Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Artikels Displaying items by tag: china

Monday28 May 2018

 

Het vroegere Rhodesië is in ons land het meest gekend voor de televisiereeks 'Allez allez Zimbabwe', maar de trieste realiteit in dit land is meer dan een televisiereeks waard. Hoe is het zo ver kunnen komen in wat ooit een van de meest welvarende landen van Afrika was? Hoe komt het dat de levensstandaard zo laag is in een land dat geleid wordt door een zelfverklaarde marxist?

Ondergetekende heeft het land bezocht tijdens zijn vakantie en deelt graag zijn ervaringen.

Borders and Nations

Menige linkskapitalistische rakker zou bij het binnenrijden van Zimbabwe al een hartaanval krijgen, aangezien het land beschikt over, jawel, een grenscontrole! Men kan het land niet binnen zonder visum. Als men in Europa oproept tot het opheffen van de Schengenverdragen, dan is men direct klaar voor American History X, maar in zowat het hele Afrikaanse continent zijn er zeer strenge grenscontroles en vlieg je bij overtreding al snel in de gevangenis. Waarom horen we onze 'linkse' vrienden hier nooit over?

No Borders - No Nations, niet van toepassing op Afrika?

Analfabetische politie = marxistische jobcreatie

Eenmaal de grens over wacht u na enkele kilometers al snel een nieuwe verrassing. Na uren tijd te hebben verspeeld aan een douane (die van veel kan worden beschuldigd, maar niet van grote efficiëntie of werklust) volgt een eerste politiecontrole. In een land waar vier op de vijf mensen werkloos zijn, zijn zoveel veiligheidsjobs natuurlijk meer dan nodig. Meer dan zes dienaars van de wet waren nodig om een internationaal rijbewijs te ontcijferen, nochtans niet geschreven in hiërogliefen.

Allemaal goed en wel, we zijn tenslotte op zoek naar avontuur en het mag dan wel eens wat minder strikt dan in Europa. Maar één ding kan ik u garanderen: na kennisgemaakt te hebben met de Zimbabwaanse politie knuffelt u de eerstvolgende man in het blauw die u een boete geeft vanwege te snel rijden.

Emigratie

In Europa loopt de autochtone bevolking reeds jaren terug, in Afrika is het omgekeerde waar. Waar je ook komt in Zimbabwe, de straten zien er zwart van het volk. Toch zijn er momenteel meer Zimbabwanen die buiten dan binnen Zimbabwe wonen. Officiële cijfers zijn er niet, maar algemeen wordt aangenomen dat er in Zuid-Afrika alleen meer dan vier miljoen Zimbabwanen actief zijn op de arbeidsmarkt. De mensen die de economische crisis ontvlucht zijn, lijken hun land definitief de rug toegekeerd te hebben. Herinner u trouwens de massale rellen die uitbraken in Zuid-Afrika na deze grote uittocht. Zimbabwaanse arbeiders werden door hun Zuid-Afrikaanse collega's aangevallen en zelfs in brand gestoken. Ook hier was van enige 'internationale solidariteit' geen sprake.

Democratie?

De vervalste verkiezingen van 2008 waren een zoveelste triest dieptepunt in de geschiedenis van 'de Republiek van Zimbabwe'. Oppositieleider Tsvangirai was de eigenlijke winnaar, maar Robert Mugabe trok samen met het leger het laken naar zich toe en riep zichzelf onterecht uit tot de winnaar van deze schertsvertoning. Tot op de dag van vandaag regeert hij met harde hand over Zimbabwe en zijn Vijfde Brigade (opgeleid door de kameraden van Noord-Korea) foltert en martelt er op los.

Allemaal bedekt met de mantel van de liefde door de internationale gemeenschap, natuurlijk. Een land zoals Syrië, dat geen bloed aan de handen heeft, wordt voor veel minder gestraft. Ook opmerkelijk is die beruchte hyperinflatie (zo'n elf miljoen procent), maar eigenlijk is het zo dat Zimbabwe niet meer over een eigen munt beschikt, je kan er enkel in Amerikaanse Dollars betalen.

Anti-blank racisme

Net zoals Malema in Zuid-Afrika is Mugabe een van de grootste anti-blanke racisten op de aardbol. Dat deze landen een zwarte meerderheid hebben, is ontegensprekelijk (is ook zo vastgelegd in bijvoorbeeld de landenvlaggen van Zambia en Zimbabwe, beeld u in dat wij hetzelfde zouden doen), maar de blanke minderheid is eigenlijk Afrikaanser dan Mugabe en Malema zélf. Tenslotte zorgen de Boeren in Zuid-Afrika en Namibië al meer dan tweehonderd jaar voor de welvaart.

Waarom is samenleven in Namibië dan wel mogelijk (zoals ik kon vaststellen) en in Zimbabwe niet? Waar is het ene racisme gestopt en het andere begonnen?

Chinese 'solidariteit'

China is, zoals algemeen geweten, momenteel de grote speler in Afrika. Van Soedan tot Zuid-Afrika, overal drukken zij hun belangen door. Over de pragmatische modus operandi van China heb ik het al eens gehad. Het is zeer aantrekkelijk voor de Afrikaanse elites (zowel zakelijk als ideologisch) om met hen samen te werken, zeker vergeleken met de postkoloniale arrogantie van het Westen (cfr. Kony).

Maar is dit internationale solidariteit in de praktijk? Ja ja, de zwarte arbeiders worden onderdrukt en moeten werken in erbarmelijke omstandigheden die meermaals geleid hebben tot sociaal conflict en rellen. Zo werd er vorige week nog een Chinese werfleider doodgeschoten in Zimbabwe na hevige protesten voor meer loon en sociale bescherming.

Vrij hypocriet om enerzijds (terecht) de Europese kolonisering af te wijzen, maar anderzijds de nieuwe kolonisering door Chinese onderdrukkers een vrijgeleide te geven. Panafrikaanse nationalisten zoals Kemi Seba kunnen hier ook van meespreken. Maar hou het stil, want die bestaan niet volgens links en de mainstream-media.

Conclusie

Sinds het einde van de kolonisering is Afrika er zeker niet op verbeterd. Corruptie, onbekwame bestuurders, etnische conflicten, plaasmoorden ... de lijst is oneindig. Afrika is qua grondstoffen ontegensprekelijk het rijkste continent ter wereld, maar haar bevolking is de armste.

Deze situatie is onhoudbaar, Afrika moet eindelijk zijn eigen koers gaan varen, een Afrikaans-nationale koers. Men moet westerse én Chinese bloedzuigers de deur wijzen en daarvoor moet men juist stoppen met de opjutting tegen de onschuldige Boeren. De corruptie moet worden aangepakt en de winning uit grondstoffen (olie, goud...) moet eindelijk ten goede van het volk komen, de blanke in Afrika is daar niet schuldig aan. De weinige overgebleven Europeanen in Afrika kunnen hierbij juist van onschatbare waarde zijn.

Het is te hopen dat de Afrikaanse bevolking dit beseft en zich niet meer laat ophitsen door uitschot zoals een Mugabe of een Malema.

Op naar een nieuw Afrika!

Published in Artikels

 

De PVDA (en dan vooral haar voorzitter) wordt door de burgerij al een tijdje gepromoot als verstandige mensen die een valabel alternatief naar voren schuiven dat, gepaard met gerechtvaardigde kritiek op de crisis, het erkennen waard is.

Daarbij is het voor de liberale en internationalistische fractie van de burgerij belangrijk dat de PVDA, naast een bondgenoot ter uitbreiding van de immigratie, ook en vooral een fanatieke bondgenoot is tegen elke vorm van nationalisme.

De aan het buitenland verkochte elite (de EU-transnationalisten) kunnen dus rekenen op de steun van de communisten op twee van de belangrijkste domeinen die hun winstmaximalisaties moeten garanderen. Lage lonen door een surplus aan werkkrachten en een transnationale afzetmarkt voor haar producten.

Dat de voorzitter van de PVDA daarbij soms kemels schiet en ronduit contradictoire en onsamenhangende oplossingen naar voren schuift, dat is daarbij van geen tel. Neem nu de eis van de PVDA voor het nationaliseren van banken. Wie gaat die banken nationaliseren en van wie worden ze eigendom? De nationale staat en het volk van die nationale staat, zo zou je toch zo denken.

En als je beroep doet op de nationale staat en het volk van die nationale staat dan heb je toch nationalisme?

Maar zo ziet de PVDA dat niet, of zo wil ze dat niet zien, want het gevaar bestaat dat er  dan een deel van haar kleinburgerlijke achterban uit de intellectuele middenklasse zou afhaken. En belangrijker nog, dan zou een deel van de machtselite de partij niet meer als een bondgenoot zien om haar transnationale Europese belangen mee te verdedigen.

Nochtans zijn de erfgenamen van het maoïsme zich maar al te bewust van het feit dat communisten, als het hen past, niet terugdeinzen voor enige nationalistische reflexen.

In de publicaties van de partij worden de banden met China en het vroegere maoïsme niet meer nadrukkelijk in de kijker gezet. Deels omdat het een band zou blootleggen met een land dat wat kolonialistische uitbuiting betreft elke verbeelding tart. En verder omdat het een duidelijk voorbeeld is van het protokapitalisme van de communistische voorhoede en de corrruptie die het genereert.

Maar ook omdat de partij de geschiedenis graag naar de hand zet (lees: vevalst) of liever verzwijgt.

De PVDA wil dan ook niets meer geweten hebben van het feit dat de communistische partij en de latere grote roerganger Mao in de jaren '20 van de vorige eeuw een tijd lang functionaris geweest is van de ultranationalistische beweging Kuomintang (KMT) van oprichter Sun-Yat Sen.

De Communistische Partij van China moedigde zelf het dubbellidmaatschap van de KP en de KMT aan. Zo had de KP zeven afgevaardigden in het "centraal uitvoerend comitée" van de KMT en had Mao een directeursfunctie aan het door de KMT geleide Boerenopleidingscentrum.

Maar volgens Peter Mertens leidt nationalisme steeds tot rascisme en fascisme, dat is een beetje een rare gedachtensprong. Want als dat echt zo is, wat moeten we dan denken van de Chinse communisten waar de partij zulke goede banden mee heeft?

En wat moeten we dan denken van de PVDA zelf?

Zijn zij dan cryptofascisten?

Voor mij is dat niks nieuws.

Maar voor de burgerlijke aanhang en voor de vele komieke zielen uit de amusementswereld die als  democratische voorvechters dienst doen op lijsten van de PVDA moet dat toch even schrikken zijn.

Stel je voor, daar sta je dan te blinken op een verkiezingslijst van de PVDA. Eentje vol  met rode cryptofascisten, verkleed als clowns met rode neuzen.

Rood, zoals het bloed van de miljoenen arbeiders, systematisch vermoord onder het communisme.

Published in Artikels
Wednesday, 16 May 2012 09:38

Het einde van de Chinese groei

Even op een rijtje zetten hoe het groeimodel van China werkt:

Export afgewerkte producten groeit => Import grondstoffen groeit => Positieve overschotten op de handelsbalans => Vrije cash flow => Genoeg geld voor interne marktontwikkeling => Volledige steden uit de woestijngrond stampen om de aannemers mee bezig te houden => Welvaart stijgt => Afzetmarkt westerse luxegoederen groeit.

Prachtig systeem! Wat kan daar nu mee misgaan! Wel, als de wereldeconomie aan de Nux Vomica zit, dan begint de vraag naar Chinese producten ook te kwakkelen. Dus:

Export stagneert => De overschotten op de handelsbalans worden tekorten => Minder geld in overschot => Vrije cash flow neemt af => Kredietlijnen voor onnodige projecten worden strenger => Minder projecten => Import grondstoffen neemt af => Aannemers gaan zich vervelen => Welvaart stagneert => Afzetmarkt westerse luxegoederen stagneert.

En aan de laatste cijfers te zien, zitten we zo onderhand aan dit keerpunt.

Tot dusver volgt iedereen, maar wat betekent dit nu voor de toekomst? Een harde landing voor de Chinese economie? Niet zo snel, China zit nog niet aan een 'credit bubble', maar de olievlek is zichtbaar in diepte en breedte aan het uitdeinen (het is moeilijk om een spookstad of tien te verbergen).

Het groeimodel van China (zo'n +2% per maand) vereist dat de constante expansie van de exportmarkt hand-in-hand gaat met een expansie van de interne markt. Maar dat is dus de limiet aan het bereiken. Dan kan China beslissen te doen alsof er niets aan het handje is en uiteindelijk een flinke crash meemaken. Of heel Groots (alles is Groots in China) het roer omgooien.

Zolang we ons aan standaard economische theorie houden, zal China dus zelf beslissen om de groei af te remmen. En hier zit het addertje. Of beter: een kuil aan kronkelende adders.

Een communistisch land wil gerust wat kapitalistisch doen als het toch onvoorwaardelijke groei betekent, maar zal het zich aan de regels houden wanneer ze de kraan moet dichtdraaien? Volgens die regels zal China dan immers moeten privatiseren. Zo schuif je de schulden en groei af van de publieke sector en krijg je een buffer in de private. Maar zo schuif je ook de politieke macht af, eerst naar de nieuwe economische elite maar daarna ook naar het volk. Niet alleen zal de huidige politieke elite daar weinig zin in hebben, een groot deel van de bevolking heeft nog niet kunnen genieten van die grote groei en zal zich dan behoorlijk verbaal maken. En er zijn nu al genoeg rellen. Als dat balletje aan het rollen gaat, zullen we ook de roep naar 'democratisering' zien. En de grote private magnaten (die niet onder controle van de Communistische Partij zitten) gaan ook hun invloed laten gelden (kijk naar Rusland). Wie denkt dat China dit vreedzaam zal oplossen, die kent het land niet goed. Wordt nog gezellig!

Dat is de interne markt. Nog leuker is de impact voor de wereldeconomie. In dit geval zullen de grondstoffenmarkten imploderen. En dat is geen overdreven woordgebruik, de wereldwijde staalsector drijft zowat uitsluitend op Chinese vraag. En van hetzelfde voor olie, wat toevallig zal samenvallen met Peak Oil in 2015. Dat is een flinke streep door de rekening voor een hele rits landen, het complete Afrikaanse continent bijvoorbeeld.

En dan hebben we het nog niet gehad over de absurde monetaire reserves die China heeft aangelegd. Dit is een oorlogskas die doet vermoeden dat China zich inderdaad voorbereidt op een dergelijke ommezwaai, maar het heft in eigen handen wil houden. Nu al zien wij Chinese investeerders over heel de wereld, op zoek naar voet aan de grond te krijgen door investeringen en overnames. Maar als dat beleid wordt, dan zal de yuan gaan appreciëren. Het wordt dan makkelijker naar China te exporteren zou je denken, maar zij die hiertoe oproepen doen dat vanuit de logica zo een graantje van het huidige Chinese groeimodel mee te kunnen pikken. Die houden dus geen rekening met een ommezwaai en wat voor een impact dat zal hebben op de euro en de dollar. Investeerdersvertrouwen zal verschuiven naar de yuan, wat geen goed nieuws is voor de westerse schuldenbergen.

Concluderend twee dingen. Ten eerste, het bamboegordijn zal de komende jaren opgeheven worden. De rode draak ontwaakt, het gele gevaar, blabla - maar je kan je toch wel eens beginnen af te vragen hoe als landje van 11 miljoen (of straks 7 miljoen) de belangen van je volk te behartigen tegenover zo'n moloch. Iets zegt ons dat er heel wat minder handjes met de Dalai Lama zullen worden geschud.

Ten tweede, dat China er economisch nog redelijk goed voorstaat, wil nog niet zeggen dat de wereldeconomie gered is. De financiële markt is nog altijd gebroken. De Amerikaanse schuldencrisis is nog lang niet opgelost en haar imperialisme in het Midden Oosten is evenmin good for business. Oh ja, en naar het schijnt is de Europese Unie ook niet zo'n succesverhaal. Mocht de wereldeconomie volledig instorten, dan zal China zich alsnog aan een crash van haar productieve economie mogen verwachten.

En als je het ontwaken van de rode draak zorgwekkend vindt, dan moet je hem eens zien struikelen.

Published in Artikels

Hoewel het Westen in volle expansie probeert te blijven, als het moet zelfs met de Moslimbroeders en door het verbreken van internationale arrestatieverdragen, kan men zo onderhand akte beginnen nemen van de toenemende oppositie van de BRICS, met name China.

Dus wat is er waar van dat Gele Gevaar? Wel, de Currency Wars zijn niet nieuw, maar de laatste tijd lijkt het alsof de "munt" in "muntoorlog" slechts een deel van het verhaal is.

Alvorens naar Europa te kijken moeten wij echter eerst een omweg maken via...

Azië: Passieve oorlog in de Pacifische oceaan

Eerst en vooral een kleine opsomming van waar de Stars & Stripes de laatste tijd het nieuws mee haalt in het Verre Oosten:

Wel, voor de een is het de oorzaak, voor de ander het gevolg, maar China is zich de laatste tijd ook nogal thalassocratisch aan het gedragen.

Betekent dit dat schuilkelders binnenkort een goede investering worden vanwege Wereldoorlog 3? Dat (nog) niet, maar kijk eens naar Japan en Zuid-Korea. Dankzij nepbedreiging Noord-Korea blijven deze stevig in de zak van de VSA, hetgeen zich vertaalt in 'gelegitimeerde' (wat?) militaire aanwezigheid, maar ook dat de twee mee gaan in het olie-embargo op Iran. En dat brengt ons bij...

Europa: China wil ons toch oh zo graag uit de nood helpen

China is toch zo bezorgd om ons, nu dat ze haar aandeel in de Amerikaanse staatsschuld afbouwt wil China dolgraag yuans in het Europese gat pompen. Ik herhaal: China wil dolgraag yuans pompen. Lees: zij vraagt erkenning voor de Renminbi als reservemunt.

Ziet iedereen hier een mooie analogie ontstaan met de pseudo-zeeslag hierboven, gezien het huidige aandeel van de USDollar in de Europese schuldenzee?

En voor wat hoort wat, dus daar tegenover staat dat wij China als markteconomie moeten erkennen en de handelsrestricties opheffen. Alleen maar normaal, daar China de laatste jaren opvallend aanwezig is geworden op het Oude Continent en ook België wordt geviseerd.

Maarre... dat is toch oud nieuws van oktober jongstleden? Inderdaad, en dit aanbod was al van de hand gedaan door de Europese Commissarissen. Maar nu dat China niet meespeelt met de Westerse agitaties t.a.v. Syrië en het olie-embargo in Iran omzeilt, moet je weten hoe laat het is wanneer zij dat aanbod vandaag gewoon weer herhalen. Allemaal onder de mantel van de liefde, als je het wil geloven.

En dit is waar het interessant wordt. Met wat er allemaal gaande is de laatste maanden, hoeft het niet te verbazen dat China de kans aangrijpt om haar buitenlands beleid aan dat van de VSA te toetsen. En Europa dient als speelbal. Dat gaat ongeveer zo:

VSA: "Iran is slecht want bommen, Saoedi Arabië zal wel compenseren, denken wij. Jullie hebben geld nodig, onze technocraten zullen jullie wel uitleggen hoe de Euro eenzelfde succesverhaal als de USDollar kan worden. En als jullie niet ja-knikken, dan leggen wij ook sancties aan jullie op."

China: "Jullie hebben olie nodig, Iran heeft olie. Jullie hebben geld nodig, wij hebben geld. En het enige wat wij in ruil vragen zijn wat betere handelsrelaties. Klinkt goed, toch?"

Men ziet olie en schulden, maar achter de schermen vechten oude en nieuwe invloedssferen een geopolitiek spel uit. Natuurlijk is de Europese Unie een transatlantisch verbond zonder notenswaardige interne politieke oppositie, dus wij hoeven ons geen illusies te maken over plotse omwentelingen op dat vlak. Deze Westerse hegemonie staat echter wel op alle fronten onder druk. Nu dat de BRICS en met name China (en allicht met uitzondering van India) hun invloed pro-actief laten gelden, blijft het dus maar de vraag hoe lang het duurt alvorens de eerste barsten zichtbaar worden.

Conclusie

Het is makkelijk gezegd dat kiezen tussen China en de VSA het kiezen tussen de pest en de cholera is (en de PVDA is hier nu al de Chinapartij, dus voor wie een voorproefje van de cholera wil...). Maar op dit moment hebben wij toch geen soeverein beleid, Europa is de speelbal van de grote spelers en komt er hoe dan ook bekaaid uit.

Daarom blijft de centrale vraag: hoe kunnen wij respect voor onze soevereiniteit afdwingen en wie is vervolgens bereid daarin mee te gaan? Een ding is zeker, met de Europese Unie en het schiet-in-je-eigen-voet beleid zal dat niet lukken, dus over prioriteiten hoeft geen twijfel te bestaan.

Published in Artikels
Sunday, 18 December 2011 17:47

Matonge, PVDA en Chinese belangen

 

Wie sturen de protesten die in Brussel plaatsvinden naar aanleiding van de verkiezingsuitslagen in Congo? Op het eerste zicht zijn het de aanhangers van Etienne Tshisekedi, die de uitslag van de verkiezingen in HUN land (Congo) niet willen aanvaarden als het legitieme resultaat van deze verkiezingen. De betogers bestaan voornamelijk uit Nieuwe Belgen, maar maken zich toch liever druk over een ander land dan België. Het blijft een vreemde psychologische zaak, tenzij je net zoals het N-SA gelooft dat ingeweken vreemdelingen voor het overgrote deel België als een melkkoe zien en niet als hun vaderland natuurlijk.

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter