Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday18 January 2018

Tuesday, 16 June 2009 21:09

Open brief aan het Vlaams Belang Featured

Written by

We zijn nu meer dan een week na de verkiezingen voor het Vlaamse en Europese parlement, verkiezingen die een behoorlijk slecht resultaat opleverden voor het Vlaams Belang. Reeds geruime tijd stelden de mensen van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vast dat er een malaise was en is in het rechts-nationale wereldje in Vlaanderen, die totnogtoe enigszins bedekt bleef door electorale successen. Aan dit laatste is nu dus een einde gekomen. Die malaise, die de ontstaansreden is van het N-SA, bestond en bestaat er naar onze mening in dat er weinig vernieuwende ideeën en voorstellen opgang maken, dat er een koerswijziging plaatsvond naar een klassiek rechts (liberaal-conservatief) discours en dito standpunten, dat opportunisten en carrièrejagers in aantal zijn toegenomen, dat (pseudo-onafhankelijke) bewegingen rond de partij zwijgen en doen alsof niets aan de hand is, dat er een dalend respect voor de basismilitant is…

Zoals dat elke politieke beweging of partij betaamt, past het na een nederlaag te zoeken naar het hoe en waarom, en dus een analyse te maken van wat kan fout gelopen zijn. In de voorbije maanden heeft het N-SA meermaals scherpe kritiek geleverd op uitlatingen of voorstellen van politici ter rechterzijde, niet in het minst op VB’ers. Niettemin stellen wij via deze Open Brief één en ander voor aan zowel de partijleiding als aan de gewone militant van het VB. Het zijn louter voorstellen, wij hebben geenszins de bedoeling iemand de les te spellen. Evenmin stellen wij voor als zou het VB een kopie worden van het N-SA of wensen wij dat het VB het ganse N-SA programma integraal zou gaan overnemen, noch dat wij de Enige Waarheid in pacht zouden hebben. Er is ook geen nood aan tafelspringers of het organiseren van een bijltjesdag in de hoop of de veronderstelling dat daarmee alles opgelost zou zijn.

Monday, 08 June 2009 14:40

Lotto-uitslag bekend!

Written by

De vijf-jaarlijkse lotto die bepaalt wie de poen in het Vlaamse nep-parlement krijgt, is gehouden. De winnaars zijn dezelfden als bij de vorige trekkingen. Het is de burgerlijke elite van het profitariaat, in dienst van het kapitaal en de commercie. Het neo-Belgische, Vlaamse nep-parlement heeft met deze lottotrekking datgene gedaan waarvoor het bestemd is: de controle over de belangen van de elite vrijwaren en in stand houden in Vlaanderen en België. Oh ja, het is waar, niet alle poppetjes van de politieke kaste mogen de volgende vijf jaar mee in de ruif graaien en zich opblazen tot staatsleiders. In de burgerlijke democratie verwisselen de gezichten van de poppetjes, zodat een niet-geoefende waarnemer de indruk krijgt dat andere regeerders (de nieuwe winnaars) de oude hebben vervangen. Dit noemt de burgerlijke pers: 'een machtswissel'. Maar in feite zijn alle bestaande partijen die in dit nep-parlement vertegenwoordigd zijn klonen van het federale rompstaatparlement van België. En op zijn beurt is dit rompstaatparlement het plaatselijke filiaal van de Eurostaat. De bijna 600 parlementairen die dit land rijk is, zijn eigenlijk bedienden van de Eurostaat en dienen dan ook de economische, monetaire en financiële agenda van die vreemde staat.

Sunday, 07 June 2009 11:02

Geen Obama op Omaha, VSA uit Europa!

Written by

Op 6 juni werd herdacht hoe de eerste Amerikaanse troepen in Normandië landden, 65 jaar geleden, zogezegd om ons te bevrijden. Vandaag, 65 jaar later, zijn we nog altijd niet bevrijd en is de VSA nog altijd niet uit Europa. Het is beschamend dat leiders uit heel Europa als goede vazallen naast Obama op 'Omaha Beach' staan om nog eens dankjewel te zeggen tegen de VSA, terwijl het juist die VSA is die ons al 65 jaar miserie brengt.

Het N-SA wil iedereen eraan herinneren dat 'D-Day' niet in de eerste plaats de dood van het nationaal-socialistisch regime betekende, maar juist die van miljoenen en miljoenen mensen. Ook treuren wij voor de Amerikaanse gevallenen in die oorlog, daar zij het leger waren van het internationale kapitaal dat hen in de wapens geworpen had om hun economische belangen in Europa veilig te stellen. Maar in de eerste plaats treuren wij om onze verhongerde, vermoorde, verkrachte... Europeanen.

Wij willen niet met het benadrukken en herdenken van ons eigen lijden dat van andere volkeren goedpraten, wij willen enkel aanklagen. Wij willen de ramp van WOII voor alle volkeren aanklagen en de verstrekkende gevolgen voor de hele wereld. Wij willen herinneren dat 6 juni het moment was waarop de Amerikanen Europa veroverden en nog altijd niet hebben teruggegeven. Nu nog hebben we hun politiek stelsel, hun economische ideologie, hun oorlogen; en alles waar wij nu onder te lijden hebben, zal niet ophouden zolang we niet in de eerste plaats breken met hen! Zelfs al willen we daarmee niet zeggen dat de VSA de enige oorzaak zijn, ze zijn een levensader van het systeem dat ons nu al 65 jaar met de dictatuur naar Atlantisch model heeft opgezet!

Geen Obama op Omaha, VSA uit Europa!

Tuesday, 02 June 2009 22:04

Medebeheer in ondernemingen Featured

Written by

Als het N-SA hebben we al meermaals erop gewezen dat fundamentele vernieuwingen in het sociaal-economisch bestel noodzakelijk zijn, waaronder een nieuwe industriële revolutie, en de huidige structurele crisis geeft ons daarin gelijk. Het neoliberalisme heeft gefaald en het moet bijgevolg afgeschreven worden. De oplossingen kunnen niet komen van liberale populisten genre Dedecker bij ons of Sarkozy in Frankrijk. Voor ons, nieuw-solidaristen, is het medebeheer van de medewerkers in een bedrijf één van de strijdpunten, omdat we bedrijven aanzien als belangengemeenschappen ter bevordering van de materiële welvaart van het volk. We moeten vaststellen dat het neocorporatistisch model, dat dateert sinds de uitbouw van de Europese welvaartstaten vlak na W.O.2, op dit vlak in een aantal opzichten heeft gefaald en verouderd is. De reeds dertig jaar aanhoudende neoliberale aanvallen op en uithollingen van dit neocorporatisme hebben de situatie er overigens niet bepaald op verbeterd, integendeel! Om de situatie te begrijpen is het noodzakelijk de bestaande situatie enigszins te kennen, daarom onder punt 1 een kort overzicht met de voornaamste tekortkomingen. Het is namelijk zo dat men in het neocorporatistisch model er nooit in geslaagd is om de bedrijven te laten evolueren tot daadwerkelijke belangengemeenschappen. Logisch, gezien de overmacht van de productiefactor kapitaal op arbeid. Het onevenwicht tussen beide werd mee geïnstitutionaliseerd tot euforie van de liberaal gezinde werkgevers enerzijds en marxistische mollen in werknemersorganisaties anderzijds.

Medebeheer verschilt niet alleen van het klassieke, liberalistische kader van rechten en plichten zoals vervat in het verbintenissenrecht (waarin onderhandelen een centrale plaats krijgt), maar ook bij wijze waarop tot een gemeenschappelijke oplossing binnen een bedrijf gekomen wordt. Het huidige sociaal-economische overlegmodel is gebaseerd op onderhandelen, en kan bijgevolg nooit solidaristisch van aard zijn. Hier moet gewezen worden op het nep-solidarisme van vooral christen-democratische aard maar ook in sommige Vlaams-nationale middens die “solidaristische” kenmerken menen te ontwaren in het bestaande sociaal-economische systeem. Medebeheer en onderhandelen gelijken op mekaar, maar ze zijn totaal verschillend! Onderhandelen tussen werkgevers en werknemers binnen het bestaande neocorporatistische model is niets anders dan het afwegen van de belangen van de bedrijfseigenaars (of hun aangestelden), de directie, tegenover de belangen van de personen van wie ze de arbeid inhuren en aan wie ze hun orders geven. De klassieke tegenstelling tussen kapitaal en arbeid blijft dus bestaan. En net dat is voor ons, solidaristen, zo verwerpelijk. Wat in tegenstelling tot medebeheer ontbreekt, is een betrokkenheid door te delen via de beleidsstructuren, structureel medebeheer en via de financiële resultaten ook financieel medebeheer! Bijgevolg verschilt medebeheer fundamenteel van onderhandelen, omdat de oplossing gezocht wordt via een organisatorische, bedrijfsinterne weg, zijnde de beleidsstructuren en eigendomsrechten van de onderneming zelf. Bij onderhandelen daarentegen, wordt de oplossing gezocht langs een niet-organisatorische, bedrijfsexterne weg, namelijk de tegengestelde belangen van werkgever en werknemer. Met het oog op de vrijwaring van hun eigen persoonlijke belangen zullen zij onderhandelen over en niet via beleidsstructuren en eigendomsrechten. We komen op dit onderscheid tussen medebeheer enerzijds en onderhandelen anderzijds verder nog terug.
 

Tuesday, 26 May 2009 18:39

De Europese maffia voert groene kaart in Featured

Written by

"Zelfs al is het hedendaagse proletariaat materieel meer welgesteld dan vroeger, het verkeert niettemin in slechtere vorm. De behoeftige arbeider van weleer had iets wat hij vandaag niet meer heeft: hij wist wie zijn vijand was en hij had een identiteit (een volks- of klassenidentiteit): hij had dikwijls een goed ontwikkelde cultuur. Hij zong liederen, vocht zijn politieke gevechten, stichtte verenigingen en verafgoodde sociale theoretici, zelf als hij die niet altijd ten volle begreep. Bekeken met de sobere helderheid van de terugblik was de arme van gisteren een belangrijk subject in de geschiedenis. Maar de pauper van vandaag in een verenigd Europa, is tot hiertoe nauwelijks meer dan het slachtoffer van de omstandigheden. En terwijl zijn voorgangers zich aan de marges van de samenleving bevonden is hij tegenwoordig een niet betrokken buitenstaander." (Uit: Der Spiegel)

De eurostaat heeft vandaag de blauwe kaart ingevoerd. Door de invoer van die blauwe kaart kunnen nu duizenden hoogopgeleide mensen zonder problemen uit de derde wereld naar Europa getransfereerd worden. Onze eigen overschotten aan hoogopgeleide mensen zullen nu nog meer dan vroeger het land verlaten, omdat de concurrentie (net als vroeger het geval was bij het proletariaat) enorm zal toenemen. Maar deze keer zal de concurrentie tussen eigen middenkader, en zelfs leidinggevend kader, en vreemdelingen in onze bedrijven en universiteiten gaan. Tot nu toe was het zo dat hoogopgeleiden hun volle steun gaven aan die eurostaat. Zij beschouwden tot hiertoe Europa als een opportuniteit en hebben zich op deze manier geïsoleerd van de proletarische en lager geschoolde massa in eigen land. De concurrentie op de arbeidsmarkt, waar die proletarische medeburger het slachtoffer van is, raakt niet de belangen van de hoger opgeleide groep en laat die elite dus Siberisch koud. De ideologen van de transnationale staatsvorm, zoals Mark Eyskens, spreken zelfs zonder de minste schroom van de overgang naar een volgende fase in de globalisering. Volgens Eyskens moeten wij nu streven naar een bestuurlijk GLOBALISTAN dat de tweespalt tussen overheid en markt moet heruitvinden en dit in een globale context. De WTO, het IMF, de Wereldbank en de VN zouden een romp moeten vormen om een toekomstige wereldstaat mogelijk te maken.

Page 108 of 114

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter