Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog In de Media

Wednesday19 September 2018

Protéger son pays d'une invasion n'est pas du racisme ni de la xénophobie mais du patriotisme.

Freddy Delvaux, PS-gemeenteraadslid, Sambreville.

De Franstalige socialisten worden er niet graag aan herinnerd, maar ook zij hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog gecollaboreerd met de Duitse bezetter. Het gaat dan nog niet eens om de families Onkelinx of (zelfs) Happart, die weliswaar gecollaboreerd hebben, maar niet uit een socialistische overtuiging. (De Onkelinxen en de Happarts deden dat overigens niet aan de Waalse, maar aan de Vlaamse kant gezien hun Limburgse wortels.)

Bekend is natuurlijk vooral de collaboratie van Hendrik (“Henri”) De Man (1885-1953), boegbeeld van de rechtervleugel van de toenmalige Belgische Werkliedenpartij (BWP). De Man was echter geen Waal, maar een Antwerpenaar. Neen, voor de meest Duits- en Europeesgezinde socialistische collaborateurs uit Wallonië moest men zijn bij de AGRA (“Amis du Grand Reich allemand”, in 1942 omgedoopt tot “Mouvement socialiste wallon”), zowat de tegenhanger van het katholieke Rex. Minder bekend is ook dat heel wat Belgische trotskisten zodanig ontgoocheld vanuit de Spaanse Burgeroorlog (1936-‘39) teruggekeerd waren dat ze later maar wat graag aan het Oostfront tegen Vadertje Stalin gingen vechten.

Als PS-voorzitter Elio Di Rupo vandaag dus zegt dat er geen plaats is voor “racisten” in zijn partij, dan is dat minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Er is het natuurlijk het oorlogsverleden van zijn partij om te beginnen, maar met een senator als Edmond Picard (1836-1924) had de BWP voordien al een van de grootste “racisten” van het land en van zijn tijd in haar rangen (alsook de eerste zelfverklaarde nationaalsocialist van België). Er rest de (Franstalige) socialisten dus niets anders dan te doen wat alle weldenkenden doen wanneer ze met een ongemakkelijke waarheid geconfronteerd worden: verzwijgen wat niet kan worden verdraaid of vervalst.

Vandaag wordt België opnieuw geconfronteerd met een invasie en een bezetter, alleen lijken de rollen omgekeerd (niet dat de socialisten het collaboreren verleerd hebben, integendeel!). Enerzijds is er de fysieke bezetter in de persoon van de immigrant (asielzoeker, vluchteling enz.) die komt en zich hier nestelt. Anderzijds is er de politieke bezetter in de gedaante van (alweer) Duitsland. De PS, die dit land decennialang op alle niveaus (inclusief Europees) meebestuurd heeft, is dus in alle opzichten een collaborateurspartij. Het maakt daarbij niet uit of de bevelen vanuit Duitsland racistisch dan wel “antiracistisch” zijn, het blijven immers bevelen vanuit Duitsland en de collaborateurs de slaafse uitvoerders ervan. Net zomin veranderen de aard van de bezetter en die van de bezetting iets aan het feit van de bezetting zelf. En net zomin verandert de aard van de invaller en de wijze waarop hij binnenvalt iets aan het feit van de inval.

Aldus stelt zich ook de vraag tot wie de PS-voorzitter zijn boodschap eigenlijk richt of, beter, zou moeten richten. Zijn de zogenaamde racisten van vandaag immers niet de landsverdedigers en verzetslui van gisteren? En zijn de zogenaamde antiracisten niet de nieuwe landverraders en collaborateurs? Let op: zogenaamd, want er bestaat geen mens of hij heeft wel een raciale en etnische aanhorigheid (zelfs de halfbloed). Er bestaat immers niet zoiets als een rasloze mens, zoals er ook niet zoiets als een geslachtsloze mens bestaat of een wortelloze boom. En dus kan het antiracisme niets anders zijn dan een omgekeerd racisme: gericht tegen het bestaan van mensenrassen op zich (en diversiteit in het algemeen) en/of gericht op de belangenbehartiging van de reeds genoemde fysieke bezetters. Niet alleen racisme is voor of tegen iemand gericht, ook het antiracisme is dat!

Sommigen zullen nu denken: hoe durft u die vreedzame vluchtelingen te vergelijken met een militaire agressor? Of in dezelfde denktrant: hoe durft u wetten van een militaire bezetter te vergelijken met die van een supranationale bureaucratie, die “we” zelf democratisch gecreëerd hebben? Het antwoord op die laatste vraag valt helaas buiten het bestek van dit korte artikel. Men moet zich ook afvragen of degene die zich die vraag stelt niet reeds al te ver heen is om ooit weer bij zijn positieven te komen. Laten we echter kort besluiten met de woorden van Walter Ulbricht (1893-1973), de “eerste onder de gelijken” van de DDR: “Es soll demokratisch aussehen, aber wir müssen alles in der Hand haben”. Er zijn manieren genoeg om een democratische façade op te trekken ...

Het antwoord op de eerste vraag is gelukkig eenvoudiger: een oorlog behoeft geen oorlogsverklaring en zelfs geen leger om een oorlog te zijn. Een burgeroorlog is immers evengoed een oorlog als een klassieke oorlog en dikwijls zelfs erger en wreder dan een klassieke, juist omdat er geen – of niet alleen – (reguliere) legers in meevechten. Dat de vluchtelingen die nu ongecontroleerd binnenstromen ongewapend zijn, is overigens geen reden tot geruststelling. Bewapening is immers maar een kwestie van tijd. Georganiseerd waren ze al vóór ze hierheen kwamen, en wel om hier te kunnen komen.

Beleven we nu wat tussen 1939 en 1940 de “Schemeroorlog” werd genoemd?

Monday, 07 September 2015 11:41

Grote muil hier, muisstil in Turkije

Written by

Almaci over vluchtelingencrisis: ‘Wij kunnen dit aan’

De huidige toestroom van vluchtelingen brengt voor de samenleving uitdagingen met zich mee, maar onze leiders moeten de situatie niet opkloppen en de bevolking duidelijk maken dat we niet worden overspoeld. Dat heeft Groen-voorzitster Meyrem Almaci maandag verklaard. ‘Ik hoor veel retoriek die de angst aanwakkert.’

Al eens een achterlijke “groene” trien gezien, te laf om in eigen land (Turkije) haar eigen volk te gaan helpen, maar niet om in ons land een grote muil op te zetten?

Hierboven ziet u een dergelijk exemplaar. De partij Groen! is zo gedegenereerd dat ze dat linkse takkenwijf als voorzitster moet nemen bij gebrek aan beter. Ze zouden zichzelf beter de “groene achterlijken” noemen in plaats van de groene beweging.

 


 

Duitsers hebben meer dan Belgen de indruk dat migranten hun land overspoelen, maar vreemd genoeg zegt slechts 43 procent van de Duitsers dat er te véél migranten zijn. In België bedraagt dat cijfer 61 procent en daarmee halen we de top vijf van meest onverdraagzame landen in de studie van enquêtebureau Ipsos. Toch gaan we erop vooruit: vier jaar geleden vond nog 72 procent van de Belgische respondenten dat er te veel landgenoten met een migratieachtergrond rondliepen. De score van koploper Turkije - 92 procent - blijft ver buiten ons bereik, maar die van Japan - 13 procent - ligt nog veel verder.

Van de 24 onderzochte nationaliteiten gelooft gemiddeld 46 procent dat migratie het land schade berokkent, in België is dat 58 procent. Slechts 19 procent van de Belgen is ervan overtuigd dat migratie goed is voor de economie. Op basis van die cijfers besluiten dat de Belg een platte racist is, is te kort door de bocht. Je kunt wel rustig concluderen dat Belgen het fenomeen migratie blijven wantrouwen.

Bron: Van der Mensbrugghe, T. (10 augustus 2015). 61% van de Belgen wil minder migranten. De Morgen, p. 17.

Blijkbaar vragen de rooien het zich nog af. Wij niet. Het zijn de kapitalisten, stupid.

33.000 bouwjobs worden ingevuld door buitenlanders

De Belgische bouwbedrijven hebben vorig jaar 33.000 jobs verloren aan goedkopere bouwvakkers uit het buitenland, vooral uit ­Oost-Europa.

De werkgelegenheid in de Belgische bouwsector duikt omlaag. In het eerste kwartaal van dit jaar telde de bouw 203.900 werknemers, liefst 17.000 minder dan eind 2011, zo berekende de Confederatie Bouw. Daarmee is de jobaangroei die er in de bouw was tussen 2007 en 2011, weer helemaal tenietgedaan.

De belangrijkste oorzaak ligt in de almaar grotere concurrentie van goedkope buitenlandse bouwvakkers.

Vorig jaar waren 87.930 buitenlanders actief op Belgische bouwwerven. Het gaat om officieel geregistreerde bouwvakkers uit andere Europese landen die door hun werkgever tijdelijk naar ons land zijn gedetacheerd, meestal voor bouwprojecten van enkele maanden.

Loonlasten

Omgerekend naar voltijdse jobs (op jaarbasis) is die detachering goed voor een contingent van 33.000 bouwvakkers. Het aantal gedetacheerde bouwvakkers is volgens de Confederatie Bouw verdubbeld sinds 2011; toen waren er 16.000 bouwjobs in buitenlandse handen.

Het enorme verschil in loonlasten maakt dat de Belgische bouwbedrijven de strijd tegen de buitenlanders verliezen, zegt de bouwfederatie.

Thursday, 27 August 2015 12:34

Van asielprofitariaat naar kalifaat?

Written by

“Verenigde Arabische Emiraten, Saud[i]-Arabië en Marokko weigeren vluchtelingen uit het Midden-Oosten een verblijfsvergunning. Het gevaar voor terroristische infiltratie is erg groot, luidt de motivatie. Ongecontroleerd stromen honderdduizenden migranten het Europese continent binnen. Een buitenkansje voor Islamitische Staat en Al-Qaida.”

Arnold Karskens

Wordt de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië de eerste dominosteen die valt?

Page 2 of 14

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter