Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Artikels Displaying items by tag: duitsland

Monday16 July 2018

Thursday, 15 October 2015 09:21

Sociologie van het populisme

Noot van de vertaler: voor de rest van dit (radio-)interview kunt u op “Lees meer” klikken.

[Peter] KapernZegt u nu, meneer Bude, dat er een punt bestaat waarop de systeemkritiek die u vastgesteld en omschreven hebt ook voor het systeem gevaarlijk kan worden?

[Heinz] Bude: Ze kan gevaarlijk worden als ze aansluiting vindt bij diegenen over wie we nu helemaal niet gesproken hebben, en die een soort nieuwe klasse van werkende armen [neue Proletarität, n.v.d.v.] in de Duitse maatschappij vormen. Ik zou hen het proletariaat van de diensteneconomie noemen. Dat zijn de mensen die uw pakketten aan huis bezorgen. Zij hebben het gevoel dat hun prestaties niet opwegen tegen het geld dat ze maar verdienen en de sociale erkenning die ze maar krijgen. Dat zijn meestal mensen die niet stemmen, die zich helemaal niet voor politiek interesseren. Als zij zich verbinden met de ontgoochelden en verbitterden uit de middenklasse van de Duitse maatschappij en in feite de boodschap meekrijgen dat ons een verkeerd beeld van de Duitse maatschappij wordt voorgehouden, dat we géén sterke maatschappij zijn, dat we géén uiterst succesvolle maatschappij zijn, maar wel een maatschappij die mensen beledigt en met voeten trapt, en als zich dan een autoritaire rebel, zoals ik hem juist genoemd heb, als spreekbuis aandient – “ik spreek voor jullie en ik weet waar het op staat” – dan vrees ik dat er een potentieel is van zeker 25%, wanneer men het proletariaat van de diensteneconomie zou meerekenen. Iets van dezelfde omvang als het Franse Front National.

Bron: Deutschlandfunk

Published in Translated
Wie durft nu nog te beweren dat grootkapitaal en immigratielobby niet dezelfden zijn?
 

“Sommige mensen denken dat immigratie de toekomstperspectieven van een land in gevaar brengt. Ik ben overtuigd van het tegengestelde. Meer dan 800.000 mensen die onze hulp nodig hebben opnemen, is ongetwijfeld een Herculesopdracht voor Duitsland. Maar in het best-case-scenario kan het ook een fundament vormen voor het volgende Duitse economische mirakel - net als de miljoenen gastarbeiders waren voor ons economisch mirakel in de jaren 1950 en 1960”

Dieter Zetsche

De bondgenoten van het grootkapitaal zijn vandaag de linkse tot extreemlinkse partijen en bewegingen. Links treedt daarbij voor het grootkapitaal op als een soort “Sturmabteilung” in zijn poging om de huidige (en vroegere) massa-immigratie door de strot van de bevolking te kunnen blijven duwen. In Duitsland schrikt links er zelfs niet voor terug om grof geweld te gebruiken: gepleegd tegen nationalisten en gedoogd (lees: aangemoedigd) door de neoliberale (maar in feite pre-communistische) staat.

De pers doet haar beurt als “Propagandaministerium” van het kapitalistische en het neoliberale regime, de kapitalist van Mercedes zegt het zelf: wij zullen als bedrijf één miljoen euro aan het blad Bild ‘geven’ om zo de propaganda voor de invoer van mensen te ondersteunen. Reclame voor mensensmokkel, zo zou men deze geldelijke steun van het grootkapitaal kunnen noemen (wat het ook is). En het kapitaal doet dat niet uit “menslievendheid”, vergis je niet. Daimler zal die één miljoen euro aftrekken van de belastingen (als gemaakte onkosten). Wat er in feite op neerkomt dat de staat – via de belastingen die door de (autochtone) bevolking worden betaald – voor de propaganda van het kapitaal mag opdraaien. Het “volk” betaalt zo nog maar eens voor zijn eigen onderdrukking en voor de bezetting van het eigen land. Zoals de bezette volkeren dat deden voor Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Daarom zijn vandaag alle vroegere ideologische analyses van paradigma veranderd. De oude hebben door de immigratietsunami hun waarde en betekenis verloren. Alle vroegere positiebepalingen van partijen en bewegingen zijn nu veranderd (of zullen moeten veranderen). Waar links zich vroeger antikapitalistisch opstelde, zo is het vandaag verzeild geraakt in de armen van de meest neoliberale kapitalistische fractie van de burgerlijk elite. Waar links zich vroeger antikolonialistisch opstelde, zo is het vandaag aanhanger van een nieuw, maar virulenter kolonialisme, met name het soort dat arbeidskrachten en intellectuele grondstoffen (asielzoekers) naar hier helpt verslepen. Een nieuwe vorm van slavenhandel, waarbij de allochtone slaven uiteindelijk op hun beurt de autochtonen van de immigratielanden tot slaven zullen maken. Dat is twee keer winst voor het grootkapitaal.

Maar ook “nationalisten” moeten andere paradigma’s ontwikkelen in hun strijd om het behoud van volk en staat. Eerst en vooral moet de nationale strijd een antikapitalistische strijd worden (zijn). Daardoor kunnen partijen als het Vlaams Belang (en in nog grotere mate de N-VA) vandaag niet meer als “nationalistisch” worden omschreven. Er is geen volksnationalisme meer mogelijk in de huidige fase van het kapitalisme. Dat wás ooit zo, maar het kapitaal is die fase voorbij. Dus moet een nationalist zich aanpassen en nieuwe analyses maken.

Dit is allemaal geen zaak van klein belang of van een houding van “we zijn toch allemaal van dezelfde idee”. Neen, het gaat veel en vele malen dieper en verder dan dat. Daarom zijn er bewegingen en partijen nodig die vanuit een ‘grass-roots-positie’ handelen, vanuit het volk en de basis organiseren, zo nieuwe analyses maken en strijdmethoden ontwikkelen. Tegen het neokolonialistische kapitaal dat voorstander is van massa-immigratie, tegen zijn (extreem)linkse collaborateurs die ons volk verraden. Het verenigde anti-proletariaat zeg maar, om het even in marxistische termen uit te drukken.

Wij strijden voor een volksstaat, waarin sociale welvaart samengaat met het “ondernemen” op een solidaristische, corporatieve leest. Wij zijn voor nationale onafhankelijkheid en ijveren voor volksvrede. De solidaristische beweging N-SA is een beweging die zich deze doelen stelt. Steun daarom het N-SA! Blijf niet aan de kant staan!

De bondgenoten van het grootkapitaal zijn vandaag de linkse tot extreemlinkse partijen en bewegingen. Links treedt hierbij voor het grootkapitaal op als “Sturmabteilung” (SA) in zijn poging om de huidige (en vroegere) massa-immigratie door de strot van de bevolking te kunnen blijven duwen. In Duitsland schrikt links er zelfs niet voor terug om grof geweld te gebruiken: gepleegd tegen nationalisten en gedoogd (lees: aangemoedigd) door de neoliberale (maar in feite pre-communistische) staat.

En de pers doet haar beurt als “Propagandaministerium” van het kapitalistische en het neoliberale regime, de kapitalist van Mercedes zegt het zelf: “wij zullen als bedrijf 1 miljoen euro aan het blad ‘Bild’ ‘geven’ om zo de propaganda voor de invoer van mensen te ondersteunen”. Reclame voor mensensmokkel, zo zou men deze geldelijke steun van het grootkapitaal kunnen noemen (wat het ook is). En het kapitaal doet dat niet uit “menslievendheid”, vergis je niet. Daimler zal die één miljoen euro aftrekken van de belastingen (als gemaakte onkosten). Wat er dus in feite op neerkomt dat de staat – via de belastingen die door de autochtone bevolking worden betaald – voor de propaganda van het kapitaal mag opdraaien. Het “volk” betaalt zo nog maar eens voor de eigen onderdrukking en voor de bezetting van het eigen land. Zoals de bezette volkeren dat doen (of gedaan hebben) voor Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

 

Daarom zijn vandaag alle vroegere ideologische analyses van paradigma veranderd. De oude hebben – door de immigratietsunami – hun waarde en betekenis verloren. Alle vroeger positiebepalingen van partijen en bewegingen zijn nu veranderd (of zullen moeten veranderen). Waar links zich vroeger antikapitalistisch opstelde, zo is het vandaag verzeild geraakt in de armen van de meest neoliberale kapitalistische fractie van de burgerlijk elite. Waar links zich vroeger antikolonialistisch opstelde, zo is het vandaag aanhanger van een nieuw, maar virulenter kolonialisme, met name het soort dat arbeidskrachten en intellectuele grondstoffen (asielzoekers) naar hier helpt verslepen. Een nieuwe vorm van slavenhandel, waarbij de allochtone slaven uiteindelijk op hun beurt de autochtonen van de immigratielanden tot slaven zullen maken. Dat is twee keer winst voor het grootkapitaal.

 

Maar ook “nationalisten” moeten andere paradigma’s ontwikkelen in hun strijd om het behoud van volk en staat. Eerst en vooral moet de nationale strijd een antikapitalistische strijd worden (zijn). Daardoor kunnen partijen als het Vlaams Belang (en in nog grotere mate de N-VA) vandaag niet meer als “nationalistisch” worden omschreven. Er is geen volksnationalisme meer mogelijk in deze fase van het kapitalisme. Dat was ooit eens zo, maar het kapitaal is deze fase voorbij, dus moet een nationalist zich aanpassen en nieuwe analyses maken.

 

Dit is allemaal geen zaak van klein belang of van een houding van “we zijn toch allemaal van dezelfde idee”. Neen, het gaat veel en vele malen dieper en verder dan dat. Daarom zijn er bewegingen en partijen nodig die vanuit een ‘grass-roots-positie’ handelen, vanuit het volk en de basis organiseren, zo nieuwe analyses maken en strijdmethoden ontwikkelen. Tegen het neokolonialistische kapitaal dat voorstander is van massa-immigratie, tegen zijn (extreem)linkse collaborateurs die ons volk verraden. Het verenigde anti-proletariaat zeg maar, om het even in marxistische termen uit te drukken.

Wij strijden voor een volksstaat, waarin sociale welvaart samengaat met het “ondernemen” op een solidaristische, corporatieve leest. Wij zijn voor nationale onafhankelijkheid en ijveren voor volksvrede. De solidaristische beweging N-SA is een beweging die zich deze doelen stelt. Steun daarom het N-SA! Blijf niet aan de kant staan!

Published in In de Media
Friday, 21 August 2015 17:12

Het grote in het kleine

Ramelow, vuile gerecycleerde SED-communist, rot op samen met uw vreemdelingenproletariaat! Te veel zuiderse warmte mag voor ons part uw dikke villa en uw dure slee in lichterlaaie zetten, maar niet Thüringen, Duitsland en de rest van Europa.

Published in In de Media
Wednesday, 19 August 2015 12:47

4GW

“De evolutie van de oorlog en het internationale recht is een ander belangrijk thema. Met de ‘humanitaire oorlogen’ waarvan we vandaag getuige zijn, veranderen oorlogen in politieacties die de soevereiniteit van de staten schenden. Zoals Carl Schmitt beschreven heeft, zijn alle traditionele onderscheiden tussen frontlijn en achterland, strijders en burgers, reguliere en irreguliere troepen, politie en leger, buitenlandse en binnenlandse politiek langzamerhand opgeheven.
 
In een tijd waarin de ‘hete vrede’ de ‘koude oorlog’ afgelost heeft, verdwijnt uiteindelijk de grens tussen oorlog en vrede: wanneer de wapens zwijgen, wordt de oorlog met propaganda en ‘heropvoeding’ voortgezet. Men verliest zelfs uit het oog dat het doel van de oorlog vrede is.”

Bron: De Benoist, A. (2011), Die Aktualität Carl Schmitts, Sezession 42, p. 15.

Published in Translated

In de Bezettings-, euh, Bondsrepubliek Duitsland (BRD) hebben Duitse of, beter gezegd, anti-Duitse antifascisten tegen een herdenkingsmars naar aanleiding van de jaarlijkse Al Quds-dag betoogd. Al Quds-dag of Jeruzalem-dag is een herdenkingsdag op het einde van de Ramadan die na de Iraanse Revolutie is ingesteld en thans vooral in de Islamitische Republiek Iran, bij de Libanese Hezbollah alsook sji'itische moslims wereldwijd wordt herdacht.

De Duitse antifascisten, die reeds langer dan vandaag bekend staan als een soort extreemlinkse neoconservatieven, steunen nagenoeg elke "militaire interventie" (lees: oorlog) van "het democratische Westen" alias "de internationale gemeenschap" (lees: de NAVO, de VS, hun EU-vazal en de zionistische entiteit "Israël") tegen de rest van een als achterlijk (want niet-westers, -verlicht of -liberaal) beschouwde wereld, in het bijzonder de Arabische. Vanuit een, zeg maar, links-racistisch, neokolonialistisch of occidentalistisch gedachtegoed hebben zij een hartsgrondige hekel aan de opkomende multipolaire wereldorde waarin niet langer sprake zal zijn van een westerse alleenheerschappij (gebaseerd op een stilzwijgend pact tussen liberaal-democraten en verburgerlijkte marxisten). Als een logisch gevolg van dit wereldbeeld hekelen deze zelfverklaarde anti-Duitsers eveneens de sympathie die hun voormalige linkse kameraden en andere politieke activisten (bijv. autonome nationalisten en nationale socialisten) hadden en hebben voor de strijd van onderdrukte volkeren in de zogenaamde Derde Wereld (het begrip op zich is alweer een uitdrukking van liberaal occidentalisme).

Als consequente vooruitgangsdenkers - de moderniteit vormt in feite één ideologische familie - zien deze antifascisten de strijd voor de rechten van bijvoorbeeld de ontheemde en bezette Palestijnen (of het gelijkaardige lot van de Duitse Heimatvertriebenen) als iets regressiefs, een zaak uit het verleden. In naam van de Vooruitgang, zo stelden Karl Marx en Friedrich Engels in hun tijd al, zouden nu eenmaal bepaalde (alle?) volkeren uit de geschiedenis en van de aardbodem moeten verdwijnen. En zo brengt een perverse vorm van dialectiek de anti-Duitse marxisten er vandaag toe om de Pax Americana als "vooruitgang" te aanvaarden. Alle vazallen (BRD en EU) en bondgenoten van de Amerikanen (Israël) zijn zodoende ook de hunne. En naarmate de Amerikaanse "Vrede" meer en meer onder druk komt te staan van opkomende niet-westerse landen die gelijkberechtiging eisen (net zoals een bekende rijkskanselier en leider van het Duitse volk dat eiste na de opgelegde "Vrede" van Versailles), reageren de vredes- of, beter gezegd, ordehandhavers van de Pax Americana steeds gewelddadiger. En met hen ook hun hulptroepen, de straatvechters en stadsterroristen van de Duitse Antifa. Nu echter niet alleen Syrië en Iran in de vuurlijn liggen, maar de VS ook nog eens druk beginnen uit te oefenen op de EU om Hezbollah als terroristische organisatie in de ban te doen, grenst de houding van de anti-Duitsers tegenover Al Quds-dag (om nog te zwijgen over het Palestijnse volk) aan het misdadige. Zij dragen door hun acties - om het met politiek-correcte nieuwspraak te zeggen - systematisch bij tot het scheppen van een klimaat van haat en onverdraagzaamheid, wat uiteindelijk tot doel heeft oorlog en volkerenmoord te ontketenen in een ander land (Iran).

Hier (nog) een voorbeeld van het vooruitgangsdenken in zijn marxistisch-genocidaire variant uit een artikel van Friedrich Engels, geschreven naar aanleiding van de Hongaarse opstand in 1848:

Die ganze frühere Geschichte Östreichs beweist es bis auf diesen Tag, und das Jahr 1848 hat es bestätigt. Unter allen den Nationen und Natiönchen Östreichs sind nur drei, die die Träger des Fortschritts waren, die aktiv in die Geschichte eingegriffen haben, die noch jetzt lebensfähig sind - die Deutschen, die Polen, die Magyaren. Daher sind sie jetzt revolutionär. Alle andern großen und kleinen Stämme und Völker haben zunächst die Mission, im revolutionären Weltsturm unterzugehen. Daher sind sie jetzt kontrerevolutionär.

[...] 

Ein slawisches Volk, dem die Freiheit lieber ist als das Slawentum, beweist allein dadurch seine Lebensfähigkeit, sichert sich schon dadurch seine Zukunft.

[...]

Es ist kein Land in Europa, das nicht in irgendeinem Winkel eine oder mehrere Völkerruinen besitzt, Überbleibsel einer früheren Bewohnerschaft, zurückgedrängt und unterjocht von der Nation, welche später Trägerin der geschichtlichen Entwicklung wurde. Diese Reste einer von dem Gang der Geschichte, wie Hegel sagt, unbarmherzig zertretenen Nation, diese Völkerabfälle werden jedesmal und bleiben bis zu ihrer gänzlichen Vertilgung oder Entnationalisierung die fanatischen Träger der Kontrerevolution, wie ihre ganze Existenz überhaupt schon ein Protest gegen eine große geschichtliche Revolution ist.

So in Schottland die Gälen, die Stützen der Stuarts von 1640 bis 1745.

So in Frankreich die Bretonen, die Stützen der Bourbonen von 1792 bis 1800.

So in Spanien die Basken, die Stützen des Don Carlos.

[...]

Der nächste Weltkrieg wird nicht nur reaktionäre Klassen und Dynastien, er wird auch ganze reaktionäre Völker vom Erdboden verschwinden machen. Und das ist auch ein Fortschritt.

En terwijl de "Antifanten" Hezbollah als een zogenaamd sektarische en islamistische (één lettertje verschil om hun islamfobie en racisme te verdoezelen) organisatie proberen te stigmatiseren, vergeten ze er natuurlijk bewust bij te zeggen dat Hezbollah al jaren geleden een bondgenootschap heeft gesloten met de beweging rond generaal Michel Aoen, het boegbeeld van de christelijk-maronitische Libanezen. Elke religie kent overigens haar traditionele orthodoxie, het sji'isme en het soefisme zijn voorbeelden daarvan in de islamitische wereld (zoals het katholicisme en de orthodoxie dat zijn in de westerse wereld). Maar in plaats daarvan kiezen de anti-Duitsers en andere neoconservatieven voor een trouweloos verstandshuwelijk met Saoedische wahabieten (het wahabisme is een 18de-eeuwse nieuwlichterij) en Amerikaanse, bijbelvaste protestanten. Het protestantisme is op zijn beurt weer een 16de-eeuwse nieuwlichterij, maar dan wel een die in de VS nooit opgehouden is (cf. mormonisme of de sektarische Pinksterbeweging). De Duitse antifascisten nemen de spreekwoordelijke Amerikaanse hond er graag met al zijn vlooien bij. En als ze tegen het Duitse nationaalsocialisme of, beter gezegd, het Europese fascisme zijn, is dat niet omdat ze tegen de (vermeende) misdaden ervan of de oorlog op zich zijn, maar simpelweg omdat ze Duitsland en Europa haten.

Een van de voormalige boegbeelden van de anti-Duitse Antifa, Jürgen Elsässer, verdedigt nu standpunten die als links-nationalistisch of links-populistisch (en anti-imperialistisch) kunnen worden bestempeld.

Published in Artikels

 

 

Toen wij over het einde van de Eurozone spraken in 2007, werden wij als onnozelaars neergezet. Maar inmiddels gelooft iedereen dat Griekenland eruit moet/zal stappen. Kijk eens wat voor een invloed wij hebben! Grapje natuurlijk, de reden dat iedereen deze mening nu toch is toegedaan, dat hebben wij te danken aan onze eigenste eurocraten, bankiers, politici en ministers. En wanneer de vos de passie preekt...

Dan kijken wij naar Duitsland. De Duitse minister van financiën (dat land dat exclusief voordeel haalt bij de Euro) heeft aangekondigd dat exit Griekenland heus niet zo'n paddenstoelwolk zal zijn. Volgens SchaEUble is iedereen al voorbereid op die olijvenvreters uit te wuiven, dus kunnen we er net zo goed werk van maken.

Maar niet iedereen is die mening toegedaan. De baas van het EFSF, Regling (wij verzinnen die namen echt niet), vreest al voor zijn baan, maar dat is niet meer dan menselijk. Ratingsbureau Fitch heeft in een scenario-analyse echter aangekondigd dat bij een amputatie de ziekenboeg aangevuld zal worden met Cyprus, Frankrijk, Ierland, Italië, Portugal, Spanje, Slovenië en... België (maak daar maar eens een acroniem van)! Rinse and repeat! 

Met andere woorden, als Griekenland democratisch blijft handelen, dat betekent dan nieuwe verkiezingen, dat betekent 30% voor Syriza, dat betekent een Je-Grootje voor het huidige Trojka-akkoord, dat betekent de doodsteek voor de Griekse deadline van eind juni... En dat betekent het heronderhandelen van die akkoorden. Zodoende komen wij terug bij Duitsland, waar Merkel gisteren nog flink op haar doos kreeg. Dus kan je nagaan waarom SchaEUble (maar ook "Devil Wears Prada" Neelie Kroes et al) het hele gedoe een beetje heel erg beu is en wat blijk van Germaanse standvastigheid wil geven. Dat is de realiteit, hoewel Syriza blijft herhalen in de Eurozone te willen blijven, is dit niet meer dan een cock-tease à la Dewinter naar De Wever.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de stoelenwissel in Frankrijk, waar president "tweedekeus" Hollande ook zijn akkoordjes wil heronderhandelen. De grenzen sluiten is zo Sarkozy, maar Duitsland zou nog liever dat zien dan nog eens met die kikkers rond de tafel te moeten kevelen.

Zolang de Eurozone blijft, zal de BRD er de vruchten van blijven plukken, het is pas wanneer iedereen er tabak van krijgt dat ook zij in het vizier van de internationale markten komt. En vandaar de stelling van de week: Duitsland is Europa en alles daarrond is haar financiële bufferzone. Rest de vraag of die bufferzone (wij dus) blij zal zijn met de inval van financiële terroristen, die nu nog aan de Ouzo hangen. Dan beginnen dezelfde radertjes te draaien en verliezen wij alle steun van de financiële markten: leningen worden duurder, begrotingen stringenter, besparingen destructiever...

Wat, dacht je dat we hier al aan zaten? Men wilde ons in 2007 niet geloven, maar neem het nu eens van ons aan: die plus 4% taks op je dividend is nog maar voorspel.

De enige redding zal komen van anti-Europese krachten, maar hier in het Hol van de Leeuw (Vlaamse of Belgische Leeuw, zeur niet) hebben wij daarom de unieke Europese agenten van de N-VA.

Eens zien hoe dat de verkiezingen (en guillotinemarkt) zal beïnvloeden eens de mensen hier wakker worden met 30% minder inkomen.

Published in Blog
Sunday, 11 December 2011 14:25

De nieuwe Euro onder de loep

 

Dit weekeinde, exact 20 jaar na het Verdrag van Maastricht, werd de eurozone wakker met een nieuwe munt. Hij heet de euro, hij ziet er hetzelfde uit, maar de mechanismen zijn permanent veranderd. Wij voorspelden dat de euro in haar oude vorm met de euro(zone)top van afgelopen donderdag 8 december en vrijdag 9 december 2011 haar zwanenzang zou zingen en dat is precies wat er gebeurd is.

Daarmee zijn de spelregels dus permanent veranderd, tijd om deze Brave New World te begrijpen, hetgeen redelijk ingewikkeld was, zelfs voor mij, dus zet je even rustig neer en laten we alles van de afgelopen dagen en de komende maanden eens binnen de juiste context plaatsen.

Wat er in een notendop uit de eurotop is gekomen (klik hier voor de volledige tekst):

Alle ministers, behalve die van het Verenigd Koninkrijk, zijn akkoord met een fiscaal pact. Dit fiscaal pact betekent dat de Europese regels de nationale wetgeving mogen annuleren, als een lidstaat zich niet aan die Europese regels houdt.

Eerst waren het ook nog Denemarken, Hongarije, Nederland, Finland, Ierland, Zweden en Tsjechië die met een njet dreigden, maar de meeste draaiden binnen de 24 uur zo'n 180° om door, ehm, Merkozy's toverstokje? Niemand weet het en de landen die het nu toch eerst langs hun parlement laten gaan, moet je niet meer serieus nemen. Kijk maar naar het Finse parlement, dat de dag voor de eurotop nog gestemd had dat het ESM (Europees Stabiliseringsmechanisme) ongrondwettelijk is, maar

Published in Artikels

 

Gezien het verbod op de N-SA manifestatie in Mechelen, trok een delegatie van jonge N-SA leden naar de jaarlijkse betoging van de Duitse nationale krachten in Berlijn. Het motto van de betoging was ‘een toekomst voor ons volk’ en als jeugd met toekomstperspectief kunnen wij deze boodschap natuurlijk honderd procent onderschrijven. Net als onze Duitse leeftijdsgenoten zien wij enkel nog een toekomst in een sociaal- door een nationaal systeem. Enkel een dergelijk systeem kan onze natie nog redden van een totaal failliet, zowel cultureel als economisch. Gezien de overweldigende aanwezigheid van jongeren uit heel Europa op de betoging, kunnen wij concluderen dat een dergelijke boodschap een sterk draagvlak heeft. Zij het nu Duitsland of Vlaanderen, de huidige machtshebbers kijken neerbuigend op de oorspronkelijke bevolking, spannen geïmporteerde werkkrachten voor hun kar en aarzelen niet om vervolgens - wanneer de gevolgen niet meer uitblijven - liberale, antisociale maatregelen door te voeren. Kijk maar naar Griekenland, waar men de pensioenleeftijd optrekt van 62 naar 67 jaar!

Published in Nieuws & Pers
Tuesday, 26 October 2010 01:00

Duitse NPD bezoekt N-SA/NDP-congres!

Ingo HallerZoals u reeds kon lezen zal het N-SA/NDP-congres bezocht worden door een delegatie van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Wij zijn natuurlijk verheugd met de aanwezigheid van een partij die zich reeds vele jaren bewezen heeft in een land dat zwaar gebukt gaat onder politieke repressie. Spijts woelige paden, is de NPD is er altijd in geslaagd om mandatarissen te laten (her)verkiezen in deelstaatparlementen en lokale raden. De ervaringen die hierbij zijn opgedaan zijn zeer relevant voor de uitbouw van N-SA/NDP. Onze dank gaat dan ook uit naar hun belangstelling en medewerking.

Kopman van de delegatie is niemand minder dan Ingo Haller (NPD Düren). Haller is sedert vele jaren trouw lid van de NPD en schopte het tot in het partijbestuur. Ook is hij reeds enkele jaren verkozen in de gemeenteraad van Düren en wist daar een solide regionale werking uit te bouwen. Zijn grootste wapenfeit blijft voor militanten de jaarlijkse treurmars voor de vermoorde Kevin Plum uit Stolberg.

Kortom, wees zaterdag van de partij voor in de ervaringen en visie van deze man te kunnen delen. Op 37-jarige leeftijd is de heer Haller een icoon geworden en zeker nog niet aan het einde van zijn Latijn!

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter