Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Q&A Displaying items by tag: socialisme

Monday23 July 2018

Tuesday, 13 November 2012 11:46

Waarom die haat tegen het socialisme?

Deze vraag is ironisch, gezien wij van liberalen de vraag krijgen waarom wij zo anti-neoliberaal zijn in plaats van anti-socialistisch. Het N-SA is in heden en verleden altijd consequent geweest: wij zullen de eersten zijn om in een gezamenlijk front tegen het supranationale kapitaal te stappen. Bovendien steunen wij (en krijgen wij steun van) post-socialistische bewegingen, die veelal in Latijns- en Zuid-Amerika gebaseerd zijn. Maar er zijn ook tal van "linkse" individuen in onze contreien waar wij een goede verstandhouding mee onderhouden, al houden zij dat wel voor zichzelf.

Echter, wij moeten voortdurend dezelfde vaststelling maken: links collaboreert met het kapitaal. De analyse die links hanteert naar "het fascisme" (wat zij ons noemen) toe is dat wij de stoottroepen van het kapitalisme zouden zijn. Dat is de realiteit op zijn kop zetten. De grondeis van socialisten is het internationale socialisme, zelfs al noemen zij dat nu 'andersglobalisme'. Dat maakt het (vandaag supranationale) kapitaal de objectieve bondgenoot van links. Immigratie, een kapitalistisch instrument, wordt eveneens dogmatisch gesteund door links.

Links werd ooit begrepen als de verdediging van het proletariaat, de strijd tegen de uitbuiting door de bourgeois, de elites. Maar door mee te gaan in het inter-/transnationalisme en de bijhorende immigratiepolitiek, zijn wij de facto 'het nieuwe links' geworden en zij "de stoottroepen van het kapitaal".

Zolang 'links' weigert te accepteren dat internationalisme en immigratie instrumenten van het kapitaal zijn, zal samenwerking altijd moeilijk blijven. Laten wij dit ontleden door op de vier voornaamste aspecten verder in gaan.

1. Antiracisme in dienst van het kapitaal

Voor sommigen betekent links zijn dat zij een prioriteit geven aan "de antiracistische strijd" (AFF, ALS, Comac, LSP, Blokbuster) en daarvoor communiceren zij gretig met de mainstream pers en justitie (CGKR bijvoorbeeld). Nu horen wij sommigen alweer zeggen "Wat is er mis met antiracisme?" Wel, tegen racisme zijn is niets mis mee, maar antiracisme is een autoritaire visie op wat racisme is én hoe het moet bestreden worden. Dus dan staan onze mensen tussen Occupy Stad-X om te debatteren over het supranationale kapitaal... waarna al snel blijkt dat economie veel te moeilijk is en het toch allemaal de schuld moet zijn van die racistische, mysogenistische kapitalisten en hun fascistische stoottroepen. U weet wel: jobs, geen racisme; baas in eigen buik en onze zwarte medemens moet dreadlocks hebben en de djembe spelen op onze bijeenkomsten (want alternatieve stereotypes zijn niet racistisch).

Nogmaals, voor het N-SA is immigratie een instrument van het kapitaal tegen wat simpelweg "de blanke arbeider" kan worden genoemd: de oorspronkelijke arbeider waar de sociale beweging uit is voortgekomen en wie zij hoorde te dienen. Immigratie drukt de lonen en vernietigt de sociale verworvenheden. Met de holle trotskistische slogans doen socialisten aller slag mee aan hun heel eigen racisme van links, dat in de hand speelt van het supranationale kapitaal. Antiracisme is dus eveneens racistisch.

2. De vakbondsstrijd in dienst van het kapitaal

'Links' weigert de collaboratie door de corrupte vakbondstop in vraag te stellen. Wij steunen de vakbondsstrijd onvoorwaardelijk omdat wij de arbeiders steunen, maar voor het leiderschap hebben wij geen vriendelijke woorden. Zij zitten immers verwoven met de politieke- en kapitaalselites. Niet alleen duikt ook hier weer dat bedrieglijke anti-racisme op en wordt het bestendigd in het beleid, zij stellen de supranationale context evenmin in vraag. De Internationale, weet u wel?

De enige manier om de arbeider te beschermen binnen de context van de Europese Unie (vrij verkeer van goederen, mensen en kapitaal - vooral naar Duitsland) en de globalisering, is door nationalisme. Het vrije verkeer moet stoppen en sectoren moeten binnen een nieuw-solidaristisch kader (in de geest van de Wet van 20 september 1948) genationaliseerd worden.

Arbeid, natie, orde. Maar voor socialisten is dat... fascisme! En dus verkiest men dat onze industrie verhuist, om zich vervolgens blind te staren op het wanneer en tegen welke voorwaarden. De feiten spreken hier voor zich.

3. Geopolitiek in dienst van het kapitaal

Misschien een laatste bemerking bij onze socialistische kameraden is hun banden met contrarevolutionaire krachten, zoals de Moedjahedeen in Iran en elders. Maar ook de banden tussen de PVDA+ en China leiden voortdurend tot belangenvermenging. Zij willen niet mee met de tijden, de internationale strijd is vandaag een voor de multipolaire wereld, de As van Verzet dat voorbij de oude paradigma's gaat. Vandaar onze steun aan (het oude) Libië, Syrië, Iran, Rusland, Venezuela, Libanon etc. Maar zo'n wereld wil men niet erkennen omdat zij veelal rechts van de waarden is of toch op zijn minst patriottisch.

4. Dogma in dienst van het kapitaal

Maar maak hen dat maar eens duidelijk. Het dogmatische karakter van bovenbeschreven principes houdt immers een belangrijke regel in: hier wordt in geen geval over gedebatteerd. Er zijn in het verleden trotskisten en socialisten geweest die een debat probeerden te organiseren over deze zaken, maar ofwel werden zij tegengehouden door hun ideologische leiders, ofwel werden zij stande pede uit hun respectievelijke organisaties gezet vanwege ook maar met ons te praten.

Mensen zijn vandaag zowel meer links alsook meer nationalistisch aan het worden. Maar links weigert het nationalisme en dus zijn zij vandaag de stoottroepen van het kapitaal dat zij beweren te bestrijden. En nationalisten die de valkuilen van het systeem hier niet bij inzien, die vallen dan voor van die achterlijke naïviteit zoals "ik ben nationalistisch, maar economisch ben ik eerder een PVDA'er" of "ik ben nationalistisch, maar ik ben tegen racisme". En dat soort wordt dan per definitie lid van de neoliberale N-VA.

De situatie is pervers door dergelijk dogma. Maar wij zijn degenen die hier consequent blijven, niet zij.

Published in Q&A

De titel bovenaan dit stuk lijkt misschien voor veel mensen niet gepast om een 1 Mei-viering aan te kondigen. Toch is de titel zeer actueel en omschrijft het perfect waar wij ons als werkende mensen sociaal en economisch bevinden in dit land.

Want waarom werken wij?

En waarvoor hebben de voorgaande generaties al die jaren gewerkt?

Wij hebben allemaal zeker gewerkt om in onze dagelijkse behoeften te voorzien. Maar wij zijn al lang niet meer een klasse van paupers van honderd jaar geleden.

Door strijd, door hard werken en door politieke emancipatie hebben wij onzelf als werkende bevolking uit het moeras van het pauperisme gehaald. Velen van onze klasse en van ons volk werken (in tegenstelling tot vroeger) niet louter meer om brood op de plank te krijgen.

Veel arbeidersgezinnen en werkende mensen hebben in de loop der jaren geld opzij gezet, vaak gepaard met veel zweet. Anderen hebben zich blauw betaald aan een eigen woning en mogen zich nu eigenaar van die woning noemen. Jongeren gaan ten einde dit doel te bereiken op termijn langdurende verbintenissen aan die financieel zwaar wegen.

Op deze manier hebben wij collectief de welvaart helpen vergroten en jongeren doen dit nu ook. Sparen en/of een huis kopen genereert op zichzelf weer werk voor anderen. Anderen hebben een bedrijf opgestart, wat tot nog meer werkgelegenheid en welvaart leidt.

En dus  zou je van de staat (en van de politieke  elite die haar beheert) mogen verwachten dat de eerste zorg naar hen gaat die voor deze welvaart hebben gezorgd. Maar de economische en politieke elite verzuimt dit te doen. Zij had en heeft niet de belangen van de arbeiders en de werkende mensen voor ogen gehad in de voorbije jaren, integendeel, steeds meer wordt voorrang aan de belangen van banken en financieel casinokapitaal gegeven.

Published in Artikels

De Vree en Henderickx, twee studenten aan de Hogeschool Mechelen, volgden het N-SA gedurende het afgelopen academiejaar. Wij hebben hen alle ruimte gelaten voor een objectieve kijk op de beweging en met deze reportage trachten zij de kijker inzicht te geven in onze denkwijze. De reportage werd afgelopen dinsdag als eindwerk voorgesteld.

Wij danken hen voor het professionalisme en de objectiviteit die zij het afgelopen jaar aan de dag hebben gelegd en wensen hen veel sterkte bij hun verdere carrière. Bij deze het resultaat:

Link naar videobron

 

 

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter