Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Q&A Moet onze landbouw ruimen voor nieuwbouw?

Thursday25 May 2017

Moet onze landbouw ruimen voor nieuwbouw?

 

Dit is niet nieuw. De federale, regionale en Europese landbouwsubsidies zijn altijd gericht geweest op een productiviteits- en afzetverhaal, geen sufficiëntieverhaal en niet gericht op de eigenlijke vraag. De landbouwsector is hier afhankelijk van geworden (en bovendien milieuonvriendelijk), maar er is al jaren een moratorium gelegd op deze subsidies. Dit verhullen zij onder de fluwelen mantel van 'fair trade' en 'gespecialiseerde landbouw,' wat niet meer is dan georchestreerde concurrentievervalsing ten voordele van grote distributiebedrijven en multinationals zoals Monsanto. Niet voor niets heeft dit reeds tot rellen over heel Europa geleid, onze boeren hebben zeker het recht zich bedrogen te voelen en niemand neemt het voor hen op vanwege de dubieuze economische en politieke belangen.

De landbouwsector heeft hierdoor een weinig aantrekkelijke reputatie gekregen in onze landen. Onze landbouwsector verdwijnt dan ook gestaag en dit wordt door onze overheid aangemoedigd door (her)bestemmingsplannen op te leggen aan groene zones zoals de Kempen en het Pajottenland. Boerderijen (en alle daarbijhorende oeverzones etc.) worden zo omgebouwd tot sociale woningen, nieuwbouw en zelfs megaprojecten. Het is niet ver gezocht dat de gewestelijke overheid een vastgoedbubbel in Vlaanderen probeert te sturen door deze geforceerde betonnering van het weinige groen dat ons nog rest. Alleen al de geplande bouwprojecten blijven de markt aanzwengelen, zelfs wanneer deze nog lang niet aan de orde zijn. Er is dus een groot financieel belang ten koste van onze landbouwsector. En de sector herstellen is vrijwel onmogelijk zonder staatsgeleide mobilisatie, dus elke boerderij die verdwijnt komt niet meer terug.

Het N-SA gelooft dat dit proces enkel omgedraaid kan worden door ons in de eerste plaats te onttrekken van de fair trade-maffia en het Europese beleid tegen onze landbouwsector. Zonder deze stap zal elke andere poging tot herstel zinloos blijven, men moet dus goed beseffen dat dit een kwestie is waar grote economische en politieke belangen aan hangen. Onze diepvriesaardappelen komen uit Canada en een varken gaat als het ware drie keer de wereld rond alvorens in de schappen te belanden. En dat terwijl onze aardappels op de velden liggen rotten en onze varkensteelt zich in een constante staat van crisis bevindt. Dit is overigens nog een reden waarom de kinderachtige halaldiscussie volslagen naast de kwestie is, industriële teelt kent god noch gebod.

Vervolgens moeten de lokale gemeenschappen geactiveerd worden tot herstel van en planning rond hun lokale landbouw in het kader van sufficiëntie. De boerderijen staan op gemeenschapsland, zij moeten dan ook een integraal onderdeel van de gemeenschap worden. Zo kan er zowel een afzetsector zijn alsook een agro-ecologisch verantwoorde voedselbron waar de lokale gemeenschap in ruil voor hun inzet een deel zelf kunnen afnemen. Om dit te begrijpen moet men nu eens kijken hoeveel teelt op de akkers blijft rotten omdat het te veel kost om plukkers in dienst te nemen of omdat wat blijft liggen niet aan de (vaak louter esthetische) eisen van de veiling voldoet. En dan zwijgen wij nog maar over de vernietiging van grote hoeveelheden melk, tomaten etc.

Dit corporatief model (coöperatieve landbouw) staat de lokale gemeenschappen toe een sociale buffer te genereren die niet afhankelijk is van grootindustrie. Dat dit in se gratis is en onttrokken van geldcirculatie (incl. belastingen), is nog een reden waarom dergelijke projecten nooit ter sprake komen in ons establishment. Ondertussen wordt de landbouw ook afgestemd op het land, de gemeenschap en per extensio de natie als corporatief geheel.

Wat tot slot de huisvesting betreft, sociale woningen (alsook strijkateliers, OCMW en dienstencheques) mogen niet meer dan een tijdelijke oplossing zijn, maar tegen dit tempo wordt een groot aandeel van de bevolking afhankelijk gemaakt van het politieke establishment. Dit is een perverse ontwikkeling omdat er meer dan genoeg huizen zijn. De eigenlijke problematiek is dan ook de leegstand en de georchestreerde verloedering van hele wijken. Over een alternatief en een écht sociaal woningbeleid wordt meer dan genoeg geschreven, de kern van de zaak is dat de verdere vernietiging van onze vruchtbare gronden absoluut niet nodig is.

 

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter