Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Monday16 July 2018

Tuesday, 06 April 2010 01:00

Burgerij wil meer dwangwetten invoeren!

Written by

Naar aanleiding van een door gastarbeiders verstoorde uitvoering van de Stomme van Portici in de universiteitsaula van Antwerpen, met multicul-clown Benno Barnard als anti-profeet, stak de burgerij de fiere democratische borst vooruit. En ze verkondigde straffe taal. De burgerij vindt dat het niet kan dat de leuzen die vreemdelingenbendes hebben geroepen niet het klassieke "Vive la Belgique" zijn, maar wel de nieuwe Belgische multiculkreet "Allah o akbar". Is dit dan niet meer het multiculturele België van gisteren, vraagt een gewone mens zich dan af? Tot gisteren waren multidisciplinaire, interactieve geloofsbelijdenissen opgediend met couscous en schapenvlees toch een verrijking van onze leefwereld? Halal en koosjer leven en eten, dat waren toch  de nieuwe dada's van de burgerij? Dat was toch lekkere vreedzame co-existentie die in de praktijk moest worden toegepast; zo moeten we toch samenleven?

In memoriam Eugène Terreblanche, 1941-2010


Eugène Terreblanche is niet meer. De alom gevierde Boerenleider uit Zuid-Afrika werd afgelopen nacht op zijn farm in Ventersdorp doodgemarteld door twee losgeslagen zwarte jongeren die op zijn geld uit waren. Vanochtend, op Paaszondag dus, werd zijn levenloze lichaam teruggevonden. Het tweetal overmeesterde hem in zijn slaap en keelde hem als een hond met knuppels en kapmessen. President Jacob Zuma nam al afstand van de moordenaars, die ondertussen gearresteerd werden, en ook oppositieleidster Helen Zille waarschuwde voor de mogelijke interne strubbelingen die door deze wandaad opnieuw de kop zouden kunnen opsteken in de Regenboognatie. De politieke beweging van Terreblanche gaf te kennen het politieonderzoek af te wachten en riep haar volgelingen alvast op om niet voor 1 mei te reageren. Analisten vrezen al enkele maanden dat Zuid-Afrika aan de vooravond van een nieuwe burgeroorlog staat. De spanningen tussen de verschillende bevolkingsgroepen lijken immers weer hoog op te lopen en deze aanslag zou wel eens de lont in het kruitvat kunnen steken.

Eugène Terreblanche is zeker geen onbesproken blad. Hij maakte carrière binnen de Zuid-Afrikaanse Veiligheidspolitie tijdens de hoogdagen van het Apartheidsregime en stond in het begin van de jaren 1970 aan de wieg van de Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB), een culturele organisatie die zich scherp afzette tegen de gematigde beleidsvoorstellen van premier John Vorster. Wat aanvankelijk een zéér radicale opstelling was, werd naarmate de progressieve krachten meer en meer aan terrein wonnen, in de tweede helft van de jaren 1980 mainstream. De AWB groeide over de jaren heen uit tot een organisatie van 70,000 leden die de politieke agenda in Zuid-Afrika mee wist te zetten. Eugène Terreblanche was een bevlogen redenaar, schrijver en dichter, en wist in de jaren tachtig ook internationale faam te vergaren. Niet iedereen hield van hem, maar iedereen kende hem wel. Zijn sterk gemediatiseerde rallies en toespraken toonden de wereld het gezicht van het oude Zuid-Afrika: bebaarde mannen op paarden met de Bijbel in de ene hand en een geweer in het andere.
Thursday, 01 April 2010 17:02

Toespraak Jongerenbezinning JvS Abbeville Featured

Written by

Een jongerentoespraak vanop de Joris-Van-Severen bezinning te Abbeville, zaterdag 27 maart 2010. Geen N-SA-initiatief, maar het N-SA kan het karakter en de inhoud van deze herdenking en toespraak alleen maar goedkeuren.



Vrienden, kameraden

Het doet mij plezier om jullie hier vandaag te zien, ter gelegenheid van dit eerbetoon aan Joris Van Severen en Jan Rijckoort. Van Severen zelf was naar verluidt geen grote redenaar en hield zijn toespraken graag bondig. Dat geldt ook voor mij. Maar bondigheid was ook een kenmerk van de militaire stijl die eigen was aan de frontgeneratie of loopgravenelite. Een stijl of, beter gezegd, ethiek waarin waarden als eer, trouw en moed centraal staan. Van Severen was een man van zijn tijd, een man die het ritme van zijn tijd tot in het diepste van zijn vezels doorvoelde en voorvoelde, en ook die innerlijke ervaring wist over te brengen op zijn volksgenoten, mensen kon begeesteren. Tot op vandaag dus. Van Severen was als man van zijn tijd ook de eerste Vlaming en Dietser die aansluiting zocht bij de grote nationale revoluties van het Interbellum. De beste hommage aan Van Severen is er dus een die zijn boodschap probeert te hervertalen naar de dag van vandaag. Aan een Van Severen als gebalsemde mummie of historische relikwie hebben we niet alleen niets vandaag, het zou ook betekenen dat we voorbijgaan aan zijn complexe en rebelse persoonlijkheid en aan die verschillende invloeden die hij tijdens zijn leven heeft ondergaan. Het zou geen eerbetoon zijn, maar een oneer.

Sunday, 21 March 2010 23:03

Sociaal kan enkel nationaal Featured

Written by

In het huidige sociaal-economische bestel is het patronaat, samen met diegenen die het financierskapitaal inbrengen en beheren met voorsprong de machtigste partij. Sociaal overleg is gebaseerd op een belangenstrijd waarbij werkgeversorganisaties overleggen met de vakbonden en waarbij uitgegaan wordt van een conflictsituatie met tegengestelde belangen én waarbij de ene partij machtiger is dan de andere. Veel solidarisme komt er in gans dit gebeuren niet aan te pas. In onze visie wijzen we klassenstrijd tussen loonarbeid en het industriële ondernemerschap af, omdat het beide “partijen” van de gemeenschappelijke strijd tegen het internationale woekerkapitaal dat beiden uitbuit afleidt van de kern van de zaak. Zolang er echter aanzienlijke delen van het ondernemerschap deze gemeenschappelijke noodzaak ontkennen en de lasten van de renteslavernij eenzijdig op de loontrekkenden afwentelen, moet sociale strijd op de werkvloer en aan de fabriekspoorten gesteund worden om tot een gemeenschappelijk front van alle scheppende krachten, zowel leidende als uitvoerende, tegen het financierskapitaal te komen. Onder meer daarom zal N-SA zich niet aan de zijde van populistisch rechts (VB, LDD) scharen dat te pas maar vooral te onpas de vakbonden met alle zonden van de wereld overlaadt.

Ja, meerdere kritieken op de werking van de vakbonden in dit verwerpelijke sociaal-economische systeem zijn juist en gerechtvaardigd. Ja de vakbondstop heeft haar belangen in het behoud van dit systeem. Ja, er is te weinig interne democratische besluitvorming. Ja, de klassieke kleurvakbonden beschermen hun positie door wettelijke afscherming tegen nieuwkomers op hun speelterrein. Enzovoort, enzovoort… Maar telkens gaat dit niet naar de kern van de zaak, tenzij deze zou zijn het nastreven van beschadiging of zelfs de vernietiging van die vakbonden zonder dat men het sociaal-economische systeem in vraag stelt. Wie de dupe van gans dit verhaal zou worden is snel bekend: de gewone man, de gesalarieerde! En daar doet N-SA niet aan mee.

Sunday, 14 March 2010 17:11

Corporatisme kan prijzen drukken Featured

Written by

De laatste dagen lezen we in de pers dat de prijzen voor bewerkte levensmiddelen in ons land het afgelopen jaar dubbel zo duur zijn geworden als in de ons omringende landen. Dat de prijzen van basisproducten stijgen, is een open deur intrappen. Terwijl de elite de bevolking wijs tracht te maken dat het leven best wel goedkoop is geworden door het globalisme, ervaart iedereen die van een gemiddeld inkomen leeft dat het elke maand een beetje moeilijker wordt om rond te komen. We willen dan nog niet eens spreken over de honderdduizenden die zelfs niet meer rond komen en in de armoede zijn beland. Terwijl er elke dag een paar honderd mensen hun werk verliezen en daardoor de koopkracht bij die groep fors afneemt, laat de politieke elite de prijzen van voedingsmiddelen escaleren. Dit getuigt van een stuitende afstand tussen de politieke elite en de massa. Dit getuigt bovendien van een ongelooflijke kloof tussen politiek dienstbaar zijn aan het volk en de massa en de dienstbaarheid aan kleine groepen van economisch en financieel machtige individuen. Het getuigt van een wil om de klassentegenstellingen steeds verder op de spits te drijven en zo de tegenstellingen die het kapitaal heeft georganiseerd weg te kunnen stoppen. Want inderdaad, als men klassentegenstellingen aanwakkert door het sociale klimaat te doen verrotten, door afdankingen en escalerende consumptieprijzen, alleen dan kunnen de bestaande elites hun macht consolideren. Het is de verdeel-en-heers-politiek van het kapitaal en het is paradoxaal genoeg ook het cement dat liberaal links gebruikt om volksbelang ondergeschikt te maken aan klassenbelang, waar de slogan 'alles wat ons verdeelt, verzwakt ons' de politieke uiting van is. Waarbij de links-liberale analyse omtrent 'wie is ons' duidelijk maakt dat liberaal links net zo goed als de liberaal-democratische elite uitgaan van een model van conflict en geweld. De enen gebruiken het geweld van het geld om hun doelstellingen te verwezenlijken, de anderen gebruiken straatgeweld en maatschappelijk geweld, gepleegd door randgroepen die vaak ingevoerde mensen omvatten, om de droom (en voor ons de grootste nachtmerrie) van een multiculturele, globalistische maatschappij in stand te kunnen houden.

Page 105 of 116

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter