent in Leuven een stop aan prestigeprojecten aan het voormalige Fochplein, de Kop van Kessel-lo en Engels plein, maar investeringen in armoedebestrijding, sociale woningen, kinderopvang en ouderenzorg". Uit een eigen bevraging onder 540 Leuvenaars blijkt dat betaalbaar en gezond wonen, armoede en energie de voornaamste prioriteiten moeten zijn voor het nieuwe stadsbestuur.

Bron/HLN

Published in In de Media
Page 2 of 3

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter