Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Artikels Displaying items by tag: euro

Thursday21 June 2018

Wie niet gelooft dat een volgehouden propaganda en indoctrinatie tot resultaat kan leiden, moet de toespraak van IJzerwakevoorzitter Wim De Wit op de 11de uitgave van de IJzerwake van voorbije zondag  er maar eens op nalezen.

We zullen niet ingaan op de klaaglitanie over de zoveelste kaakslag die de machtige Walen ons de voorbije tijd weer hebben toegebracht en evenmin gaan we in op de nutteloze, en vanuit ideologisch standpunt volledig misplaatste, oproep tot eenheid met de V-partijen. (Vau-partijen? - nvdr.)

Wat ons echter met grote verbazing en vreugde trof,was de oproep van de voorzitter om uit de EU te treden en - straffer nog - om ook de NAVO uit België en België uit de Navo te bonjouren (als vredesboodschap kan dat tellen, nietwaar IJzerbedevaart? - nvdr.)!

Ook het feit dat de IJzerwakevoorzitter een pleidooi voor het inruilen van de euro voor een eigen nationale munt heeft gehouden, vinden wij een leuke verrassing.

Als je weet dat de IJzerwake - en dus de voorzitter daarvan - een spin-off van het Vlaams Belang vertegenwoordigt, mogen we dan aannemen dat ook die partij gewonnen is voor de standpunten die het N-SA reeds meer dan 5 jaar geleden heeft ontwikkeld en sindsdien met volharding propageert? Want inderdaad, wat de voorzitter nu voorstelt, zijn de eisen die het N-SA nu al 5 jaar verkondigt.

Nog maar enkele jaren terug, toen wij voor het eerst (en als eerste) in dit land het verlaten van de eurozone alsook van haar militaire verlengstuk, de NAVO, propageerden, werden wij door Vlaams Belangers voor halve gekken uitgemaakt.

Nu het zelfs voor de grootste politieke blinden duidelijk is geworden dat de EU en de euro ons naar een economische crash zonder weerga zullen leiden, zijn onze oorspronkelijke argumenten alomtegenwoordig. Dat de NAVO als instrument van het VS-imperialisme dienst doet om de soevereiniteit van vrije staten zoals Iran, Libië, Syrië en - niet te vergeten - ons eigen land te ondermijnen, dat wisten wij al van vóór de euro-crisis. En dat dit VS-imperialisme daarvoor het fort "Israël" gebruikt, dat moest toch al langer duidelijk zijn?

Nochtans meenden de nationalen van het Vlaams Belang dat verzet tegen de VS (en vooral tegen Israël) getuigde van een extreemlinkse opstelling, waarvan de leiding van het Belang ons liever beschuldigde dan van een ongemakkelijke extreemrechtse associatie. En nu moeten we meemaken dat de voorzitter van de IJzerwake de vermeende extreemlinkse slogans van het N-SA niet alleen onderschrijft, maar ze ook nog kopieert (of is het eerder plagieert?).

Het kan verkeren, zei Bredero.

Volgehouden propaganda en beïnvloeding, volgehouden vorming van kaders en militanten via onze organisatie, daar gaat het om. De rest zal ons vroeg of later volgen. En als zij door interne tweestrijd op een bepaald ogenblik  afhaken, dan is het onze tijd. De tijd voor nationale revolutie en het verlaten van de praat- en kletsbanken van de Belgische parlementen.

Published in Nieuws & Pers
Wednesday, 16 May 2012 09:38

Het einde van de Chinese groei

Even op een rijtje zetten hoe het groeimodel van China werkt:

Export afgewerkte producten groeit => Import grondstoffen groeit => Positieve overschotten op de handelsbalans => Vrije cash flow => Genoeg geld voor interne marktontwikkeling => Volledige steden uit de woestijngrond stampen om de aannemers mee bezig te houden => Welvaart stijgt => Afzetmarkt westerse luxegoederen groeit.

Prachtig systeem! Wat kan daar nu mee misgaan! Wel, als de wereldeconomie aan de Nux Vomica zit, dan begint de vraag naar Chinese producten ook te kwakkelen. Dus:

Export stagneert => De overschotten op de handelsbalans worden tekorten => Minder geld in overschot => Vrije cash flow neemt af => Kredietlijnen voor onnodige projecten worden strenger => Minder projecten => Import grondstoffen neemt af => Aannemers gaan zich vervelen => Welvaart stagneert => Afzetmarkt westerse luxegoederen stagneert.

En aan de laatste cijfers te zien, zitten we zo onderhand aan dit keerpunt.

Tot dusver volgt iedereen, maar wat betekent dit nu voor de toekomst? Een harde landing voor de Chinese economie? Niet zo snel, China zit nog niet aan een 'credit bubble', maar de olievlek is zichtbaar in diepte en breedte aan het uitdeinen (het is moeilijk om een spookstad of tien te verbergen).

Het groeimodel van China (zo'n +2% per maand) vereist dat de constante expansie van de exportmarkt hand-in-hand gaat met een expansie van de interne markt. Maar dat is dus de limiet aan het bereiken. Dan kan China beslissen te doen alsof er niets aan het handje is en uiteindelijk een flinke crash meemaken. Of heel Groots (alles is Groots in China) het roer omgooien.

Zolang we ons aan standaard economische theorie houden, zal China dus zelf beslissen om de groei af te remmen. En hier zit het addertje. Of beter: een kuil aan kronkelende adders.

Een communistisch land wil gerust wat kapitalistisch doen als het toch onvoorwaardelijke groei betekent, maar zal het zich aan de regels houden wanneer ze de kraan moet dichtdraaien? Volgens die regels zal China dan immers moeten privatiseren. Zo schuif je de schulden en groei af van de publieke sector en krijg je een buffer in de private. Maar zo schuif je ook de politieke macht af, eerst naar de nieuwe economische elite maar daarna ook naar het volk. Niet alleen zal de huidige politieke elite daar weinig zin in hebben, een groot deel van de bevolking heeft nog niet kunnen genieten van die grote groei en zal zich dan behoorlijk verbaal maken. En er zijn nu al genoeg rellen. Als dat balletje aan het rollen gaat, zullen we ook de roep naar 'democratisering' zien. En de grote private magnaten (die niet onder controle van de Communistische Partij zitten) gaan ook hun invloed laten gelden (kijk naar Rusland). Wie denkt dat China dit vreedzaam zal oplossen, die kent het land niet goed. Wordt nog gezellig!

Dat is de interne markt. Nog leuker is de impact voor de wereldeconomie. In dit geval zullen de grondstoffenmarkten imploderen. En dat is geen overdreven woordgebruik, de wereldwijde staalsector drijft zowat uitsluitend op Chinese vraag. En van hetzelfde voor olie, wat toevallig zal samenvallen met Peak Oil in 2015. Dat is een flinke streep door de rekening voor een hele rits landen, het complete Afrikaanse continent bijvoorbeeld.

En dan hebben we het nog niet gehad over de absurde monetaire reserves die China heeft aangelegd. Dit is een oorlogskas die doet vermoeden dat China zich inderdaad voorbereidt op een dergelijke ommezwaai, maar het heft in eigen handen wil houden. Nu al zien wij Chinese investeerders over heel de wereld, op zoek naar voet aan de grond te krijgen door investeringen en overnames. Maar als dat beleid wordt, dan zal de yuan gaan appreciëren. Het wordt dan makkelijker naar China te exporteren zou je denken, maar zij die hiertoe oproepen doen dat vanuit de logica zo een graantje van het huidige Chinese groeimodel mee te kunnen pikken. Die houden dus geen rekening met een ommezwaai en wat voor een impact dat zal hebben op de euro en de dollar. Investeerdersvertrouwen zal verschuiven naar de yuan, wat geen goed nieuws is voor de westerse schuldenbergen.

Concluderend twee dingen. Ten eerste, het bamboegordijn zal de komende jaren opgeheven worden. De rode draak ontwaakt, het gele gevaar, blabla - maar je kan je toch wel eens beginnen af te vragen hoe als landje van 11 miljoen (of straks 7 miljoen) de belangen van je volk te behartigen tegenover zo'n moloch. Iets zegt ons dat er heel wat minder handjes met de Dalai Lama zullen worden geschud.

Ten tweede, dat China er economisch nog redelijk goed voorstaat, wil nog niet zeggen dat de wereldeconomie gered is. De financiële markt is nog altijd gebroken. De Amerikaanse schuldencrisis is nog lang niet opgelost en haar imperialisme in het Midden Oosten is evenmin good for business. Oh ja, en naar het schijnt is de Europese Unie ook niet zo'n succesverhaal. Mocht de wereldeconomie volledig instorten, dan zal China zich alsnog aan een crash van haar productieve economie mogen verwachten.

En als je het ontwaken van de rode draak zorgwekkend vindt, dan moet je hem eens zien struikelen.

Published in Artikels

De blog "Wall Street Rant" heeft een 13-stappenplan opgesteld voor een exit uit de eurozone. Hoewel het interessant is om alles eens op een rijtje te zetten, wil ik er wel even aan toevoegen dat dit op die manier niets zal oplossen. Het gaat ervan uit dat een uitstap onderhandeld kan worden met de internationale financiers, als je kijkt hoe Griekenland nu gemangeld wordt, dan valt dat te betwijfelen. Het gaat er bovendien van uit dat je geloofwaardigheid zal hebben in de internationale markt, wat ook te betwijfelen valt. Laat staan dat het negeert of die internationale markt zelf niet juist failliet is (hint: dat is ie).

In de plaats, hier een stappenplan volgens nationaaldemocratische monetaire theorie. Twee opmerkingen wel, her en der ga ik noodgedwongen kort door de bocht, dit zijn slechts de grote lijnen. Ik kan er zelf duizend opmerkingen bij maken, dus wie dit experiment diepgaand onder de loep wil nemen, die moet weten dat wij daar altijd bereid toe zijn. Tweede opmerking, het dramatisch effect en licht sarcasme is even voor het dramatisch effect en licht sarcasme gedaan, maar het kan ook wat meer geleidelijk gebeuren (afgezien van waar er een first-mover advantage is).

Komt ie:

1. Roep het parlement bijeen in het weekend, voer de provisionele wetten in en breek met alle Europese verdragen tot op zijn minst het Verdrag van Rome. Publiceer een reeks beschuldigingen aan het adres van de Troika, over hoe zij de crisis zelf hebben veroorzaakt. Als je de financiële wereld in de chaos stort, doe het dan meteen goed. Oh, en sluit de grenzen en geef internationale 'adviseurs' tot middernacht om het land te verlaten, maar verbied de multinationals hun fabrieken terug te trekken op risico van nationalisering.

2. Roep de ambassadeurs van de BRIC-landen en hun invloedssfeer bijeen. Bekom garanties met hen, stop onnozelheden zoals het olie-embargo tegen Iran en het wapenembargo tegen China als blijk van goede wil. Beloof hen ondermeer parallel nieuwe obligaties tegen exclusieve voorwaarden. Die kunnen dan kunnen gebruikt worden om rechtstreeks de oude obligaties af te betalen eens een akkoord met de Trojka bereikt wordt. Zo worden de schulden onttrokken van de financiële pool en schakelt het land over naar de politieke invloedssfeer dat maar wat graag zo'n precedent zal willen scheppen om zich internationaal te laten gelden.

3. Voer een nieuwe munt in die de huidige deposito's in euro moet vervangen.

Published in Artikels
Sunday, 11 December 2011 14:25

De nieuwe Euro onder de loep

 

Dit weekeinde, exact 20 jaar na het Verdrag van Maastricht, werd de eurozone wakker met een nieuwe munt. Hij heet de euro, hij ziet er hetzelfde uit, maar de mechanismen zijn permanent veranderd. Wij voorspelden dat de euro in haar oude vorm met de euro(zone)top van afgelopen donderdag 8 december en vrijdag 9 december 2011 haar zwanenzang zou zingen en dat is precies wat er gebeurd is.

Daarmee zijn de spelregels dus permanent veranderd, tijd om deze Brave New World te begrijpen, hetgeen redelijk ingewikkeld was, zelfs voor mij, dus zet je even rustig neer en laten we alles van de afgelopen dagen en de komende maanden eens binnen de juiste context plaatsen.

Wat er in een notendop uit de eurotop is gekomen (klik hier voor de volledige tekst):

Alle ministers, behalve die van het Verenigd Koninkrijk, zijn akkoord met een fiscaal pact. Dit fiscaal pact betekent dat de Europese regels de nationale wetgeving mogen annuleren, als een lidstaat zich niet aan die Europese regels houdt.

Eerst waren het ook nog Denemarken, Hongarije, Nederland, Finland, Ierland, Zweden en Tsjechië die met een njet dreigden, maar de meeste draaiden binnen de 24 uur zo'n 180° om door, ehm, Merkozy's toverstokje? Niemand weet het en de landen die het nu toch eerst langs hun parlement laten gaan, moet je niet meer serieus nemen. Kijk maar naar het Finse parlement, dat de dag voor de eurotop nog gestemd had dat het ESM (Europees Stabiliseringsmechanisme) ongrondwettelijk is, maar

Published in Artikels

Het land is gered, hoera! Tenminste, vandaag. Tenminste, nadat de Belgische yield bijna aan een historische 6% zat, ging de BEL20 4,5% hoger. Nog steeds een kleine 800 punten onder haar YTD (afgelopen jaar) koers, maar ach, laat dat de vreugde niet drukken. Euforie!

Wat is er veranderd? Niets, natuurlijk. Behalve 'de belofte' besparingen door te voeren, 'de belofte' dat die besparingen zullen volstaan, 'de belofte' dat er überhaupt een regering komt en 'de belofte' dat men voor obligaties niet enkel bij de spaarder of last resort (je eigen volk) moet zijn, maar dat er internationaal ook terug vraag komt.

Het is gewoon nieuwe lagen aan de ponzifraude toevoegen, nu roept men de spaarder in om de schulden voor te blijven, morgen Europa, en inmiddels ook al de VSA. Onze natte dweil mocht naar het Witte Huis om hun ideeën te horen. Ja, laten we vooral dat doen, laten we allemaal Timothy Geithner volgen, die maar door blijft rammen dat Europa moet doen zoals Amerika. Wat dat betekent, hebben wie hier al eens uitgelegd.

Ook buiten België heerst dezelfde euforie, men 'belooft' naar een fiscale unie te gaan. Dat zien we over welgeteld 10 dagen, met de Europese top op 8 en 9 december. In ieder geval zal er dan een akkoord moeten komen dat de EU en de euro fundamenteel wijzigt. Dat zal waarschijnlijk een ondemocratische wijziging van een ondemocratische Europese grondwet betekenen. Als er geen akkoord komt, kunnen we de Last Post blazen, in het andere geval, draconische maatregelen. En dan gaan we die onderhandelingen voor dat begrotingsakkoord nog eens in het tienvoud mogen overdoen, met alle gevolgen van dien.

Feest!

Published in Blog
Monday, 28 November 2011 11:37

België uit de euro, de euro uit België!

Het N-SA heeft kennis genomen van de besparingsmaatregelen die de toekomstige regering heeft genomen. Die besparingsmaatregelen geven nergens een signaal dat er verandering in de liberaalkapitalistische en pro-Europese opstelling van de elite komt. De maatregelen zijn integendeel een directe opvolging van de directieven komende van de Eurosovjet van bureaucraten die opereren vanuit een schemerregering in Brussel.

Die bureaucratie en technocratische maffia van het grootkapitaal, dat de huurlingen van de ratingbureaus heeft ingehuurd om de volkeren in de oude natiestaten met bedrog en misleiding zo ver te krijgen dat ze hun sociale modellen door chantage opgeven, moet gestopt worden. De huidige nationale politieke klasse kan men alleen maar als knechten en loopjongens van de supranationale samnzwering tegen het eigen volk en tegen de nationale staten zien. De door hen vooropgestelde maatregelen dienen dan ook de grootkapitalistische aspiraties van een verdorven en aan het Europese belang verkochte minderheid van de bevolking. De Euro-plutocratie.

Om opnieuw greep te krijgen op onze economie en op ons sociale model moeten we nationaal denken en handelen. We moeten terugkeren naar een eigen munt. De vakbonden betogen op 2 december in Brussel. Het N-SA steunt de acties van de arbeiders die strijden voor hun boterham. Alhoewel de vakbondsleiding net als de politieke klasse verkocht is aan de Eurosovjet, zien wij in de sociale strijd die nu evident wordt een mogelijkheid tot bewustmaking van de werkende mensen over de noodzaak van een uitreding uit de EU. En dat we nationalisme in plaats van het internationalisme als uitgangspunt moeten nemen om onze vrijheid en sociale welvaart veilig te stellen. De sociale strijd is een mooie kans om die visie te propageren.

Er zijn ingrijpende veranderingen nodig in onze maatschappij om een vernieuwd sociaal model op poten te zetten. Voor ons kan dit alleen maar verwezenlijkt worden door een solidaristische maatschapijorde voorop te stellen als tegengif voor het liberaalkapitalistische model van groepsegoïsme en individualistisch consumentisme, dat nergens toe zal leiden dan naar collectieve armoede en nationale economische verzwakking.

Maar een eerste stap om tot vernieuwing te komen en terug een sterke opportuniteit te creëren is de nationale onafhankelijkheid. En daarom eisen wij: Belgie uit de euro! De euro uit Belgie!

Geen Eurosovjet van supranationale staten. Maar een nationaaldemocratische vrije staat.

Published in Nieuws & Pers
Saturday, 19 November 2011 22:42

De technocratische machtsgreep

 

Het kapitalisme is voorstander van het liberaal-democratische systeem zolang het onder deze paraplu zijn winsten kan maximaliseren en zijn macht kan consolideren. Onder het mom dat het volk  tocsh regeert (en zo het extreme liberalisme van de elite legitiem maakt) gedogen de kapitaal-elites de particratie. Juister gezegd: de liberaaldemocratie en haar particratie zijn een door de elites opgezet mechanisme dat de aandacht van de echte machthebbers moet weghouden.

Published in Artikels

De crisis in Griekenland heeft het ijs nog niet gebroken, maar er wel voorzichtig scheuren in gebracht. Toen enkele jaren geleden de Italiaanse minister van Financiën de herinvoering van de lire bepleitte, leidde het nog tot algemene verontwaardiging. Vandaag suggereren topeconomen de vorming van een Zuid-Europese euro, of zelfs de drachme (om maar niet te veel paniek te zaaien is achteruit kijken altijd veiliger).

Het N-SA heeft zich, ongebonden door taboes, nu al drie jaar als barometer voor de perikelen van onze tijd bewezen. Onze standpunten worden met hoongelach onthaald tot men zich in de bittere realiteit verslikt. Ons standpunt is uit de Europese Unie te treden, maar we beseffen ook wat dit vereist en vooral wat dit tegenhoudt, even hypothetisch redeneren en anticiperen dus.

Hun oplossing

De euro heeft de nationale markten vernietigd, daar is iedereen het over eens. Maar dat is niet erg, want we hebben de Europese Unie als goederenmarkt. En doordat de goederen- en de geldmarkt niet overeen komen, kan er dus met regionale markten gespeculeerd worden. Voor de macro-economische fanaten onder ons: het Mundell-Fleming model van de Onheilige Drievuldigheid wordt weggegooid, want enkel het IS-LM model is interessant, dat werkt alleen als je geen rekening moet houden met de duivelse balance of payments.

Published in Artikels
Tuesday, 04 October 2011 22:37

BIG PIS: Het Einde van België is Begonnen


Laat me met een stelling beginnen dat vast weer wat stof zal doen opwaaien:

Banken doen in 20 jaar wat de Vlaamse beweging in geen 200 jaar kon.

Dit stelt een leuke analogie, laten we de Belgische communautaire situatie dus eerst eens financieel bekijken. Kort samengevat heeft Vlaanderen een blootstelling aan slecht krediet, van een Wallonië en een Brussel in permanente staat van budgettaire crisis. Dit zowel in de vorm van transfers als gezamenlijke obligaties, waardoor Vlaanderen aan hogere tarieven moet lenen.

Dat is het zowat, in een notendop.

Dan nu het terrein van de big boys. De activa van Dexia zijn 180% van het Belgische BNP. Hoe kan dat? Omdat de financiële markten de reële economie ongeveer de afgelopen 20 jaar overtroffen hebben. De communautaire situatie betreft tenminste nog het garanderen van sociale zekerheid, werkgelegenheid, inkomen etc. Maar dat alles wordt natuurlijk genegeerd door de wereld waar we in leven, die van het financiële kapitalisme, waarvoor 'Wallonië' nog slechts uit papiertjes met andermans schulden bestaat. Schulden aangegaan op basis van financiële zeepbellen, hetgeen betekent dat na het uiteenspatten van die bellen, de toenmalige waarde vrijwel nooit meer behaald wordt (zo zal het ongeveer tot 2050 duren vooraleer Ierse huizen terug naar hun pre-crash niveau geklommen zijn).

Dexia heeft een groter dan gemiddelde blootstelling aan zulke af te schrijven verliezen (lees: Griekenland), wat met het financiële klimaat van de laatste jaren tot steeds grotere herfinancieringsproblemen heeft geleid. De chronologie van dit sneeuwbaleffect zou heel wat sexy afkortingen met saaie uitleg vragen (CDS, EFSF, LIBOR, EURUSD, SPV, FRBNY, BFSR...), laten we het dus als volgt samenvatten: Dexia heeft alle mogelijke middelen uitgeput en is zich sinds dit jaar aan het financieren met ultrakorte termijnclausules (en zelfs daar is geen interesse meer voor).

Volgende stap: nationalise ... oh nee, wacht, dat mag niet van privatiseer-happy Europa! Goed, opdelen dan! Dexia wordt dus opgedeeld in een 'goede' (dat zal wel!) en een 'slechte' bank (en die laatste krijgt staatsgaranties). Kan België zich dat veroorloven? Tja, 'relatieve gezondheid' noemt men dat, de Belgische staatsschuld is nog altijd 60% (!) minder dan die van Dexia. En voor de wijsneuzen, ja, ik weet dat dit een kromme vergelijking is, maar foefjes zoals 'bilateral netting' werken slechts zolang er geen schakel wegvalt. Dus hou jullie niet voor de gek, alsjeblieft.

In de financiële sector fluistert men al een paar maanden stiekem over de BIG PIS, zijnde de PIIGS + België. Iedereen wist dat dit er aan zat te komen; het was té stil rond België, dat zichzelf wijs maakte eerst andere katten te moeten geselen (zelfs al zijn die katten stokoud en reeds halfdood gegeseld). En nu dus de grote implosie. Afgelopen vrijdag was iedereen over de financieringswet bezig, maar dat de explosie van de CDS van België (een soort barometer van hoeveel kans er is dat een land bankroet gaat) tegelijk het einde van Dexia in de komende weken zou aankondigen, dat besefte iedereen, al durfde niemand het te zeggen.

Terug naar de stelling aan het begin van dit artikel. Het komt erop neer dat België een entiteit gaat rechthouden die groter is dan zichzelf en ook relatief meer schulden heeft. Ierland heeft dit ook gedaan in 2008, maarrrr ... Ierland had wel geen schulden destijds! Nu wel natuurlijk, véél schulden. Dus vraag je maar eens af of de + 7 miljard besparingen volgend jaar de paar honderd miljard potentiële garanties, de al even grote schuldenberg die er nu al is én de gigantische stapel van nog steeds verborgen lijken in de kast zullen helpen in de ogen van de wereld. En dat de mening van de wereld er wel degelijk toe doet en België niet het eiland is dat sommigen ervan maken, dat zullen we zien wanneer België zelf liquiditeitsproblemen krijgt, voor een groot deel door de overenthousiaste gemeenten (allemaal schuldenaar bij Dexia) gedragen, gevolgd door een verplicht rondje vernietig-je-land met het IMF (een eerste voorspelling). Noch Wallonië, noch Brussel, noch Vlaanderen zullen hieraan ontsnappen. België gaat imploderen zonder dat vlaggengezwaai daarvoor nodig zal zijn. Het hele land zal als het 'Griekenland aan de Maas' bestempeld worden en er iets niets wat daar aan te doen valt. Vergelijk dat met de communautaire kwesties en het hele Vlaanderen-Wallonië-verhaal lijkt plots op niet meer dan peanuts voor iedereen die niet op Italianen in ballententen staat te smijten.

Hoe is het zo ver kunnen komen?

Ten eerste: banken werden aangezet om zich internationaal uit te breiden (door de EU). Zo zijn we Fortis verloren aan de ABN AMRO-kwestie en nu verliezen we Dexia aan de soevereine schuldencrisis en haar geïnduceerde expansiedrang in Turkije (dat zwaar lijdt onder de Griekse crisis).

Ten tweede: banken kregen hier een middel voor van de EU, de Euro. Na een paar jaar euforische marktinflatie is er nu een veel te kleine en onwillige ECB (de NBB is niet meer dan een museum), onder de knoet van Deutschland (en Dexia is voor hen Frans, dus je kan hun reactie al verwachten).

Ten derde: banken mochten vriendjes worden met de Verenigde Staten, we weten allemaal hoe dat afgelopen is.

Ten vierde: heel veel meer, maar dit zal wel volstaan.

En nu zit België geketend door Europese dictaten: geen eigen monetair beleid, beperkte bewegingsruimte (zonder eerst privatiseringen en sociale afbraak door te voeren), geen reserves ... en een bevolking die nu heel snel en heel pijnlijk zal ondervinden wat dit concreet zal inhouden.

De ultraliberale euronationalisten van de N-VA bieden hier geen oplossing, dat zal meteen duidelijk worden. Het 'nieuwe' economische programma van het VB lijkt van een andere planeet te komen (en is toch niet van belang zolang Filip Dewinters fantasiewereld maar prioriteit krijgt). Dit zal de omnipotente halfgoden van de N-VA electoraal doen imploderen (tweede voorspelling) en de socialisten, vooral klein-links, zullen boomen (derde voorspelling).

Is er een alternatief? Ja, een dat precies dit voorspeld heeft, een dat weet wat de vreemde elites binnenkort met België zullen doen, een dat weet wat de daaropvolgende marxistische opgang zal inhouden... Een alternatief dat dit alles voorspeld heeft, oplossingen voorgesteld heeft en daar nu voor vervolgd wordt! Wij waarschuwen voor het internationale kapitaal, wij waarschuwen voor een extensie van de marxistische sirenenzang (gevaarlijk om te onderschatten, naïef om mee te sympathiseren) ... wij waarschuwen voor alles wat zeer binnenkort een zeer pijnlijke waarheid zal worden.

En wij zijn de slechteriken?!

We hebben nog een kans: nationaliseer Dexia, schrijf een ontruimingsbevel uit en geef de Europese instellingen in Brussel 48 uur om het land te verlaten, voer een eigen munt in en devalueer die, sluit de grenzen en richt een internationaal tribunaal voor financieel terrorisme op. Het zal op termijn minder schade aanrichten dat wat ons nu boven het hoofd hangt. Wie dat nu niet wil beseffen spreken we in 2014 wel, maar dan zal het te laat zijn (voorspelling vier).

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter