Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog In de Media

Sunday19 November 2017

“Terwijl de ambtenaar sprak zag ik ‘de laatste mens’. Het eindproduct van het postmodernisme. Een jaar of wat geleden bracht dagblad De pers reclame van het telefoniebedrijf Ben: ‘Ik wil nergens aan vastzitten. Niet aan de plek waar ik vandaan kom. Aan werk, hobby’s of een vriendje. Ik kan gaan waar ik wil. En bepaal zelf waar ik in geloof. Ik zit niet vast aan Nederland. En hou helemaal niet van hokjes. Ik ben vrij om mijn eigen weg te kiezen. Ik zit niet vast aan wie ik wil zijn. Wie ik ben, bepaal ik helemaal zelf. En ook of dat morgen anders is. Ik heb geen verplichtingen. Ik Ben verlost.’ Fabian was het kind van deze reclames, van deze tijdsgeest. Het bezield verband maakt plaats voor een ultieme privatisering. Ik doel op een kosmopolitische opheffing van verbinding en beloften, die alleen nog als last, beperking en hindernis worden ervaren.”

Sid Lukkassen

Friday, 08 May 2015 13:19

¿No pasaran? ¡Han pasado! (4)

Written by

“Wat ik de gendertheorie verwijt, is dat ze gelooft dat gender alles is en geslacht niets. Seksualiteit, die fundamenteel polymorf is (ik vel geen enkel moreel oordeel over seksuele handelingen of geaardheden), is zeker niet terug te voeren op gegevenheden van de fysiologie en de bio-antropologie, maar ze kan deze ook niet negeren. De binaire opdeling van de mensheid in het masculiene (mannen) en het feminiene (vrouwen) is een elementair feit dat men niet kan negeren. Sinds mensenheugenis heeft ze denkers, schrijvers en kunstenaars geïnspireerd. Het is mogelijk dat er veel verschillende vormen van genderzijn, maar er zijn slechts twee geslachten. Door deze elementaire realiteit niet te erkennen mondt de gendertheorie uit in indistinctie.”

Alain de Benoist

Bron: De Winde, Arne & Roth, Hannelore (2015, april-mei). “We zijn niet gelijk”. RektoVerso. Tijdschrift voor cultuur en kritiek (66).

Friday, 08 May 2015 13:14

¿No pasaran? ¡Han pasado! (2)

Written by

“Je zou mij kunnen omschrijven als een persoon die rechtse waarden en linkse ideeën bezit. Maar meer fundamenteel ben ik ervan overtuigd dat dit vocabularium volledig achterhaald is. De noties van rechts en links zijn in wezen polysemantisch: er hebben altijd heel verschillende rechtsen en linksen bestaan. In onze tijd heeft de rechts-linksoppositie bovendien elke operationele waarde verloren, in de mate dat alle grote actuele gebeurtenissen nieuwe breuklijnen creëren binnen de politieke families of traditionele ideologieën zelf. Er zijn rechtse en linkse partizanen van het kapitalistische systeem, rechtse en linkse tegenstanders van de Europese Unie, rechtse en linkse liberalen, etc.”

Alain de Benoist

Bron: De Winde, Arne & Roth, Hannelore (2015, april-mei). “We zijn niet gelijk”. RektoVerso. Tijdschrift voor cultuur en kritiek (66).

Friday, 08 May 2015 13:02

¿No pasaran? ¡Han pasado! (1)

Written by

“Ik heb me nooit als ‘conservatief’ gedefinieerd. Eerst en vooral omdat ik me veeleer als een revolutionair beschouw, maar ook omwille van vocabulaire national. Op dit punt verschilt Frankrijk namelijk radicaal van Duitsland en Angelsaksische landen waar het woord ‘conservatief’ courant wordt gebruikt. In Frankrijk noemt bijna niemand zich ‘conservatief’ omdat de term min of meer synoniem is met ‘reactionair’. Om die reden is het bestaan van een ‘conservatieve partij’ haast ondenkbaar in het Franse politieke landschap. Maar los van dit semantische probleem heeft het woord ‘conservatief’ me steeds sceptisch gestemd. In de wereld van vandaag zie ik niet echt wat het waard zou zijn om echt ‘geconserveerd’ te worden. Ik ben overigens steeds verbaasd als ik zie hoe zoveel conservatieven het kapitalistische systeem aanhangen, dat in feite systematisch alles vernietigt wat ze beweren te willen bewaren.”

Alain de Benoist

Bron: De Winde, Arne & Roth, Hannelore (2015, april-mei). “We zijn niet gelijk”. RektoVerso. Tijdschrift voor cultuur en kritiek (66).

Friday, 24 April 2015 09:51

Operation Sovereign Borders nu!

Written by

De Europese Unie is (helaas!) Australië niet. Ze is geen (natie)staat en kan bijgevolg niet eensgezind en doortastend optreden. Al evenmin heeft ze betrouwbare partnerlanden waarmee ze kan samenwerken. Ze had er nochtans een: het Libië van kolonel Khadaffi. Dat land heeft ze echter zelf (onder initiatief van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) in een bloedige burgeroorlog gestort. Blijven over: Marokko en Turkije. Van dat laatste land is alvast geweten dat mensenhandelaars er even probleemloos kunnen opereren als de terroristen van IS...

De EU, laureaat van de Nobelprijs voor de Vrede in 2012(!), heeft sinds de Arabische Lente actief de politieke stabiliteit in het Middellandse Zeegebied ondermijnd. Burgeroorlogen en bijkomende vluchtelingenstromen zijn het gevolg. Maar denkt u dat de Europese leiders ondertussen hun fouten al erkend hebben? Of zelfs maar enig idee hebben van de omvang van het vluchtelingenprobleem? Charles Michel stelt naar aanleiding van Europees spoedberaad voor dat België 300 vluchtelingen méér zal opvangen in 2015 en 2016. 300 vluchtelingen, dat is de helft van het aantal vluchtelingen dat vorig jaar per dag op Lampedusa alleen al aanspoelde (600 per dag op Lampedusa, 170 000 per jaar in heel Italië)...

Vooraleer een "Operation Sovereign Borders" in Europa aan de orde is, zal eerst het obstakel van de EU zelf uit de weg geruimd moeten worden.


Als migrant naar Australië? No way!

De Australische premier Tony Abbott heeft dé oplossing voor de 'vreselijke tragedie' op de Middellandse Zee. Hij raadde de EU-lidstaten dinsdag zijn No Way-aanpak aan: alle migrantenboten tegenhouden en terugsturen. Abbott is er trots op, want vrijwel geen migrantenboot weet Australië sinds 2013 nog te bereiken.

"De enige manier om de sterfgevallen te stoppen, is de mensenhandel stoppen. De enige manier om de sterfgevallen te stoppen is, in feite, de boten tegenhouden", zei Abbott in Canberra. "Daarom is het hoog tijd dat Europa beleid aanneemt dat de mensensmokkel op de Middellandse Zee beëindigt."

Asielzoekers die per boot Australië bereiken, mogen zich niet in het land vestigen, zelfs als het werkelijke vluchtelingen betreft. De marine onderschept migrantenboten op volle zee. Als het kan, sleept ze die terug naar de landen van herkomst, zoals Indonesië en Vietnam, of anders begeleiden ze de passagiers naar detentiecentra op de eilandstaat Nauru en het Papoea-Nieuw-Guineese eilandje Manus.

Hoewel Abbotts beleid succesvol is, is er ook kritiek. De VN en mensenrechtenorganisaties stellen dat het in strijd is met het door Australië ondertekende vluchtelingenverdrag uit 1951.

Bron: VK. (2015, 22 april). Als migrant naar Australië? No way!. De Morgen, p. 5

Page 4 of 14

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter