Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Blog

Sunday21 January 2018

HOUD DE OORLOG BUITEN! STOP DE ASIELINVASIE!

De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen.
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

In 1973 schreef Jean Raspail met Le Camp des Saints (“Het Legerkamp der Heiligen”) een boek dat zijn tijd ver vooruit was. Dit meesterlijke “anti-epos” beschrijft de odyssee van één miljoen (Indische) bootvluchtelingen naar Europa. Zij vormen de voorbode van de gekleurde volkeren die vanuit de vier hoeken van de aarde zullen optrekken naar de blanke wereld om ze te veroveren, en wel met de hulp van de vele reeds aanwezige kleurlingen in Europa en hun blanke collaborateurs.

Anno 2015 is Le Camp des Saints geen visionaire roman meer, maar (virtuele) werkelijkheid. De vluchtelingenstroom naar Europa heeft proporties aangenomen die die van het boek overtreffen. Zo worden in Duitsland alleen al 800 000 vluchtelingen verwacht dit jaar. Het hek is van de dam en ongewenste indringers (vaak jonge en niet onbemiddelde avonturiers) dreigen voortaan elk jaar met honderdduizenden de buitengrenzen van de EU te overspoelen. Met een verwachte wereldbevolking van 15 miljard mensen tegen het einde van deze eeuw is die mensenstroom overigens nog lang niet opgedroogd. De Afrikaanse bevolking zou tegen 2050 verdubbelen van 1,2 tot 2,5 miljard, terwijl de Europese zou stagneren rond 738 miljoen (ook al “dankzij” een grote moslimpopulatie!). Demografen van de VN vertellen daar echter niet bij dat we met het huidige migratiesaldo afstevenen op een genocide van de blanke mensheid. Lees gerust de definities van het volkerenrecht en de VN zelf erop na en vergelijk ze met die van “multiculturalisme”.

Het spreekt voor zich dat onder een dergelijk gesternte de eisen van de indringers steeds luider en steeds harder zullen weerklinken. Net als in Le Camp de Saints voelen zij zich gesterkt door hun godsdienst, in dit geval de islam: woestijngodsdienst bij uitstek en schepper van woestijnen. Net als in Le Camp des Saints worden zij met raad en daad bijgestaan door een perfide schare extreem-linkse arbeidersverraders en vreemdelingenknuffelaars, hun “kameraden” advocaten en dokters, gezagsdragers van de drie Abrahamitische godsdiensten (de ene al sluwer dan de andere), ngo’s en andere makelaars in menselijke ellende, democratische politici van alle gezindten en obediënties, gewiekste haaien, ketterse christenen, humanisten, anarchistische straatterroristen en heel veel ander gespuis. En dan hebben we het nog niet gehad over de vuile rol die de nieuws- en stemmingmakers van de media spelen. Zij voeren de psychologische oorlog voor de vijand.

De partijen denken de zaakjes voor elkaar te hebben: de linkse wrijven zich in de handen met de nieuwe kiezers die het continent binnentrekken, de rechtse zien een demografische tsunami en beginnen de economische groei al uit te rekenen (geen enkele slimmerd durft op te merken dat die “groei” verdacht veel weg heeft van een kankergezwel!). Zij zijn de “humanitaire” en de “economische” kant van de immigratie-medaille. Nog andere (rechtse) partijen hopen dan weer de volkswoede electoraal te verzilveren en om te buigen tot een parlementair schijngevecht, waarbij niet langer de invasie zelf maar louter de formaliteiten ervan ter discussie worden gesteld. Allemaal zullen ze zo blijven redeneren tot ze eens de spreekwoordelijke strop zullen aanreiken, waarmee ze zelf zullen worden opgehangen (al is de kans groot dat het een kromzwaard zal zijn). De vijfde colonne van IS is niet van zins om zich als kiesvee van een linkse “dhimmi” of rechtse “sjabbesgoj” te laten gebruiken.

Aangemoedigd door zoveel landverraders, saboteurs en vaandelvluchtplegers, aangevuurd door hun geloof en (vooral) aangetrokken door onze betrekkelijke, moeizaam verworven welvaart achten de indringers de tijd rijp om massaal asiel te eisen. Daarbovenop liefst ook een baan, een huis en een hele resem andere sociale voorzieningen. Als ze dat niet snel genoeg krijgen, zullen ze het vroeg of laat wel nemen, zeker als ze gefrustreerd raken in hun verwachtingen (en dat zullen ze). Zelfs blanke vrouwen worden door sommige “oorlogsgetraumatiseerden” als een rechtmatige compensatie voor aangedaan leed beschouwd.

Het Westen is door zijn liberale mens- en wereldbeeld gek geworden. Het heeft die gekte over de hele wereld uitgedragen met als gevolg dat het nu onder de voet wordt gelopen (en zich gewillig laat lopen!) door barbaren die van heinde en verre toestromen en zullen blijven toestromen. Dát is de les van Le Camp des Saints. Laten we het niet zo ver komen!

Wat te doen?

Wij van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief beschouwen de vluchtelingenstroom naar Europa als een invasie en dus als een oorlogsdaad. Daarom vinden wij dat de vluchtelingen desnoods met militair geweld moeten worden teruggedreven naar de landen waar ze vandaan komen of veilige buurlanden daarvan. Indien nodig moeten maar ter plaatse westerse grondtroepen worden ingezet om “veilige havens” te creëren alsook de mensenhandel en het terrorisme te bestrijden. Of we nu willen of niet, we zijn met z’n allen verwikkeld in een niet-conventionele oorlog en het gevaar voor terroristische infiltratie is zo groot dat landen als de Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië en Marokko zelfs weigeren verblijfsvergunningen te geven aan hun Syrische geloofsgenoten. Dat geldt des te meer door het massale karakter van de instroom. De mensenhandel financiert op zijn beurt ook nog eens het terrorisme van Islamitische Staat en consoorten.

Omdat wij een verzets- en ideeënbeweging zijn en niet geloven in halfslachtige compromissen, stellen wij de volgende noodmaatregelen voor:

1) Kondig de krijgswet af!

Vervang de politieke potverteerders door een militaire raad en vaderlandslievende technocraten.

2) Versterk het geweldmonopolie van de Belgische staat!

Stop de besparingen bij defensie; investeer in het leger in plaats van in vluchtelingen.

3) Herbekijk internationale verdragen op grond van welbegrepen nationaal eigenbelang!

Nooit meer gezeik over “Schengen verbiedt dit” of “Europa verbiedt dat”.

4) Schaf het asielrecht voor niet-Europeanen in Europa af!

Vang (echte) oorlogsvluchtelingen en asielzoekers in hun eigen regio op.

5) Verander de censuur van kamp!

Leg de “antiracisten” (= antiblanke racisten) het zwijgen op en geef hen lik op stuk.

6) Bestraf elke steun aan de asielinvasie als een daad van sabotage of landverraad!

Nooit meer krokodillentranen in de media.

7) Leg de immigratie-economie droog en bouw een remigratie-economie op!

Zorg dat economische activiteiten niet schadelijk zijn voor het leefmilieu en dat de vervuiler betaalt.

8) Vorm burgerwachten en vrijwilligersorganisaties!

Kweek (zelf)discipline en solidariteit onder volks- en landgenoten om de barre tijden door te komen.


Kunt u zich vinden in deze voorstellen? Help dan de beweging Solidarisme.be mee uit te bouwen!

“Een visum voor de VS was, zeker in de eerste naoorlogse maanden en jaren , een zeldzaam en felbegeerd goed: terwijl er in heel Europa ruim zeven miljoen stateloos waren geworden, werden er in de eerste drie jaar na de oorlog maar veertigduizend (40.000) van hen toegelaten in de VS - dit ondanks herhaalde oproepen aan het land om de grenzen open te gooien.”

Eric Lichtblau, Nazi’s in Amerika, Meulenhof.

Veertigduizend in drie jaar? In ons land vallen er meer dan zestigduizend van dat soort ons land binnen, élk jaar. We kunnen dus nog veel van de Yankees leren, vooral hoe we niét moeten ingaan op hun huidige “humanistische” gezever over mensenrechten.

 

 

 

 

 

 

Zoals u onderaan dit artikel kunt lezen is het EVRM (Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens) in het bijzonder artikel 11 van dat verdrag, waar de vrijheid van mening en vereniging in worden bepaald, een voorbeeld van hoe het neoliberaal systeem voor zichzelf alle rechten heeft toegeëigend op wat een ‘ vrije’ mening is en wie zich mag vereniging. Dat dit artikel in de nabije toekomst – vanwege de asielinvasie – door de burgerlijke elite tot in haar uiterste (beperkende) consequentie zal worden geïnterpreteerd, dat mag duidelijk blijken uit de woorden die Angela Merkel in Heidenau uitgesproken heeft. Daarin stelde ze duidelijk dat:

 

“We moeten al het mogelijke doen om duidelijk te maken dat er geen tolerantie is voor mensen die niet openstaan voor asielzoekers.”

 

Merkel noemde dergelijke ‘meningen’ afschuwelijk en onmenselijk (als voorzet om ze in de toekomst gemakkelijker te kunnen criminaliseren). Daarmee werd de toon gezet: een anti-immigratieactivist wordt dan al vlug iemand die de ‘veiligheid en de rechten van anderen in gevaar brengt’, en zich aldus volgens het EVRM strafbaar maakt. De truc zit hem hierin dat de neoliberale dictatuur (met applaus van de verwrongen geesten op links) bepalen wat en wie strafbare daden pleegt (en hier gaat het om meningsdelicten). Dat zijn volgens de bourgeoisie niet de massa’s die alle asielwetten aan hun laars lappen en illegaal het land binnengekomen, maar de eigen bevolking die zich daartegen durft te verzetten.

 

Het grote probleem met de EU-dictatuur is dat er in de nationale parlementen (die enkel uitvoerders zijn van de EU-politiek en dus vergeleken kunnen worden met ambtenaren van de Unie) niemand zit die dit EVRM aanvecht of verwerpt. De dictatuur was namelijk zo slim om het ontvangen van partijsubsidies afhankelijk te maken van het ondertekenen van dit verdrag. Dat heeft ertoe geleid dat er geen enkele partij (vertegenwoordigd in de parlementen en/of regering) is die vrij is deze bepalingen te verwerpen. Wat op zich al de noodzaak van een nieuw-soortige partij aantoont. Je kan maar oppositie voeren tegen de asielinvasie wanneer je de dwangbuis van het EVRM afwerpt. Daarom is de demarche van De Wever inzake een verschillend sociaal statuut voor nieuwe inwijkelingen ook zo hypocriet. Hij weet best dat zijn partij het EVRM heeft ondertekend (waarin “discriminatie’ van burgers verboden is). Tussen haakjes: ook de “anti-establishment-partij” Vlaams Belang heeft deze dwangwetten ondertekend, wat hun geloofwaardigheid inzake anti-immigratiestrijd dubieus maakt.

 

De beweging ‘Solidarisme.be’ neemt dan ook volledig afstand van het EVRM. Wij stellen voor een eigen nieuwe nationale grondwet op te stellen (niet een kopie van het EVRM) zoals vandaag, aangepast aan de democratische noden van de 21ste eeuw, een grondwet van en voor het volk, waarin de rechten van het eigen volk prioritair zijn. Een grondwet die ‘ons’ beschermt en verdedigt, de nationale onafhankelijkheid garandeert. Dit is ons land, we moeten dan ook vechten om onze rechten te verdedigen, dit tegen de ‘bezetters’ vanuit de Europese Unie, het neoliberale en het linkse gespuis die hun ‘vreemdelingenlegers’ op ons hebben losgelaten.

 

“Laten we realistisch blijven en het onmogelijke eisen” (Che Guevara).


 ARTIKEL 11

Vrijheid van vergadering en vereniging

1. Een ieder heeft recht op vrijheid van vreedzame vergadering en op vrijheid van vereniging, met inbegrip van het recht met anderen vakverenigingen op te richten en zich bij vakverenigingen aan te sluiten voor de bescherming van zijn belangen.

2. De uitoefening van deze rechten mag aan geen andere beperkingen worden onderworpen dan die, die bij de wet zijn voorzien en die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, voor de bescherming van de gezondheid of de goede zeden of de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen. Dit artikel verbiedt niet dat rechtmatige beperkingen worden gesteld aan de uitoefening van deze rechten door leden van de krijgsmacht, van de politie of van het ambtelijk apparaat van de Staat.

“Het is niet onjuist te stellen dat de mediacampagnes van NGO’s de publieke opinie hebben voorbereid op ‘humanitaire oorlogen’ en dat ze wetens en willens daarmee deel uitmaken van de nieuwe wereldorde en haar morele aanspraken ondersteunen en aanprijzen […] Humanitaire advocaten en NGO-ambtenaren zijn volop betrokken bij het plannen en voeren van oorlogen. Sommige NGO’s , organisaties voor ontwikkelingssamenwerking en andere ‘humanitaire’ organisaties zijn in feite multinationals geworden. Hun product is expertise in probleemgebieden. Zij zijn bemiddelaars en beheerders. Hun belang bestaat er in het eigen marktaandeel te behouden en zo mogelijk uit te breiden, zodat de inkomsten uit subsidies en donaties niet slinken.”

Jos De Man (2012). Van burger tot onderdaan. Brussel: ASP.

Page 9 of 51

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter