Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Dossiers Vierde Rijk

Tuesday22 August 2017

Wednesday, 17 April 2013 19:17

Arcelor Mittal: Ter overname aangeboden

Dinsdag heeft Waals minister van Economie, Jean-Claude Marcourt, verkondigd dat het zaak wordt een "globale overnemer" te zoeken voor de site van Arcelor Mittal, dat in januari het ontslag van 1,300 werknemers aankondigde. Dit nadat vorige week nog een team Duitse "experts" van Arcelor Mittal de site kwam bekijken, naar alle waarschijnlijkheid om alles wat niet vasthangt uiteindelijk te verkopen als oud schroot.

Maar het is niet enkel Wallonië dat door de desinvesteringen van Arcelor Mittal worden getroffen. De hoogovens in het Franse Florange houden er deze maand definitief mee op. Daar zoeken de Fransen wel eerst nog een oplossing met wat meer eerzucht dan de "wie o wie wordt onze nieuwe heer en meester" houding van Marcourt.

François Asselineau (UPR) haalt terecht aan dat Europa ook hier het een en ander te verwijten valt. De fusie tussen Mittal en Arcelor was immers uitsluitend mogelijk vanwege de absolute vrije stroom van goederen, mensen en kapitaal binnen de EU. De Franse overheid stond en staat met andere woorden net zo machteloos als onze Belgische/Waalse vandaag stond en staat. Zelfs geen mechanismen tegen zogeheten "hostile takeovers" werden toegelaten. Daar sta je dan als vakbond of minister.

Terecht stelt Asselineau dat de sluiting van Arcelor Mittal symbolisch is. En dat geldt net zo goed voor ons land. Symbolisch voor:

  • de totale onteigening van de nationale overheidsbevoegdheden over alle grote vraagstukken en vooral die van strategisch nationaal belang;
  • de algemene leugen in de modus operandi van de overheid, van onze leiders die enkel in communicatie nog "voor verandering" kunnen pleiten ;
  • het antidemocratische karakter van de Europese instellingen, gehorig aan de financiële en industriële oligarchie die een dictatoriale, wrede en meedogenloze afbraak oplegt aan de Europese volkeren.

Europa wordt inderdaad één. In de miserie, welteverstaan.

Published in Blog
Wednesday, 10 April 2013 09:12

De illusie van de vermogende Belg

De Nationale Bank van België heeft voor het eerst in vijftien jaar terug een rapport over het vermogen van de gemiddelde Belg gepubliceerd. Enkele bemerkingen.

Een vijfde van de Belgen leeft van maand tot maand. Deze zijn met andere woorden volledig afhankelijk van de welvaartstaat. Zelfs al hebben ze een job, sociale voorzieningen zijn onmisbaar voor een behoorlijk groot deel van de bevolking. Ook zal niemand ontkennen dat deze groep in stijgende lijn ligt, iets wat uit een tweede onderzoek van de NBB zal moeten blijken.

Het mediaanvermogen bedraagt afgerond zo'n 206.200 EUR per Belg en zo'n 338.600 EUR per gezin. Daarvan is echter slechts 30% liquide, de rest bestaat uit vastgoed, auto's etc. Toch eigenaardig om een auto als substantieel deel van je vermogen aan te duiden, worden die ook afgeschreven, of gewaardeerd naar tweedehandswaarde?

En over je eigen huis wordt dan wel eens gezegd dat het je spaarpotje is, maar dat is een typische neoliberale illusie. Een huis dat je dertig jaar geleden kocht voor 100.000 EUR is vandaag allicht 300.000 EUR, maar eenzelfde huis kan je vandaag vervolgens niet meer voor 100.000 EUR krijgen. Je vermogen is dus relatief niet aangegroeid, al lijkt dat wel zo. Ondertussen kost zo'n huis wel duizenden euro's aan jaarlijks onderhoud. En het persbericht (volledige studie niet te vinden) was ook onduidelijk over hoe de hypotheek daarin verrekend wordt, maar een gemiddeld Belgisch gezin leeft toch wel in een huis van meer dan 237.000 EUR (70% van 338.600). Daarbij, als het huis op basis van kadastraal inkomen gewaardeerd wordt, dan weet je zo al dat het een overschatting van de eigenlijke waarde is.

Zal het vermogen dan soms veranderen naarmate de hypotheekrente verandert? En wat bij een vastgoedbubbel, die partijen zoals de N-VA in ons land willen creëren om daarmee de economie kunstmatig op te krikken?

Kijken we naar de Verenigde Staten, dan zien we wat de vastgoedcrisis van 2007, lage rentes en steeds meer afhankelijkheid van leenkapitaal ('krediet') met het vermogen van de gemiddelde Amerikaan heeft gedaan. Daar is het mediaan vermogen op een jaar met meer een kwart (25,5%) gedaald! Of Ierland, waar men tot 2050 moet wachten tot de huizenmarkt terug aan pre-crisis niveau zit! En de Europese Unie wil steeds verder mee in dat model door zoals de Federal Reserve geld te beginnen drukken en ZIRP (Zero Interest Rate Policy) door te voeren zoals in Japan?

Daarom dat een huurland als Duitsland allicht minder vermogen per capita telt, zij staan ook minder blootgesteld aan de economische ontwikkelingen van de komende jaren. De Bundesbank zelf zal uiteindelijk wel akkoord gaan met de plannen van de ECB, maar je zal zien dat de voorwaarden hier de facto neerkomen op een Duitse hypotheek op ons vermogen.

Maar in de tussentijd kunnen wij ons tevreden stellen met een behoorlijk vermogen binnen een failliete economie. Zoals de tooghanger zegt: het is hier zo slecht nog niet.

Published in Blog

De Verenigde Staten zijn in onderhandelingen met 11 landen voor het Trans-Pacifisch Partnerschap (TPP), maar daar moet ze wel de concurrentie aan met het trilaterale akkoord Japan-China-Korea en het 'Regional Comprehensive Economic Partnership'  (16 landen). 

Ondertussen laat Zuid-Amerika, onder Bolivaarse omwenteling, de Verenigde Staten steeds meer los.

 

Rusland is in de tussentijd overgegaan van de Sjanghai Club naar de Euraziatische Unie.

Niet voor niets wordt er dan ook nu een transatlantisch handelsakkoord met de EU gesloten. Dit stelt zo'n 50% van het wereldwijde BBP voor (vgl. 26% bij het TPP). De 'geharmoniseerde standaarden' en douaneunie zou 2% groei van BBP kunnen opleveren en zo'n 2 miljoen jobs.

Toch kan je vragen stellen bij een verdere verdieping van de relaties tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie. Geopolitiek worden de blokken steeds duidelijker, zie ondermeer de affaire rond de Senkaku-eilanden in Azië, het Kriegspiel met Syrië, destabilisering van China-lieverdjes Libië en Mali...

Het zal dan ook niet verbazen dat de Eurocratische architecten, Europees in naam maar transatlantisch in geest, de kans nemen om Europese landen te 'homogeniseren' met de liberale waarden van het Amerikaanse economische model.

Moeten we de gevolgen uitspellen? Of volstaat het naar eurocommissaris voor handel en dictatoriale volksverrader Karel de Gucht te verwijzen?

Published in Blog

Terwijl euroregionalisten zich sappel maken over een referendum voor de onderwerping van een 'onafhankelijk' Schotland, drijven de meeste Britten bijna letterlijk weg van de Europese Unie. En neen, dit is niet enkel de BNP en UKIP, met de regel van de klok kom je Conservatives tegen in de nationale en de internationale media die ronduit verklaren dat het Verenigd Koninkrijk er beter uitstapt.

Zij halen het Verdrag van Lissabon aan, dat hier een onderhandelde oplossing voor zou verzekeren. Een beetje zoals het Verdrag van Maastr...

Och, laat ook maar.

Als legitimiteit uit wettelijkheid moet ontstaan, dan is die van de Europese Unie inmiddels wel ver zoek. Het is dan ook hilarisch dat men nu voor een referendum pleit, want referenda hebben al net zo'n goede reputatie als verdragen binnen de Europese Unie.

Trouwens, "Europese" Unie... En neen, die haakjes staan daar niet vanwege Turkije, wij hebben goede handelsrelaties met Turkije en het is onnozel deze te moeten breken wanneer de wortel van alle kwaad in de Schengenzone van vrij verkeer van mensen en kapitaal ligt. Wij drijven liever handel met de hele wereld volgens onze eigen regels, niet onder de dicatuur van Brussel. En neen, daarmee bedoelen wij niet het koningshuis en...

Nu goed.

De Europese Unie is een transatlantisch project. Wie dat ontkent is hypocriet of oneerlijk want het is gewoon de waarheid. En dat het Verenigd Koninkrijk weg wil van de Europese Unie... het wil nog steeds de 51ste staat in het Angelsaksisch duet wezen.

Dat mainstream politici van de (toch verdeelde) Conservative Party oprecht geloven in het afstoten van de EU, dat willen we nog geloven, maar Cameron weet waar de klepel hangt. Het mag dan ook duidelijk zijn dat dit niet meer is dan een verkiezingsstunt, want de logica is eenvoudig: een anti-EU agenda is een anti-transatlantische agenda en is dus een anti-Britse agenda, naar de definitie van de postkoloniale Britse identiteit.

Wat Cameron vooral niet zint, en waar de nationale media van overlopen, is het tewerkstellingsbeleid. Dat wordt hevig door de Europese Unie gereguleerd, wat het niet makkelijk maakt voor Cameron om politiek te scoren. Zijn nationale verkiezingen komen in 2015, de Europese zijn in 2014 en dat referendum... moet daar ergens tussenvallen? Erna? Om vervolgens toch niet plaats te vinden?

We zien dus weer wat er hier gaande is.

Toch heeft het de polemiek andermaal aangezwengeld. We citeren:

Philip Gordon, Amerikaanse 'Assistant Secretary of State', vorige week woensdag:

 

“We have a growing relationship with the EU as an institution, which has an increasing voice in the world, and we want to see a strong British voice in that EU. That is in America’s interests. We welcome an outward-looking EU with Britain in it.”

En:

"referendums have often turned countries inwards"

Nou, je moet maar durven. Als de Amerikanen niet heel goed wisten dat ze dit konden veroorloven, dan zouden ze het niet doen. Philip Gordon is geen kleine garnaal, hij is een superdiplomaat.

Maar de realiteit wil net even dat 70% van de Britten een referendum over het EU-lidmaatschap willen en 49% zou al voor een uitstap stemmen, volgens een peiling van The Guardian.

Maar zelfs al is het polemiek die uiteindelijk nergens op zal uitdraaien, wanneer we vanuit vogelperspectief naar deze evolutie kijken, dan merken wij wel dat het transatlantisme van de Koude Oorlog begint af te brokkelen.

Immers: waarom zouden wij ons iets van de Amerikaanse belangen moeten aantrekken? Oh ja, omdat een Perzische president nooit gezegd heeft Israël te willen vernietigen en altijd ontkend heeft atoomwapens te bouwen. Daarom moeten wij een Amerikaans raketschild in Polen bouwen. En Obama houdt van sinaasappels, dus moet Turkije bij de EU.

Dat resoneert niet zo sterk bij de bevolking als toen je nog van Het Grote Rode Gevaar kon spreken.

In de tussentijd vliegen verwijten van chantage langs alle kanten. Duitsland beweert dat een Brits referendum chantage is. The London City beweert dat Walls Sreet haar chanteert vanwege het Britse politieke sentiment (zie LIBOR-schandaal).

Ons bekruipt het gevoel dat temidden van dit alles de Europese Unie vooral haar eigen bevolking chanteert. Al sinds het Verdrag van Rome.

Published in Artikels
Wednesday, 14 November 2012 08:22

Wat te denken van Groot-Nederland?

 

België, net als alle andere EU- en EFTA-lidstaten in meer of mindere mate, bestaat de facto niet meer. De nationale economische en politieke elites zijn de afgelopen decennia naar het supranationale niveau overgegaan, waardoor zij boven de nationale twisten zijn te komen staan.

Dit is een gevolg van de globalisering, het supranationale kapitaal heeft de nationale economie uitverkocht en de politieke bevoegdheden overgedragen aan instellingen zoals de Europese Unie. Zij voelen zich dus al niet meer gehorig aan de Belgische staatsstructuur. De overgebleven elite vecht ondertussen om de restanten van onze soevereiniteit (federale en regionale overheden, administratieve posities in multinationals, toeleveringsbedrijven).

Wanneer men dit feit beseft, dan begrijpt men ook waarom wij van een post-Belgische context spreken. De Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd is een achterhoedegevecht geworden, omdat de aanhangers nog steeds denken dat er een Belgische macht te breken valt. De belgicistische strijd is ondertussen eveneens een achterhoedegevecht, omdat zij op hun beurt denken dat er nog steeds een Belgische macht te verdedigen valt. België is als schaduw van haar voormalige zelf een vehikel voor het supranationale kapitaal, net als het bedrieglijke concept van een "onafhankelijk Vlaanderen binnen de Europese Unie". Immers, hoe komt het anders dat de meest verstokte Belgische en Vlaamse patriotten voor dezelfde internationale context zijn? Waar ligt het verschil?

Wij zijn Vlaamse nationalisten, hetgeen betekent dat wij onze nationale economische en politieke soevereiniteit willen waarborgen om het in dienst van ons volk te stellen. Daarvoor moeten wij zowel de Vlaams-nationalistische als de belgicistische paradigma's overstijgen. Daarom stellen wij ook dat ons separatisme bij de Europese Unie begint. Als alternatief schuiven wij het concept van een tegenunie naar voren. De Noordwest-Europese regio's zijn economisch en politiek compatibel en zouden dus een eigen unie kunnen vormen die een tegenwicht kan bieden voor de supranationale context. Een dergelijke context is, naast een externe hefboom, ook intern beheersbaar voor de deelstaten, die nu een verwaarloosbaar gewicht hebben binnen de Europese Unie. Er wordt wel eens het argument gegeven dat een onafhankelijk Vlaanderen 15 tot 16 zetels zou krijgen in het Europees Parlement... dat is dan nog steeds op een totaal van 754 zetels! Maar binnen een Noordwest-Europese Unie zou zij ongeveer 25% van de macht hebben.

België kan gerust verdampen binnen een dergelijke unie, daar mag het volk over beslissen. Maar eigenlijk doet dit niet meer ter zake. Het aantal deelstaten binnen een tegenunie is van ondergeschikt belang aan de missie van deze unie. Wat wel belangrijk is: er is geen reden om deelstaten af te stoten. Hier verschillen wij van Groot-Nederlandse romantici, die Wallonië domweg cadeau willen doen aan Frankrijk (zelfs al is hier geen historisch precedent voor, overigens). Zulke mensen moeten zich eens vragen stellen bij de gewilligheid van een natiestaat als Frankrijk om mee te gaan in dergelijk rattachisme. Zulke mensen moeten ook beseffen dat de Nederlandse natiestaat Vlaanderen wel zal willen, maar niet binnen een federale context. Zulke mensen moeten ook beseffen dat "België" afkomstig is van het Latijns voor "Zuid-Nederland", als zij toch de romantische toer op willen blijven gaan.

De door ons vooropgestelde tegenunie is bedoeld om soeverein te staan tegenover de supranationale context, zeker in het geval van een implosie van de Europese Unie en/of een crash van de Euro (niet ondenkbaar). Maar het moet ook weerstand bieden tegenover de (nog bestaande) economische en politieke elites in Frankrijk en Duitsland. Daarom is het belangrijk Wallonië binnen een dergelijke unie te houden. Dat zij onder een corrupt PS-dictaat gebukt gaat doet er overigens niet toe, alsof de onze zoveel beter is op dit moment.

Wie ondanks alle bovenbeschreven overwegingen alsnog vindt dat Vlaanderen onafhankelijk moet worden binnen of buiten de Europese Unie, die heeft de bewijslast bij hem liggen. Wij horen zo iemand graag uitleggen wat de Europese Unie zo wenselijk maakt boven een Noordwest-Europese Unie. En als men de grenzen van Vlaanderen wil sluiten, dan zou men de schaalvoordelen zonder de Europese Unie als vehikel moeten kunnen verantwoorden. Opnieuw, wij horen het graag.

Natuurlijk moet een tegenunie ook een eenheidsproject voorstellen om de economische en politieke hefboom te garanderen. Voor een Noordwest-Europese Unie kan een ambitieus en prestigieus economisch integratieproject worden opgestart, de rivierdelta wordt op dit moment bijvoorbeeld verdeeld door het anarchokapitalisme van de Europese Unie, om van de ontstolen zeewateren nog maar te zwijgen. Een gemiste kans voor grootheid.

Om een politieke eenheid te bekomen kan deze Unie desnoods een Delta Unie, Heel-Nederland, Bourgondisch Kreis of zelfs Zeventien Provinciën genoemd worden. Er kan gedebatteerd worden over de politieke sociale en culturele integratie, maar dit zou tenminste ons eigen Noordwest-Europees project zijn. Dit terwijl de Europese Unie ontworpen is als transatlantisch integratieproject. Daarom ook is de idee van een gaullistisch Europa ("De Derde Macht") een doodgeboren kind voor de multipolaire wereld van morgen. En dat geldt zowel economisch, politiek als cultureel, iets wat niet terug te draaien valt.

Hoe het ook zij, de nood aan een economische en politieke tegenunie om onze veel te kleine en veel te verdeelde regio's mee te verdedigen tegen supranationale invloeden, daar bestaat geen alternatief voor.

 

 

 


 

Nota

Om verwarring te voorkomen:

  • Groot-Nederland is de unie tussen Nederland en Vlaanderen, veelal een romantische notie en vaak nog eens inclusief Frans-Vlaanderen. Het is een idee waar Vlaamse onafhankelijkheid aan vooraf dient te komen en waar geen plaats voor Wallonië of Luxemburg wordt weggelegd.
  • Heel-Nederland is een unie gebaseerd op de huidige Benelux. Het einde van België is hier geen vereiste bij, maar zou dit ook niet in de weg moeten liggen.
  • Sommige Groot-Nederlandse romantici vinden het begrip "Groot" te beperkend klinken en gebruiken ten onrechte "Heel-Nederland". Wallonië beschouwen zij niet als Nederlands, omwille van de doorgedreven verfransing en/of vanuit een historisch revisionisme.
Published in Q&A

Het Vlaams Belang gaat zich herpositioneren tegenover de N-VA. Ondertussen tonen strijdlustige verliezers op facebook dat de partij een conferentie met Thierry Baudet organiseert over de EU.

De hint is begrepen. Maar het N-SA is reeds langer dan vandaag (zo'n 5 jaar al) over Europa bezig. Wanneer wij het Vlaams Belang dan naar de N-VA zien opvrijen, dan vragen wij ons af hoe hun standpunt naar Europa zit. Wanneer wij dan als antwoord krijgen "heb geduld, voorlopig een spelletje in Antwerpen dat moet gespeeld worden", fronsen wij de wenkbrauwen. Voor wie moet dat spelletje gespeeld worden? De Vlaamse stilstand?

Wanneer wij dan echter zien hoe Europees parlementslid Philip Claeys zijn tijd vult, vragen wij ons wel af hoeveel schade de partij moet inhalen omtrent een onderwerp dat heus niet zoveel inzicht vraagt.

Voor wie het nu nog niet weet, laat ons nogmaals herhalen wat wij nu al jaren zeggen:

Wat is het verschil tussen transfers naar Wallonië binnen België of transfers naar heel Europa binnen de EU?

Dat deze simpele vraag pertinent niet gesteld wordt is veelzeggend. Zeker omdat half Europa nu al in de fik staat omwille van precies het beleid dat de N-VA hier wil doorduwen. "V-partijen," over ons lijk.

Nu, het Vlaams Belang is behoorlijk verdeeld en heeft flink wat fundamenteel te hervormen. Het zal dan ook niet helpen dat wij Philip Claeys (op een moment dat de rest van de partij zwijgverbod heeft naar de media) onderstaand zien zeggen.

Merk vooral twee zaken op. Ten eerste, Claeys heeft het niet over de problemen met de Europese Unie, wel integendeel (zie vetgedrukt). Ten tweede, nergens wordt Claeys als Vlaams Belanger benoemd. Als je het zo leest, dan zou je haast denken dat hij een partijswitch ambieert? Gezien zijn activiteiten in het Europees Parlement zou dat ons niet eens verbazen. Kijk maar naar zijn besparingsplan voor de EU, op de blog van nog zo'n neoliberale pro-Europeaan, Rob Verreycken. Iemand die, ondanks zijn clash met de partij, nog steeds een vetbetaald Europees medewerker is.

Een andere mogelijkheid is dat er gewoon snel iemand moest worden geïnterviewd en Claeys makkelijker te bereiken was dan een N-VA'er.

Maar wie zal het zeggen?

 


 

 

 

Meeting a ‘democratic deficit’: Belgian separatists advancing to independence

 

Separatists in Belgium are looking to gain control of the wealthy port of Antwerp as early results suggest a Flemish nationalist leader is the city's new mayor. It comes amid an intensifying trend of secessionism in crisis-hit Europe.

­With almost all the votes counted, Flemish Nationalist Party leader Bart De Wever is way ahead of his rival, Socialist Mayor Patrick Janssens.

“We want to give Flemings the government they want at all levels,” De Wever said as his advantage became evident.

De Wever called on Belgian Prime Minister Elio Di Rupo and the country's francophone politicians to “take up their responsibility” and give more rights of self-rule to Flanders.

The separatist party maintains that Belgium's prosperous Flemish-speaking region should not be subsidizing the French-speaking part of the country.

“Your taxation of government without a majority in Flanders is not backed by Flemings,” De Wever said in his victory speech. “Let us work together on reforms that gives Flemings and francophones the government that they deserve.”

The Belgian Prime Minister was quick to downplay De Wever’s statement, saying that “each is free to declare what he wants on an election night” and there was no reason to change national policy.

The election is seen as a breakthrough for supporters of Flemish independence – something that has been long time coming, Belgian politician Philip Claeys told RT.

“The idea is getting ground, and that is the most important thing, because we are having a lot of problems now in Belgium,” Claeys said. “We see that the federal government, for instance, doesn’t have a majority on the Flemish side of the federal parliament although the Flemings make up the majority of the population.”

Belgium is facing a “democratic deficit,” Claeys explained.

“It means that this government doesn’t have a real democratic legitimacy in Flanders,” he said. “Flanders has voted for something completely different from what we are getting now with this federal government.”

The Flemish people and their economically and socially powerful region are in fact a separate nation within an artificially created Belgium, Claeys said.

“You have to know that Belgium is an artificial country – it’s really two separate countries already within Belgium,” he said. “We have a completely different political consensus on the Flemish and on the Wallonian side. Flanders would be perfectly able to have an independent state and be a member of the European Union.”

European separatist movements have been gaining momentum as governments cut social programs across the board as part of austerity measures they hope will pay for bad financial sector bets.

In Spain, Catalonia is trying to get independence from the rest of the crisis-hit country. Meanwhile, Scotland is seeking a referendum on separation from the United Kingdom.

RT.com

Published in Blog
 
Ex-NPD-Chef Udo Voigt verurteilt
 
 

 

        Wegen Volksverhetzung ist der frühere Vorsitzende der rechtsextremen NPD, Udo Voigt, zu zehn Monaten Haft auf Bewährung verurteilt worden. Das Landgericht Berlin sprach den 60-Jährigen am Donnerstag schuldig, im März 2010 vor dem Berliner Bezirksparlament Treptow-Köpenick in einem Redebeitrag zum 65. Jahrestag der Befreiung vom Nationalsozialismus die Taten der Waffen-SS verherrlicht zu haben. „Das sollte eine gezielte Provokation sein“, heißt es in dem Urteil.

In seiner Rede hatte Voigt erklärt: „Im Gegensatz zu den Inhalten Ihres Antrages verneigen wir uns auch vor den tapferen Soldaten der deutschen Wehrmacht, des Heeres, der Luftwaffe, der Marine und der Waffen-SS, die bis zum letzten Tag ihrer Pflicht nachgekommen sind.“ Voigts Äußerung sei gleichzusetzen mit dem Spruch „Ruhm und Ehre der Waffen-SS“, sagte der Richter. Das sei eine „Wertschätzung“ gegenüber den als verbrecherisch eingestuften Einheiten.

Migranten verächtlich gemacht

Darüber hinaus wurden Voigt und der frühere NPD-Landschef Uwe Meenen der Volksverhetzung im Zusammenhang mit der Veröffentlichung eines Wahlwerbespots im Internet zur Abgeordnetenhauswahl 2011 schuldig gesprochen. In dem Streifen sei Ausländern eine kriminelle Neigung unterstellt und deren Rückführung gefordert worden, hieß es. „Das war eine ziemlich üble und penetrante Verächtlichmachung von Migranten“, hieß es. Der Inhalt des Film sei geeignet gewesen, die öffentlichen Frieden zu stören. Gegen den 47-jährigen Mitangeklagten verhängte das Gericht eine Bewährungsstrafe von acht Monaten. Zudem müssen Voigt und Meenen jeweils eine Geldbuße von 1.000 Euro an den Verein „Gesicht zeigen“ zahlen.

Das Gericht sprach in beiden Fällen von „kalkuliertem Handeln“. Den Angeklagten sei es darum gegangen, mit dem geringsten Einsatz die „größte Wirkung“ zu erzielen. Mit dem Urteil folgte das Gericht den Anträgen der Staatsanwaltschaft. Die Anwälte der beiden NPD-Funktionäre hatten Freisprüche beantragt. Voigt, der von 1996 bis 2011 Vorsitzender der rechtsextremen NPD war, hatte erklärt, er fühle sich im Sinne der Anklage „nicht schuldig“. In seinem Schlusswort sprach er von einer „Gesinnungsstrafjustiz“. (dapd)

Published in Artikels

De reële rente (nominaal min inflatie) die men op zijn spaargeld ontvangt, is nu al een hele tijd negatief. Een gemiddelde van 2% (premie inbegrepen) is nu courant en soms liggen de percentages al lager dan dat. De mogelijkheid dat we naar een nultarief gaan, is dan ook niet ondenkbaar, zeker als de ECB (Europese Centrale Bank) donderdag de termijnrente van 0,5%  nu naar een nog lager niveau  zal laten zakken.

De argumentatie van de ECB en van de kapitaalselite is officieel dat men door een verlaging van de rente het volume aan spaargeld wil verminderen bij de gezinnen, door die aan te zetten tot consumptie en investering. Met de hoop dat dit een economische relance zal aanwakkeren voor de kapitaalselite.

Maar de propaganda die het systeem hanteert om het sparen op die manier te ontmoedigen - en die in haar argumentatie een collectieve burgerplicht sugereert (het opdrijven van consumptie zal voor economische relance zorgen en zo werkgelegenheid scheppen) - is in feite bedoeld als rookgordijn waarachter zich grote kapitaalsbelangen verschuilen. En die kapitaalsbelangen worden gecoördineerd en georchestreerd vanuit de nieuwe hoofdkwartieren van de transnationale Europese instellingen, de "EU".

Met name de ECB die nieuwe tegoeden aan banken distribueert en dat aan historisch lage kosten (zie rentepeil). Op dit ogenblik kunnen banken tegen 0,5% rente geld ontlenen bij de ECB. Het is dus evident dat banken niet geneigd zijn om voor het geld van hun spaarders meer te betalen dan voor nieuw gedrukt geld. Het nieuwe geld ligt zo voor het rapen.

De elites van het leenkapitaal plegen op die manier en gigantische rooftocht op de burger. Want terwijl u de financiële kapitalisten spaargeld in onderpand geeft, waarvoor men u in feite niks geeft aangezien de inflatie de rente overtreft, storten de banken dat geld de facto op de rekeningen van de ECB. De ECB leent op haar beurt dat geld (en het bijgedrukte geld waarvoor de fractie aan reëel geld als onderpand dient) dan opnieuw aan de banken. Maar nu dus tegen een tarief van 0,5% en binnenkort tegen een nog lager tarief.

De banken lenen dat geld dan weer uit, maar deze keer helemaal niet aan het Sinterklaastarief waarvoor zij het geleend hebben. Zo vraagt een bank al vlug tot 5% op een hypotheek op 20 jaar. En voor consumentenkrediet wordt op een middellange termijn van 2 tot 5 jaar al vlug 6% en meer aangerekend. En dat terwijl juist het aanzwengelen van consumptie als argument dient om spaarders lage en negatieve rentes te geven.

Zo ziet u maar dat de "argumenten" van het leenkapitaal moeten gezien worden als wat ze zijn: propagandapraat.

De massa geld die banken op deze manier gratis ter beschikking krijgen, kan men dan verder nog lucratiever aanwenden. Bijvoorbeeld door extra geld van de ECB te lenen en dat geld daarna te beleggen in Europese probleemlanden. Daar kan men de winst maximaliseren, want 'de markten' krijgen er zoals geweten zeer hoge rentes. De Duitse (en andere) banken hebben voordien op deze manier een zeepbel in bepaalde lidstaten gevormd. Zij hebben geld aan landen geleend die daarmee een hypotheek op hun toekomst hebben genomen.

En nu krijgen diezelfde kapitalisten - naast miljarden aan staatsgeld waarmee ze hun verliezen kunnen dekken - ook nog eens gigantische bedragen toegestopt van de Europese Centrale Bank tegen een belachelijke rentevoet, zodat ze weer superwinsten op de kap van de spaarders kunnen maken! Twee keer bingo: de spaarders en burgers mogen collectief de verliezen (of beter gezegd: de verduisterde winsten) van de banken betalen en nu mogen ze ook hun spaargeld aan dumpingprijzen uitlenen aan diezelfde banken.

Waar het dus eigenlijk op neerkomt, is het volgende: de Europese transnationale elite heeft de belasting van burgers door de staat overgenomen in de vorm van leenkapitaal. Het zijn privébedrijven (banken) die de burgers nu belasten via een sluipweg. Dit door het laten betalen van bankenschulden door de burger. En vervolgens door het confisceren van geld door een lagere vergoeding van spaargeld te betalen dan het peil van de inflatie.

En dat allemaal georganiseerd vanuit en in naam van een niet bestaande superstaat: de Europese Unie. Het conglomeraat van het leenkapitaal en de transnationale elite uit de lidstaten.

Published in Artikels

Wie niet gelooft dat een volgehouden propaganda en indoctrinatie tot resultaat kan leiden, moet de toespraak van IJzerwakevoorzitter Wim De Wit op de 11de uitgave van de IJzerwake van voorbije zondag  er maar eens op nalezen.

We zullen niet ingaan op de klaaglitanie over de zoveelste kaakslag die de machtige Walen ons de voorbije tijd weer hebben toegebracht en evenmin gaan we in op de nutteloze, en vanuit ideologisch standpunt volledig misplaatste, oproep tot eenheid met de V-partijen. (Vau-partijen? - nvdr.)

Wat ons echter met grote verbazing en vreugde trof,was de oproep van de voorzitter om uit de EU te treden en - straffer nog - om ook de NAVO uit België en België uit de Navo te bonjouren (als vredesboodschap kan dat tellen, nietwaar IJzerbedevaart? - nvdr.)!

Ook het feit dat de IJzerwakevoorzitter een pleidooi voor het inruilen van de euro voor een eigen nationale munt heeft gehouden, vinden wij een leuke verrassing.

Als je weet dat de IJzerwake - en dus de voorzitter daarvan - een spin-off van het Vlaams Belang vertegenwoordigt, mogen we dan aannemen dat ook die partij gewonnen is voor de standpunten die het N-SA reeds meer dan 5 jaar geleden heeft ontwikkeld en sindsdien met volharding propageert? Want inderdaad, wat de voorzitter nu voorstelt, zijn de eisen die het N-SA nu al 5 jaar verkondigt.

Nog maar enkele jaren terug, toen wij voor het eerst (en als eerste) in dit land het verlaten van de eurozone alsook van haar militaire verlengstuk, de NAVO, propageerden, werden wij door Vlaams Belangers voor halve gekken uitgemaakt.

Nu het zelfs voor de grootste politieke blinden duidelijk is geworden dat de EU en de euro ons naar een economische crash zonder weerga zullen leiden, zijn onze oorspronkelijke argumenten alomtegenwoordig. Dat de NAVO als instrument van het VS-imperialisme dienst doet om de soevereiniteit van vrije staten zoals Iran, Libië, Syrië en - niet te vergeten - ons eigen land te ondermijnen, dat wisten wij al van vóór de euro-crisis. En dat dit VS-imperialisme daarvoor het fort "Israël" gebruikt, dat moest toch al langer duidelijk zijn?

Nochtans meenden de nationalen van het Vlaams Belang dat verzet tegen de VS (en vooral tegen Israël) getuigde van een extreemlinkse opstelling, waarvan de leiding van het Belang ons liever beschuldigde dan van een ongemakkelijke extreemrechtse associatie. En nu moeten we meemaken dat de voorzitter van de IJzerwake de vermeende extreemlinkse slogans van het N-SA niet alleen onderschrijft, maar ze ook nog kopieert (of is het eerder plagieert?).

Het kan verkeren, zei Bredero.

Volgehouden propaganda en beïnvloeding, volgehouden vorming van kaders en militanten via onze organisatie, daar gaat het om. De rest zal ons vroeg of later volgen. En als zij door interne tweestrijd op een bepaald ogenblik  afhaken, dan is het onze tijd. De tijd voor nationale revolutie en het verlaten van de praat- en kletsbanken van de Belgische parlementen.

Published in Nieuws & Pers

Waarom niemand van het VB op de lijst van de 10 gevaarlijkste Europese politici voorkomt, is duidelijk.

Zoals het N-SA reeds herhaaldelijk heeft gesteld is de elite niet bang voor fenomenen als "steden tegen islamisering", omdat het establishment zelf meegaat in sommige aspecten van de islamkritiek die het VB uit. Met name de toenemende invloed van anti-liberale culturele standpunten uit de islam. De gevestigde elites zien in de anti-liberale houding van islamieten wat betreft moraal, en zelfs economische logica, een gevaar voor hun eigen politiek van atomisering van de maatschappij. Deze atomisering moet de individualisering nog verder opdrijven, zodat het individu nog meer machteloos komt te staan tegenover het georganiseerde kapitalisme met zijn decadentie en moreel relativisme inzake levenshoudingen en haar winst- en uitbuitingspraktijken die daarop geënt zijn.

De EU is voor de kapitaalselite en de politieke bovenbouw in nationale staten een middel om transnationaal haar afzet te vergroten. Dit staat dan nog los van het feit dat Duitsland en Frankrijk de EU zien als een hegemonisch instrument waarmee ze de Europese ruimte onder controle houden. Zij proberen de crisis van het kapitalisme in de eigen staten tegen te houden door handel en financiële transacties met kleinere vazalstaten. Dat deze politiek nu is uitgelopen op een crisis zoals in de jaren '30 hoeft geen betoog meer, ze is zichbaar voor iedereen. We beleven nu geen Duitse Weimarrepubliek, maar een Europese. Het is dan ook evident dat de Duitse financiële groepen die de pers controleren in Duitsland jacht maken op hen die deze imperiale Duitse "Europa-politiek" in gevaar brengen.

En het zijn dus niet politici die zich met een godsdienstoorlog inlaten, maar wel zij die de belangen van het Duits-Franse grootkapitaal en de landverraders van de vazalstaten in gevaar brengen die als gevaarlijke politici worden gezien.

Maar het VB is altijd een liberale partij geweest en haar leiders hebben nooit visionaire standpunten ingenomen. Ook niet toen het in het begindagen van de partij over "gastarbeiders" ging. Dillen en co, onder wie de jonge Dewinter, vonden het in de beginperiode van de partij geen goed idee om van de gastarbeidersproblematiek een hoofdthema te maken. De toestand moest niet overdreven worden (het zou nooit zo erg worden), zei men toen.

Veel te laat heeft men dan ingezien welke kant het opging. En de koeswijziging is dan nog vooral gebeurd, omdat men bij de massa een sterke weerzin tegen massa-immigratie had waargenomen. En men zijn huik naar de wind heeft gehangen. Niet echt uit principe, maar uit opportunisme.

En dezelfde non-visie kan je nu weer vaststellen als het over de EU gaat. Dewinter en co zullen wachten tot het te laat is of tot het anti-Europese standpunt een goedverkopend product is geworden.

Dan zal hij weerom zijn kazak draaien.

Too little, too late.

 

 

Het Duitse magazine Der Spiegel stelde en top-10 samen van ‘meest gevaarlijke politici in Europa.

 Het weekblad doet dat omdat het de toon in het eurodebat steeds agressiever ziet worden. De provocatieve retoriek van bijvoorbeeld de Beierse minister van Financiën Markus Söder, die zei dat “Europa nu haar tanden moet laten zien. Duitsland kan niet langer de betaalmeester zijn van de Grieken” is voor Der Spiegel een teken aan de wand.

Angela Merkels partijgenoot en Duits minister van Buitenlandse Zaken Guido Westerwelle waarschuwde voor de toon van het debat: “We moeten bedachtzaam zijn Europa niet ter dood te praten.”

Markus Söder, van de christendemocratische CSU, de Beierse zusterpartij van Angela Merkels CDU, staat op de eerste plaats van het lijstje “profiteurs van de crisis”. De confraters van Söder wakkeren de crisis aan door de gemoederen te verhitten en in te spelen op de angst, zo klinkt het.

Geert Wilders van de Nederlandse populistische anti-islampartij PVV, Silvio Berluconi van Il Popolo della Libertà (het voormalige Forza Italia) en Marine Le Pen van het extreemrechtse FN lieten zich al alle vooral negatief uit over de EU.

'Wilders is rolmodel voor anti-Europese populisten'

Volgens Der Spiegel is Wilders zelfs een rolmodel voor anti-Europese populisten, zo schrijft het NRC. Reden voor Wilders’ virulente toon, meent Der Spiegel, is de angst voor slechte verkiezingsresultaten binnenkort. Wilders, wiens verkiezingsprogramma ‘Hún Brussel, óns Nederland’ heet, wil de gulden opnieuw invoeren en uit de EU stappen. Ook Marine Le Pen mist de franc.

Van extreemrechts tot extreemlinks

Op de lijst staan politici van extreemrechts tot ultralinks. Berlusconi, Wilders en Le Pen bemannen het rechtse tot extreemrechtse front samen met de Hongaarse premier Viktor Orbán, Heinz-Christian Strache, (leider van de Oostenrijkse Vrijheidspartij), Alexander Dobrindt (voorzitter van de conservatieve Beierse Christelijke Sociale Unie), Nigel Farage (leider van de Britse Onafhankelijkheidspartij) en Timo Soini, voorman van de anti-EU-partij Ware Finnen.

Alexis Tsipras van de Griekse linkse Syrizapartij staat daartegenover, met zijn aanvallen op de trojka IMF, de EU en de ECB. Tsipras werd in Duitsland al de gevaarlijkste man van Europa genoemd, weet NRC. (SD)

De top-10:

Markus Söder Alexis Tsipras Silvio Berlusconi Marine Le Pen Timo Soini Alexander Dobrindt Nigel Farage Heinz-Christian Strache Geert Wilders Viktor Orbán

bron/Knack

Published in Artikels
Page 1 of 3

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter